‹
قرآن، سوره الإسراء (17) آیه 100
آیه پسین: سوره الإسراء (17) آیه 101
آیه پیشین: سوره الإسراء (17) آیه 99
قُلْ لَوْ أَنْتُمْ تَمْلِكُونَ خَزائِنَ رَحْمَةِ رَبِّي إِذاً لأََمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الإِْنْفاقِ وَ كانَ الإِْنْسانُ قَتُوراً
قل لو أنتم تملكون خزائن رحمة ربّي إذا لأمسكتم خشية الإنفاق و كان الإنسان قتورا
Qul law antum tamlikoona khaza-ina rahmati rabbee ithan laamsaktum khashyata al-infaqi wakana al-insanu qatooran
بگو : اگر شما مالک همه خزاين پروردگار من مي بوديد ، از بيم درويشي امساک پيشه مي کرديد ، زيرا آدمي بخيل است
بگو اگر شما خزاين رحمت پروردگارم را در اختيار داشتيد، در آن هنگام هم از بيم درويشى، امساك پيشه مى كرديد، و انسان بخيل است.
به آنان بگو، اگر شما خزائن رحمت پروردگارم را صاحب بوديد، باز هم از ترس فقر و تنگدستى از بخشش و انفاق خوددارى ميكرديد و انسان همواره بخيل و حسود است.
[به این کافران و مغروران به امور مادی دلفریب] بگو: اگر شما مالک خزینه های رحمت پروردگارم [مانند باران، اموال، ارزاق و…] بودید، در آن صورت از ترس [تهی دستی و کم شدنش] از انفاق کردن آن بخل می ورزیدید؛ و انسان همواره بسیار بخیل و تنگ نظر است.
(اى پيامبر بكافران) بگو اگر مالك شويد خزينههاى روزى پروردگار مرا در آن هنگام خوددارى مىكرديد از بيم (عاقبت) انفاق (كه آن درويشى است) و همواره آدمى بس بخيل بوده است
بگو: «اگر شما مالك گنجينههاى رحمت پروردگارم بوديد، باز هم از بيم خرج كردن قطعاً امساك مىورزيديد، و انسان همواره بخيل است.»
بگو: «اگر گنجهاى رحمت پروردگارم از شما بود باز از بيم فقر و تنگدستى آن را خرج نمىكرديد زيرا انسان فرومايه و بخيل است.»
بگو: اگر شما خزاين رحمت پروردگارم را مالك مىبوديد، آن گاه [هم] از بيم درويشى، دست فرو مىبستيد، و انسان بخيل است.
بگو اگر شما مالك بوديد خزينههاى رحمت پروردگارم را هر آينه امساك ميكرديد از ترس نفقه كردن و باشد انسان بخيل
بگو: اگر شما مالك گنجينههاى بخشايش پروردگارم بوديد، آن گاه نيز از بيم فقر بخل مىورزيديد. و انسان بسيار بخيل است
بگو: «اگر شما مالک خزائن رحمت پروردگار من بودید. در آن صورت، (بخاطر تنگ نظری) امساک میکردید، مبادا انفاق، مایه تنگدستی شما شود» و انسان تنگ نظر است!
بگو: اگر شما خزانههاى بخشايش پروردگار مرا مىداشتيد، آنگاه از بيم هزينهكردن و درويشى دست باز مىداشتيد، و آدمى بخيل و تنگ چشم است.
بگو اگر شما مالك بوديد خزينههاى رحمت پروردگارم را هر آينه امساك مىكرديد از ترس نفقه كردن و باشد انسان بخيل
بگو اگر شما مى داشتيد گنجهاى رحمت پروردگار مرا در آن هنگام خوددارى مى كرديد از ترس بخشش و انسان است بسى خويشتن نگهدار
بگو که شما اگر دارای گنجهای رحمت (بیانتهای) خدای من شوید باز هم از ترس فقر و خوف درویشی، بخل از انفاق خواهید کرد، که انسان طبعا بسیار ممسک و بخیل است.
اعلام کن: اگر شما گنجينه هاي رحمت پروردگارم را در اختيار مي داشتيد، از بيم آنکه مبادا تمام شود، آن را دريغ مي داشتيد. انسان خسيس است.
Say: «If you own/possess my Lord’s safes/storages (of) mercy, then you would have held/seized (E) fear (of) the spending/expenditure (poverty), and the human was/is miserly/stingy.»
Say (to the disbelievers): «If you possessed the treasure of the Mercy of my Lord (wealth, money, provision, etc.), then you would surely hold back (from spending) for fear of (being exhausted), and man is ever miserly!»
Say: ‹If you possessed the treasuries of my Lord’s mercy, yet would you hold back for fear of expending; and man is ever niggardly.›
Say: «If you were to own› all the treasurehouses of my Sustainer’s bounty,› 17 lo! you would still try to hold on [to them] tightly for fear of spending [too much]: for man has always been avaricious [whereas God is limitless in His bounty]
Zeg: Indien gij de schatten der genade van mijnen Heer bezat zoudt gij u onthouden daarvan gebruik te maken, uit vrees die te verkwisten ; want de mensch is begeerlijk.
Say: "If you were the ones possessing the vaults of my Lord’s mercy, you would have held back for fear of spending. And man was always stingy!"
Di›: » Se possedeste i tesori della misericordia del mio Signore, li lesinereste per paura di spenderli, ché l’uomo è avaro».
Say (to the disbelievers): "If you possessed the treasure of the Mercy of my Lord (wealth, money, provision, etc.), then you would surely hold back (from spending) for fear of (being exhausted), and man is ever miserly!"
Скажи: «Если бы вы владели сокровищницами милости моего Господа, то все равно скупились бы из страха обеднеть, ибо человек скуп».
Скажи [, Мухаммад]: «Если бы вы владели сокровищницами милости Господа моего, то все равно скупились бы из страха обеднеть, ибо человек [по природе] скуп».
Say: If you control the treasures of the mercy of my Lord, then you would withhold (them) from fear of spending, and man is niggardly.
Say (unto them): If ye possessed the treasures of the mercy of my Lord, ye would surely hold them back for fear of spending, for man was ever grudging.
Say, ‹Did ye control the treasuries of the mercy of my Lord, then ye would hold them through fear of expending; for man is ever niggardly!›
De ki: «Eğer Rabbimin rahmet hazinelerine sahip olsaydınız, o zaman da harcanır-biter korkusuyla cimri davranırdınız.» İnsan çok cimridir.
Say: ‹If you possessed the treasuries of my Lord’s Mercy, you would hold them back for fear of spending and mankind is ever grudging!
Say, «If you owned the treasure-houses of my Lord’s Bounty, you would try to hold on to them tightly for fear of spending too much. For, man has ever been self-serving.»
Proclaim, «If you possessed my Lord’s treasures of mercy, you would have withheld them, fearing that you might exhaust them. The human being is stingy.»
SAY: If ye held the treasures of my Lord’s mercy ye would certainly refrain from them through fear of spending them: for man is covetous.
Say, if ye possessed the treasures of the mercy of my Lord, ye would surely refrain from using them, for fear of spending them; for man is covetous.
Say, `Even if you possessed the limitless treasures of the mercy of my Lord, you would surely hold them back for the fear of exhausting them, for man is niggardly.›
Sprich: «Besäßet ihr die Schätze der Barmherzigkeit meines Herrn, wahrlich, ihr würdet euch zurückhalten aus Furcht vor dem Ausgeben, denn der Mensch ist geizig.»
Скажи: «Если б владели вы ■ Сокровищами милости Господней, ■ То и тогда бы вы их при себе держали, ■ Боясь растратить их (на нужды ближних)». ■ Поистине, скуп человек (безмерно)!
Аларга әйт: «Әгәр сез Раббымның рәхмәт хәзинәләренә хуҗа булсагыз, ул байлыкның бетүеннән куркып, әлбәттә, саранлык кыйлыр идегез, тәхкыйк кеше тар күңелле, саран табигатьле булды».
کہہ دو کہ اگر میرے پروردگار کی رحمت کے خزانے تمہارے ہاتھ میں ہوتے تو تم خرچ ہوجانے کے خوف سے (ان کو) بند رکھتے۔ اور انسان دل کا بہت تنگ ہے
فرما دیجئے: اگر تم میرے رب کی رحمت کے خزانوں کے مالک ہوتے تو تب بھی (سب) خرچ ہوجانے کے خوف سے تم (اپنے ہاتھ) روکے رکھتے، اور انسان بہت ہی تنگ دل اور بخیل واقع ہوا ہے،
‹