وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ وَ الْمِسْكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ وَ لا تُبَذِّرْ تَبْذِيراً

و آت ذا القربى حقّه و المسكين و ابن السّبيل و لا تبذّر تبذيرا

Waati tha alqurba haqqahu waalmiskeena waibna alssabeeli wala tubaththir tabtheeran

حق خويشاوندان و مسکينان و در راه ماندگان را ادا کن و هيچ اسرافکاري مکن

و به خويشاوند حقش را ببخش، و نيز به بينوا و درراه مانده; و هيچ گونه تبذيرى پيشه مكن.

و حق خويشاوندان و بى‏نوايان و درماندگان را از مال و دارايى خود ادا كن و مال و دارايى خود را بيهوده تباه مساز و هرگز اسراف مكن (و از افراط و تفريط بر حذر باش).

و حقّ خویشاوندان و حقّ تهیدست و از راه مانده را بپرداز، و هیچ گونه اسراف و ولخرجی مکن.

(اى پيامبر) بده بخويشاوندان حقش را و به تهيدستان و رهگذرى (كه درمانده است) نيز و اسراف مكن اسراف كردنى

و حق خويشاوند را به او بده و مستمند و در راه‏مانده را [دستگيرى كن‏] و ولخرجى و اسراف مكن.

حق نزديكان و مسكينان و در راه ماندگان را ادا كن و هرگز اسراف و تبذير نكن،

و حق خويشاوند را به او بده! [و حق‏] مسكين و راهگذرى را. و اسراف مكن، اسراف كردنى!

و بده صاحب قرابت را حقش و بيچاره را و رهگذران را و مپاش پاشيدنى باسراف

و به خويشاوند حقش را بده و [نيز حقّ‏] بينوا و در راه مانده [را بده‏] و به هيچ وجه تبذير مكن

و حقّ نزدیکان را بپرداز، و (همچنین حق) مستمند و وامانده در راه را! و هرگز اسراف و تبذیر مکن،

و حق خويشاوند و درويش بينوا و در راه‏مانده را بده و مال خود را بيهوده و به گزاف مريز و مپاش- تباه مكن-.

و بده صاحب قرابت را حقش و بيچاره را و رهگذران را و مپاش پاشيدنى باسراف

و بده به خويشاوند حقّش را و بينوا و درمانده راه و تبذير مكن تبذيرى (بيهوده و فزون از اندازه دادن)

و (ای رسول ما) تو خود حقوق خویشاوندان و ارحام خود را ادا کن و نیز فقیران و رهگذران بیچاره را به حق خودشان برسان و هرگز (در کارها) اسراف روا مدار.

حق تعيين شده خويشاوندان، نيازمندان، تهيدستان و مسافران غريب را بده، اما افراط نكن و زياد ولخرج نباش.

And give/bring (to) of the relations his right/share , and the poorest of poor/poor oppressed, and the traveler/stranded traveler, and do not waste/squander, wastefully/squanderingly.

And give to the kindred his due and to the Miskeen (poor) and to the wayfarer. But spend not wastefully (your wealth) in the manner of a spendthrift . (Tafsir. At-Tabaree, Vol. , Page (Verse : )).

And give the kinsman his right, and the needy, and the traveller; and never squander;

And give his due to the near of kin,›

Geef uwen naaste terug, wat gij hem schuldig zijt , en ook aan den arme en den reiziger, en verteer uw vermogen niet roekeloos.

And give the relative his due, and the poor, and the wayfarer; and do not waste excessively.

Rendi il loro diritto ai parenti, ai poveri e al viandante, senza [per questo] essere prodigo,

And give to the kindred his due and to the Miskeen (poor) and to the wayfarer. But spend not wastefully (your wealth) in the manner of a spendthrift . (Tafsir. At-Tabaree, Vol. 10, Page 158 (Verse 9: 60)).

Раздавай должное родственнику, бедняку и путнику, но не расточай чрезмерно.

И давай положенное [в качестве благотворительности] родственнику, бедняку и путнику, но не расточай безмерно,

And give to the near of kin his due and (to) the needy and the wayfarer, and do not squander wastefully.

Give the kinsman his due, and the needy, and the wayfarer, and squander not (thy wealth) in wantonness.

And give thy kinsman his due and the poor and the son of the road; and waste not wastefully,

Akrabaya hakkını ver! Çaresize, yolda kalana da. Fakat saçıp savurma!

Give to the near of kin, the needy and the destitute traveler their rights and do not squander,

And give your relative his or her Divine right, and give to those whose running businesses have stalled, who have lost their jobs, the needy wayfarer, the homeless, and the one who reaches you in a state of destitution. (For this nobility you will have to guard yourself against squandering your wealth). Do not squander your wealth senselessly. (2:261).

You shall give the due alms to the relatives, the needy, the poor, and the traveling alien, but do not be excessive, extravagant.

And to him who is of kin render his due, and also to the poor and to the wayfarer; yet waste not wastefully,

And give unto him who is of kin to you his due, and also unto the poor, and the traveller. And waste not thy substance profusely:

And give to the kinsman his due, and to the poor and the wayfarer, and squander not thy wealth extravagantly.

Gib dem Verwandten, was ihm gebührt, und ebenso dem Armen und dem Wanderer, aber vergeude nicht in Verschwendung.

Дай ближнему все должное ему, ■ И бедняку, и путнику (дай кров и пищу), ■ Но с безрассудностью (добро) не расточай, –

Дәхи якын кардәшләрнең вә мескеннәрнең вә мосафирларның хакларын бир! Әмма малыңны тиешсез җирләргә исраф итмә!

اور رشتہ داروں اور محتاجوں اور مسافروں کو ان کا حق ادا کرو۔ اور فضول خرچی سے مال نہ اُڑاؤ

اور قرابت داروں کو ان کا حق ادا کرو اور محتاجوں اور مسافروں کو بھی (دو) اور (اپنا مال) فضول خرچی سے مت اڑاؤ،