وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلى حَرْفٍ فَإِنْ أَصابَهُ خَيْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ وَ إِنْ أَصابَتْهُ فِتْنَةٌ انْقَلَبَ عَلى وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْيا وَ الآْخِرَةَ ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِينُ

و من النّاس من يعبد اللّه على حرف فإن أصابه خير اطمأنّ به و إن أصابته فتنة انقلب على وجهه خسر الدّنيا و الآخرة ذلك هو الخسران المبين

Wamina alnnasi man yaAAbudu Allaha AAala harfin fa-in asabahu khayrun itmaanna bihi wa-in asabat-hu fitnatun inqalaba AAala wajhihi khasira alddunya waal-akhirata thalika huwa alkhusranu almubeenu

و از ميان مردم کسي است که خدا را با ترديد مي پرستد اگر خيري به اورسد دلش بدان آرام گيرد ، و اگر آزمايشي پيش آيد رخ برتابد در دنيا وآخرت زيان بيند و آن زياني آشکار است

و از مردم كسى هست كه خداوند را با دو دلى مى پرستد، پس اگر خيرى به او برسد، دلش به آن آرام گيرد، و اگر رنجى به او رسد رويگردان شود، در دنيا و آخرت زيانكار شده است; اين همان زيانكارى آشكار است.

و از مردم كسى هست كه خدا را به زبان و بظاهر امر (با شك و ترديد) ميپرستد. اگر خير و منفعتى براى او برسد، اطمينان خاطر پيدا ميكند و اگر بمصيبتى گرفتار آيد (فورا) تغيير جهت ميدهد. چنين آدمى در دنيا و آخرت بى‏بهره و زيانكار است و زيانكارى آشكار همين است.

و برخی از مردم اند که خدا را یک سویه [و بر پایه دست یابی به امور مادی] می پرستند، پس اگر خیری [چون ثروت، مقام و اولاد] به آنان برسد به آن آرامش یابند، و اگر بلایی [چون بیماری، تهیدستی و محرومیت از عناوین اجتماعی] به آنان برسد [از پرستش خدا] عقب گرد می کنند [و به بی دینی و ارتداد می گرایند] ، دنیا و آخرت را از دست داده اند، و این است همان زیان آشکار.

و برخى از مردم كسى است كه مى‏پرستد خدا را بر جانبى (و بر تقديرى) پس اگر برسد بدو نيكوئى آرام گيرد به آن و اگر برسد بدو محنتى برگردد بر رويش (از ترديد بشرك برمى‏گردد) زيان كرد در دنيا و آخرت اين (زيان در هر دو سرا) آن زيان هويداست

و از ميان مردم كسى است كه خدا را فقط بر يك حال [و بدون عمل‏] مى‏پرستد. پس اگر خيرى به او برسد بدان اطمينان يابد، و چون بلايى بدو رسد روى برتابد. در دنيا و آخرت زيان ديده است. اين است همان زيان آشكار.

از مردم، كسى كه خدا را حرفى عبادت مى‏كند، اگر خيرى به او رسد دلش آرام گيرد و اگر به مصيبتى گرفتار آيد رو بگرداند، چنين كسى در دنيا و آخرت زيان كرده است و اين زيان آشكارى است.

و از مردمان كسى هست كه خدا را به زبان [و به سستى‏] عبادت مى‏كند و اگر او را خيرى رسد بدان آرام گيرد و اگر او را بلايى رسد، روى برگرداند. زيانكار شد [در اين‏] جهان و آن جهان اين است آن زيانكارى آشكار.

و از مردمان كسى است كه ميپرستد خدا را بر كنارى پس اگر رسيد او را خير آرميد بآن و اگر رسيد او را بلائى برگشت كند بر رويش زيان كرد در دنيا و آخرت آنست آن زيان آشكار

و از مردم كسى هست كه با دودلى خداوند را مى‏پرستد. پس اگر خيرى به او برسد از آن آرام گيرد و اگر بلايى به او برسد، روى مى‏گرداند. در دنيا و آخرت زيانكار شده است. اين همان زيان آشكار است

بعضی از مردم خدا را تنها با زبان می‌پرستند (و ایمان قلبیشان بسیار ضعیف است)؛ همین که (دنیا به آنها رو کند و نفع و) خیری به آنان برسد، حالت اطمینان پیدا می‌کنند؛ اما اگر مصیبتی برای امتحان به آنها برسد، دگرگون می‌شوند (و به کفر رومی‌آورند)! (به این ترتیب) هم دنیا را از دست داده‌اند، و هم آخرت را؛ و این همان خسران و زیان آشکار است!

و از مردمان كس هست كه خداى را يكسويه و با دودلى مى‏پرستد، پس اگر نيكيى بدو رسد بدان آرام گيرد و اگر آزمونى- رنجى و گزندى- بدو رسد روى بگرداند، در اين جهان و آن جهان زيانكار است، اين است آن زيانكارى آشكار.

و از مردمان كسى است كه ميپرستد خدا را بر كنارى پس اگر رسيد او را خير آرميد بان و اگر رسيد او را بلائى برگشت كند بر رويش زيان كرد در دنيا و آخرت آنست آن زيان آشكار

و از مردم است آنكه مى پرستد خدا را بر نوكى (يا كنارى) پس اگر رسدش خوشى برآسايد بدان و اگر رسدش آزمايشى بازگردد بر روى خويش زيانمند است در دنيا و آخرت اين است آن زيان آشكار

و از مردم کس هست که خدا را به زبان و به ظاهر می‌پرستد (نه از باطن و حقیقت) از این رو هرگاه خیر و نعمتی به او رسد اطمینان خاطر پیدا کند و اگر آزمونی (از شر و فقر و آفتی) به او رسد (از دین خدا) رو بگرداند. چنین کس در دنیا و آخرت زیانکار است و این (نفاق و دورویی) زیانی است که بر همه کس آشکار است.

در ميان مردم کسي هست که خدا را تحت شرايطي پرستش مي کند. اگر امور بر وفق مرادش پيش رود، راضي است، ولي چون گزندي به او برسد، چهره در هم مي ‌كشد. پس او، دنيا و آخرت، هر دو را از دست مي دهد. چنين است باخت واقعي.

And from the people who worships God on edge, so if goodness struck/marked him he became assured/secured with it, and if test/betrayal/torture struck/marked him, he returned on his face/front , he lost the present world and the end (other life), that (is) the loss/misguidance and punishment, the clear/evident .

And among mankind is he who worships Allah as it were, upon the very edge (i.e. in doubt); if good befalls him, he is content therewith; but if a trial befalls him, he turns back on his face (i.e. reverts back to disbelief after embracing Islam). He loses both this world and the Hereafter. That is the evident loss.

And among men there is such a one as serves God upon the very edge — if good befalls him he is at rest in it, but if a trial befalls him he turns completely over; he loses this world and the world to come; that is indeed the manifest loss.

And there is, too, among men many a one who worships God on the border-line [of faith]: [I.e., wavering between belief and disbelief, and not really committed to either.] thus, if good befalls him, he is satisfied with Him; but if a trial assails him, he turns away utterly, [Lit., «he turns about on his face» – the «face» (wajh) of man signifying metonymically his whole being.] losing [thereby both] this world and the life to come: [and] this, indeed, is a loss beyond compare! [Lit., «the [most] obvious loss».]

Er zijn sommige menschen die God op eene wankelende wijze dienen, staande als bij de grens van den waren godsdienst. Indien aan een van hen goed wedervaart, is hij voldaan, maar indien hem eenige beproeving overkomt, wendt hij zich af, met verlies in deze en in de volgende wereld. Dit is een duidelijk verderf.

And from the people there is he who serves God nervously. So if good comes to him, he is content with it; and if an ordeal comes to him, he makes an about-face. He has lost this world and the Hereafter. Such is the clear loss.

Fra gli uomini c’è chi adora Allah tentennando. Se gli giunge il bene, si acquieta; se gli giunge una prova fa voltafaccia e perde in questa vita e nell’altra. Questa è una perdita evidente.

And amo
ng mankind is he who worships Allah as it were, upon the very edge (i.e. in doubt); if good befalls him, he is content therewith; but if a trial befalls him, he turns back on his face (i.e. reverts back to disbelief after embracing Islam). He loses both this world and the Hereafter. That is the evident loss.

Среди людей есть и такой, который поклоняется Аллаху, находясь на грани между верой и неверием. Если ему достается добро, то благодаря этому он чувствует себя уверенно; если же его постигает искушение, то он оборачивается вспять. Он теряет как этот мир, так и Последнюю жизнь. Это и есть очевидный убыток!

Среди людей встречается и такой, который стоит на грани [между верой и неверием] в Аллаха: если ему достается в удел добро, он утверждается [в вере], если же его поражает бедствие, он склоняется [к неверию], теряя [долю] как в этой, так и в будущей жизни. Это и есть явный убыток!

And among men is he who serves Allah (standing) on the verge, so that if good befalls him he is satisfied therewith, but if a trial afflict him he turns back headlong; he loses this world as well as the hereafter; that is a manifest loss.

And among mankind is he who worshippeth Allah upon a narrow marge so that if good befalleth him he is content therewith, but if a trial befalleth him, he falleth away utterly. He loseth both the world and the Hereafter. That is the sheer loss.

And amongst men is one who serves God (wavering) on a brink; and if there befall him good, he is comforted; but if there befall him a trial, he turns round again, and loses this world and the next – that is an obvious loss.

İnsanlardan bazısı da Allah’a kıyıdan kıyıya ibadet eder. Kendisine bir hayır isabet ettiğinde, onunla tatmin bulup yatışır; kendisine bir fitne, bir deneme gelip çattığında yüzüstü geri dönüverir. Dünyada da kayba uğramıştır böylesi, âhirette de. Apaçık hüsranın ta kendisi işte budur.

There are among the people such who worship Allah and (yet stand) on the very edge. When goodness comes to him, he is content, but if a trial befalls him he falls upon his face, he loses this world and the Everlasting Life; that is indeed a clear loss.

And among people there is the one who serves Allah conditionally. If things go his way, he is content. But if some adversity touches him he turns on his face. (4:143). Thus he loses both, in this life and the life to come. That is the sheer loss.

Among the people there is the one who worships GOD conditionally. If things go his way, he is content. But if some adversity befalls him, he makes an about-face. Thus, he loses both this life and the Hereafter. Such is the real loss.

There are some who serve God in a single point. If good come upon one of them, he resteth in it; but if trial come upon him, he turneth him round (to infidelity) with the loss both of this world and of the next! This same is the clear ruin!

There are some men who serve God in a wavering manner, standing, as it were, on the verge of the true religion. If good befall one of them, he resteth satisfied therein; but if any tribulation befall him, he turneth himself round, with the loss both of this world, and of the life to come. This is manifest perdition.

And among men is he who serves ALLAH, standing, as it were, on the verge. Then if good befalls him, he is content therewith; and if there befalls him a trial, he returns to his former way. He loses both this world as well as the Hereafter. That indeed is a manifest loss.

Und unter den Menschen ist manch einer, der Allah (sozusagen) am Rande dient. Wenn ihn Gutes trifft, so ist er damit zufrieden; trifft ihn aber eine Prüfung, dann kehrt er zu seinem (früheren) Weg zurück. Er verliert diese Welt so gut wie die künftige. Das ist ein offenbarer Verlust.

Среди людей есть и такие, ■ Кто поклоняется Аллаху, ■ Но в этом стойкости в них нет, ■ (Нет и решительности твердой): ■ Если постигнет их удача, ■ Они спокойно с нею пребывают, ■ Но стоит испытанию обрушиться на них, ■ Они к былому лик воротят, ■ Утратив (этим) и земную жизнь, ■ И жизнь будущего мира, – ■ А это – явная потеря!

Бәгъзе кешеләр, шикләнеп, ышаныр-ышанмас кына Аллаһуга гыйбадәт кылалар, әгәр аларга дөнья уңышы килсә, аңа күңелләре карарланып шатланалар, әгәр аларга бәла-каза килсә, мөртәт булып имансызлык якка китәләр, андый кеше дөньяда вә ахирәттә бәхетсез булып хәсрәттә, бу хәсрәт ачык олугъ хәсрәттер.

اور لوگوں میں بعض ایسا بھی ہے جو کنارے پر (کھڑا ہو کر) خدا کی عبادت کرتا ہے۔ اگر اس کو کوئی (دنیاوی) فائدہ پہنچے تو اس کے سبب مطمئن ہوجائے اور اگر کوئی آفت پڑے تو منہ کے بل لوٹ جائے (یعنی پھر کافر ہوجائے) اس نے دنیا میں بھی نقصان اٹھایا اور آخرت میں بھی۔ یہی تو نقصان صریح ہے

اور لوگوں میں سے کوئی ایسا بھی ہوتا ہے جو (بالکل دین کے) کنارے پر (رہ کر) اﷲ کی عبادت کرتا ہے، پس اگر اسے کوئی (دنیاوی) بھلائی پہنچتی ہے تو وہ اس (دین) سے مطمئن ہو جاتا ہے اور اگر اسے کوئی آزمائش پہنچتی ہے تو اپنے منہ کے بل (دین سے) پلٹ جاتا ہے، اس نے دنیا میں (بھی) نقصان اٹھایا اور آخرت میں (بھی)، یہی تو واضح (طور پر) بڑا خسارہ ہے،