وَ إِذْ قالَ مُوسى لِفَتاهُ لا أَبْرَحُ حَتَّى أَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ أَوْ أَمْضِيَ حُقُباً

و إذ قال موسى لفتاه لا أبرح حتّى أبلغ مجمع البحرين أو أمضي حقبا

Wa-ith qala moosa lifatahu la abrahu hatta ablugha majmaAAa albahrayni aw amdiya huquban

و موسي به شاگرد خود گفت : من همچنان خواهم رفت تا آنجا که دو دريا به هم رسيده اند يا مي رسم ، يا عمرم به سر مي آيد

و چنين بود كه موسى به شاگردش گفت دست از سير و طلب برندارم تا به مجمع البحرين برسم، يا آنكه روزگارانى دراز راه بپيمايم.

(يا پيامبر) بخاطر بياور هنگامى را كه موسى به (يوشع) همسفر جوانش گفت: آن قدر خواهم رفت تا بمحل تلاقى دو دريا برسم اگر چه سالها طول بكشد.

و [یاد کن] هنگامی را که موسی به جوان [خدمت گزار] خود گفت: همواره می روم تا به محل برخورد آن دو دریا برسم [چه اینکه زود برسم] یا روزگاری طولانی به سفرم ادامه دهم، [در هر حال می روم تا برای تحصیل دانش بیشتر، عبد صالح حق را بیابم.]

و (بياد آر) زمانى كه گفت موسى به شاگردش پيوسته مى‏روم (بجستجوى خضر) تا آنكه برسم برسيد نگاه دو دريا يا مى‏روم زمانى دراز

و [ياد كن‏] هنگامى را كه موسى به جوانِ [همراه‏] خود گفت: «دست بردار نيستم تا به محل برخورد دو دريا برسم، هر چند سالها[ى سال‏] سير كنم.»

آن گاه موسى به همراه خود گفت: «آن قدر مى‏روم تا به مجمع البحرين برسم اگر چه سالهاى دراز به راه خود ادامه دهم.»

و [ياد كن‏] چون موسى به [خليفه‏] جوان خويش [يوشع‏] گفت: پيوسته بروم تا به گرد آمد نگاه دو درياى [مشرق و مغرب يا خودم و خضر] برسم، اگر چه سالها بگذرانم.

و هنگاميكه گفت موسى مر جوانش را كه پيوسته خواهم رفت تا برسم به محل جمع شدن دو دريا يا بروم روزگارى

و چون موسى به نوجوان [همراه‏] اش گفت: پيوسته پيش مى‏روم تا آنكه به مجمع البحرين برسم يا آنكه ديرى راه بپيمايم

به خاطر بیاور هنگامی را که موسی به دوست خود گفت: دست از جستجو برنمی‌دارم تا به محل تلاقی دو دریا برسم؛ هر چند مدت طولانی به راه خود ادامه دهم!

و [ياد كن‏] آنگاه كه موسى شاگرد خود- يوشع پسر نون- را گفت: من پيوسته خواهم رفت تا به جاى به هم آمدن دو دريا برسم، يا سالهايى دراز راه پويم.

و هنگامى كه گفت موسى مر جوانش را كه پيوسته خواهم رفت تا برسم به محل جمع شدن دو دريا يا بروم روزگارى

و هنگامى كه گفت موسى به جوان خويش نروم (دست برندارم) تا نرسم ملتقاى (رسيدنگاه) دو دريا را يا راه سپرم هفتاد سال

و (به یاد آر) وقتی که موسی به شاگردش (یوشع که وصی و خلیفه او بود) گفت: من دست از طلب برندارم تا به مجمع البحرین (به محل برخورد دو دریا) برسم یا سالها عمر در طلب بگذرانم.

موسي به خدمتكارش گفت: من تا به آن محلي كه دو رودخانه به هم مي پيوندند، نرسم استراحت نخواهم كرد، هرقدر هم طول بكشد.

And when Moses said to his youth/servant , I will not leave/depart until I reach the two seas’/oceans’/rivers› place of meeting (point of joint), or I pass/complete a period of time.

And (remember) when Moosa (Moses) said to his boy-servant: «I will not give up (travelling) until I reach the junction of the two seas or (until) I spend years and years in travelling.»

And when Moses said to his page, ‹I will not give up until I reach the meeting of the two seas, though I go on for many years.

AND LO!6′, [In the course of his wanderings,] Moses said to his servant:` «I shall not give up until I reach the junction of the two seas, even if I [have to] spend untold years [in my quest]!»

En gedenk, toen Mozes tot zijn dienaar Josua, den zoon van Nun, zeide: Ik zal niet ophouden voorwaarts te gaan, tot ik op de plaats kom, waar de twee zeen elkander ontmoeten, of ik zal gedurende langen tijd reizen.

And Moses said to his youth: "I will not stop until I reach the junction of the two seas, or I spend a lifetime trying."

[Ricorda] quando Mosè disse al suo garzone: «Non avrò pace finché non avrò raggiunto la confluenza dei due mari, dovessi anche camminare per degli anni!».

And (remember) when Moosa (Moses) said to his boy-servant: "I will not give up (travelling) until I reach the junction of the two seas or (until) I spend years and years in travelling."

Вот Муса (Моисей) сказал своему слуге: «Я не остановлюсь, пока не дойду до места слияния двух морей или пока не потрачу на путешествие долгие годы».

[Вспомни, Мухаммад,] как Муса сказал своему слуге: «Я буду идти, пока не дойду до того места, где сливаются оба моря, если бы даже пришлось потратить [многие] годы».

And when Musa said to his servant: I will not cease until I reach the junction of the two rivers or I will go on for years.

And when Moses said unto his servant: I will not give up until I reach the point where the two rivers meet, though I march on for ages.

And when Moses said to his servant, ‹I will not cease until I reach the confluence of the two seas, or else I will go on for years.›

Bir zaman Mûsa, genç dostuna şöyle demişti: «İki denizin birleştiği yere kadar hiç durmadan yürüyeceğim yahut da seneler ve seneler harcayacağım.»

When Moses said to his (assisting) youth: ‹I will not give up until I reach the point where the two seas meet even though I should go on for many years. ‹

(The Divine Revelation shows the Way and the outcome with conviction. When Moses was a young man, not yet commissioned as a Prophet, he was constantly in search of Truth (93:7). All Prophets were chosen by birth but assigned their mission at a later date. The young Moses knew that the human intellect was the source of conceptual knowledge whereas the Divine Revelation is the extrinsic knowledge from beyond human faculties.) And so, in the course of his quest for knowledge Moses said to his young friend, «I shall not give up until I reach the junction of the two streams, though I march on for ages in my quest.» (INTELLECT AND REVELATION — the two streams of knowledge).

Moses said to his servant, «I will not rest until I reach the point where the two rivers meet, no matter how long it takes.»

Remember when Moses said to his servant, «I will not stop till I reach the confluence of the two seas, or for years will I journey on.»

And remember when Moses said unto his servant Joshua, the son of Nun, I will not cease to go forward, until I come to the place where the two seas meet; or I will travel for a long space of time.

And remember the time when Moses said to his young companion, `I will not cease pursuing my course until I reach the junction of the two seas, though I may have to journey on for ages.

Und (gedenke der Zeit) da Moses zu seinem Jünger sprach: «Ich will nicht eher rasten, als bis ich den Zusammenfluß der beiden Meere erreicht habe, und sollte ich jahrhundertelang wandern.»

Вот Муса своему служителю сказал: ■ «Не отступлю, пока я не достигну ■ Места слиянья двух морей, ■ Хотя бы довелось идти мне годы».

Муса г-м хезмәтчесе Юшәгъга әйтте: «Әлбәттә, туктамыйча китәрмен ике диңгезнең кушылган җиренә барып җиткәнче, яки туктамыйча озын заман китәрмен.»

اور جب موسیٰ نے اپنے شاگرد سے کہا کہ جب تک دو دریاؤں کے ملنے کی جگہ نہ پہنچ جاؤں ہٹنے کا نہیں خواہ برسوں چلتا رہوں

اور (وہ واقعہ بھی یاد کیجئے) جب موسٰی (علیہ السلام) نے اپنے (جواں سال ساتھی اور) خادم (یوشع بن نون علیہ السلام) سے کہا: میں (پیچھے) نہیں ہٹ سکتا یہاں تک کہ میں دو دریاؤں کے سنگم کی جگہ تک پہنچ جاؤں یا مدتوں چلتا رہوں،