‹
قرآن، سوره العنكبوت (29) آیه 24
آیه پسین: سوره العنكبوت (29) آیه 25
آیه پیشین: سوره العنكبوت (29) آیه 23
فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلاَّ أَنْ قالُوا اقْتُلُوهُ أَوْ حَرِّقُوهُ فَأَنْجاهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ إِنَّ فِي ذلِكَ لآَياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
فما كان جواب قومه إلاّ أن قالوا اقتلوه أو حرّقوه فأنجاه اللّه من النّار إنّ في ذلك لآيات لقوم يؤمنون
Fama kana jawaba qawmihi illa an qaloo oqtuloohu aw harriqoohu faanjahu Allahu mina alnnari inna fee thalika laayatin liqawmin yu/minoona
پاسخ قوم او جز اين نبود که گفتند : بکشيدش يا بسوزانيدش و خدايش از، آتش برهانيد و در اين براي مؤمنان عبرتهاست
آنگاه پاسخ قومش جز اين نبود كه گفتند او را بكشيد يا او را بسوزانيد، سپس خداوند او را از آتش نجات داد; بيگمان در اين امر مايه هاى عبرتى براى اهل ايمان است.
جواب قوم او جز اين نبود كه گفتند: او را بكشيد يا او را در آتش بسوزانيد (تا عبرت ديگران گردد) خدا او را از آتش نجات داد. مسلما در آن نشانههايى است براى جماعتى كه ايمان مىآورند.
پس جواب قوم ابراهیم جز این نبود که گفتند: او را بکشید یا بسوزانیدش. پس خدا او را از آن آتش رهایی بخشید، مسلماً در این [حادثه] برای مردمی که ایمان دارند، عبرت هاست،
پس نبود پاسخ قوم ابراهيم (بعد از منع ايشان از بت پرستى) مگر آنكه به يكديگر گفتند بكشيد او را يا بسوزانيدش پس برهانيد ابراهيم را خدا از آتش حقا كه در اين (رهانيدن) نشانه هائيست براى گروهى كه مىگروند
و پاسخ قومش جز اين نبود كه گفتند: «بكشيدش يا بسوزانيدش.» ولى خدا او را از آتش نجات بخشيد. آرى، در اين [نجات بخشى خدا] براى مردمى كه ايمان دارند قطعاً دلايلى است.
جواب قوم ابراهيم چيزى جز اين نبود كه گفتند او را بكشيد يا بسوزانيد ولى خدا او را از آتش نجات داد، به راستى در اين ماجرا براى مؤمنان عبرتهاست.
و پاسخ قوم او جز اين نبود كه گفتند: او را بكشيد يا او را بسوزانيد، پس خدا او را از آتش رهايى داد، بيگمان در آن نشانههايى است براى گروهى كه ايمان بياورند.
پس نبود جواب قومش مگر كه گفتند بكشيدش يا بسوزانيدش پس نجاتش داد خدا از آتش بدرستيكه در آن هر آينه آيتها است گروهى را كه ايمان آورند
آن گاه پاسخ قومش جز اين نبود كه گفتند: او را بكشيد يا او را بسوزانيد. سرانجام خداوند او را از آتش نجات داد. بى شك در اين [ماجرا] براى گروهى كه باور مىدارند، نشانههايى است
اما جواب قوم او [= ابراهیم] جز این نبود که گفتند: «او را بکشید یا بسوزانید!» ولی خداوند او را از آتش رهایی بخشید؛ در این ماجرا نشانههایی است برای کسانی که ایمان میآورند.
پس پاسخ قوم او جز اين نبود كه گفتند: او را بكشيد يا بسوزانيد. پس خداى از آتش برهانيدش. براستى در آن [سرگذشت] نشانهها و عبرتهاست براى مردمى كه باور دارند.
پس نبود جواب قومش مگر كه گفتند بكشيدش يا بسوزانيدش پس نجاتش داد خدا از آتش بدرستى كه در آن هر آينه آيتها است گروهى را كه ايمان آورند
پس نبود پاسخ قومش جز آنكه گفتند بكشيدش يا بسوزانيدش پس رها ساختش خدا از آتش همانا در اين است آيتهائى براى قومى كه ايمان آرند
(بعد از این همه نصایح و اندرز ابراهیم) باز قوم جز آنکه گفتند: او را بکشید و در آتش بسوزانید پاسخ ندادند، و خدا او را از آتش (نمرودیان) نجات داد. در این حکایت برای قومی که به خدا ایمان آرند آیتهایی (از قدرت الهی) پدیدار است.
تنها پاسخ قومش اين بود كه گفتند: او را بكشيد، يا او را بسوزانيد. اما خدا او را از آتش نجات داد. اين بايد درس عبرتي باشد براي مردمي كه ايمان دارند.
So his nation’s answer/reply was not except that they said: «Kill him, or burn him.» so God saved/rescued him from the fire, that in that (are) evidences/signs/verses (E), to a nation believing.
So nothing was the answer of (Ibraheems (Abraham)) people except that they said: «Kill him or burn him.» Then Allah saved him from the fire. Verily, in this are indeed signs for a people who believe.
But the only answer of his people was that they said, ‹Slay him, or burn him!› Then God delivered him from the fire; surely in that are signs for a people who believe.
Now [as for Abraham,] his people’s only answer was, «Slay him, or burn him!» – [Lit., «the answer of his people was nothing but that they said» – thus connecting with the passage ending with verse 18.] but God saved him from the fire. [See note on 21:69.] Behold, in this [story] there are messages indeed for people who will believe!
En het antwoord van zijn volk was slechts dat zij zeiden: Doodt of verbrandt hem. Maar God redde hem van het vuur. Waarlijk, hierin waren teekenen voor hen die geloofden.
But the only response from his people was their saying: "Kill him, or burn him." But God saved him from the fire. In this are signs for a people who believe.
La sola risposta del suo popolo fu: «Uccidetelo o bruciatelo»; ma Allah lo salvò dal fuoco. Questi sono segni per un popolo che crede.
So nothing was the answer of (Ibraheems (Abraham)) people except that they said: "Kill him or burn him." Then Allah saved him from the fire. Verily, in this are indeed signs for a people who believe.
В ответ его народ лишь сказал: «Убейте его или сожгите!» Но Аллах спас его из огня. Воистину, в этом – знамения для верующих людей.
Ответом его народа были такие слова: «Убейте его или сожгите!» Но Аллах спас его от огня. Воистину, в этом – знамения для людей уверовавших.
So naught was the answer of his people except that they said: Slay him or burn him; then Allah delivered him from the fire; most surely there are signs in this for a people who believe.
But the answer of his folk was only that they said: «Kill him» or «Burn him.» Then Allah saved him from the Fire. Lo! herein verily are portents for folk who believe.
But the answer of his people was only to say, ‹Kill him or burn him!› But God saved him from the fire; verily, in that are signs unto a people who believe.
Toplumunun İbrahim’e cevabı sadece şunu söylemeleri oldu: «Bunu öldürün, yahut yakın!» Ama Allah onu ateşten kurtardı. İnanan bir toplum için bunda elbette ibretler vardır.
The only answer his nation gave was that they said: ‹Kill him, or burn him! ‹But Allah saved him from the fire. Surely, in this there are signs for a nation who believe.
(Abraham explained these facts to his people) but their only answer was, «Kill him or burn him alive!» But Allah saved him from their fiery rage. Behold, in this story there are signs for believers (such as, when people have no sensible answers, they resort to threats and violence (21:68), (37:96-97))
The only response from his people was their saying, «Kill him, or burn him.» But GOD saved him from the fire. This should provide lessons for people who believe.
And the only answer of his people was to say, «Slay him or burn him.» But from the fire did God save him! Verily, herein are signs to those who believe.
And the answer of his people was no other than that they said, slay him, or burn him. But God saved him from the fire. Verily herein were signs unto people who believed.
And the only answer of his people was that they said, `Slay him or burn him.› But ALLAH delivered him from the fire. In that, surely, are, Signs for a people who believe.
Die Antwort seines Volkes war nur, daß sie sprachen: «Erschlagt ihn oder verbrennt ihn.» Doch Allah errettete ihn aus dem Feuer. Hierin sind wahrlich Zeichen für ein Volk, das glaubt.
Ответом же народа (Ибрахиму) было: ■ «Убейте вы его или сожгите!» ■ Но спас его Аллах из пламени огня, – ■ В этом, поистине, знамение для верных.
Ибраһимның ислам диненә өндәвенә каршы кавемнең җавабы башкача булмады мәгәр аны үтерегез яки яндырыгыз дигән сүзләре булды. Ягъни Ибраһим аларны җәһәннәм ґәзабыннан коткарып җәннәтле итәргә тырышты. Шуның өчен алар аны яндырырга карар чыгардылар. Аллаһ үзенең дусты Ибраһимны кәферләрнең утыннан сәламәт чыгарды, Ибраһимның өнә шулай Аллаһ рәхмәте белән уттан сәламәт чыгуында, әлбәттә, иман китергән кавем өчен гыйбрәт бардыр.
تو اُن کی قوم کے لوگ جواب میں بولے تو یہ بولے کہ اُسے مار ڈالو یا جلا دو۔ مگر خدا نے اُن کو آگ (کی سوزش) سے بچالیا۔ جو لوگ ایمان رکھتے ہیں اُن کے لئے اس میں نشانیاں ہیں
سو قومِ ابراہیم کا جواب اس کے سوا کچھ نہ تھا کہ وہ کہنے لگے: تم اسے قتل کر ڈالو یا اسے جلا دو، پھر اللہ نے اسے (نمرود کی) آگ سے نجات بخشی، بیشک اس (واقعہ) میں ان لوگوں کے لئے نشانیاں ہیں جو ایمان لائے ہیں،
‹