سوره الزمر (39) آیه 8

قرآن، سوره الزمر (39) آیه 8

آیه پسین: سوره الزمر (39) آیه 9
آیه پیشین: سوره الزمر (39) آیه 7

عربی

وَ إِذا مَسَّ الإِْنْسانَ ضُرٌّ دَعا رَبَّهُ مُنِيباً إِلَيْهِ ثُمَّ إِذا خَوَّلَهُ نِعْمَةً مِنْهُ نَسِيَ ما كانَ يَدْعُوا إِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَ جَعَلَ لِلَّهِ أَنْداداً لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِهِ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيلاً إِنَّكَ مِنْ أَصْحابِ النَّارِ

بدون حرکات عربی

و إذا مسّ الإنسان ضرّ دعا ربّه منيبا إليه ثمّ إذا خوّله نعمة منه نسي ما كان يدعوا إليه من قبل و جعل للّه أندادا ليضلّ عن سبيله قل تمتّع بكفرك قليلا إنّك من أصحاب النّار

خوانش

Wa-itha massa al-insana durrun daAAa rabbahu muneeban ilayhi thumma itha khawwalahu niAAmatan minhu nasiya ma kana yadAAoo ilayhi min qablu wajaAAala lillahi andadan liyudilla AAan sabeelihi qul tamattaAA bikufrika qaleelan innaka min ashabi alnnari

آیتی

چون به آدمي گزندي برسد ، به پروردگارش روي مي آورد و او را مي خواند، آنگاه چون به او نعمتي بخشد ، همه آن دعاها را که پيش از اين کرده بوداز ياد مي برد و براي خدا همتاياني قرار مي دهد تا مردم را از طريق او گمراه کنند بگو : اندکي از کفرت بهره مند شو ، که تو از دوزخيان خواهي بود

خرمشاهی

و چون به انسان بلايى رسد پروردگارش را -انابت كنان- مى خواند، سپس چون نعمتى از سوى خويش به او ارزانى دارد، فراموش مى كند كه پيشتر چه دعايى به درگاه او داشت، و براى خداوند همتايانى قائل مى شود كه [ديگران را هم] از راه او گمراه سازد; بگو با كفر خويش اندكى [ا

کاویانپور

و هر گاه انسان بمصيبتى گرفتار آيد، پروردگارش را با توبه و زارى ميخواند و چون نعمت و مال به او عطا كند، خدايى را كه پيش از آن بيارى ميطلبيد، بكلى فراموش ميسازد و براى او همتايانى قرار ميدهد تا مردم را از راه خدا گمراه سازد. (يا پيامبر) بگو، با كفر و عناد در اين دنيا اندكى از نعمتها بهره‏مند شو، سرانجام اهل آتشى.

انصاریان

و چون به انسان آسیبی رسد، پروردگارش را در حال بازگشت به سوی او [برای برطرف شدن آسیبش] می خواند، سپس چون او را [برای رهایی از آن آسیب] نعمتی از جانب خود عطا کند، آن آسیب را که پیش تر برای برطرف شدنش دعا می کرد، فراموش می کند و دوباره برای خدا همتایانی قرار می دهد تا [مردم را] از راه خدا گمراه کند. بگو: اندک زمانی از کفر خود برخوردار باش، بی تردید تو از اهل آتشی.

سراج

و گاهى كه برسد آدمى را زيانى (بيمارى و قحطى) بخواند پروردگارش را در حاليكه بازمى‏گردد بسوى او پس آنگه كه ببخشد بدو نعمتى از جانب خود فراموش كند آن زيانى را كه مى‏خواند خداى را به كشف آن پيش از اين و قرار دهد براى خدا همتايانى تا گمراه كند (مردم را) از راه خدا (اى پيامبر) بگو برخوردار باش بكفر خود زمانى اندك زيرا تو اهل آتشى

فولادوند

و چون به انسان آسيبى رسد، پروردگارش را -در حالى كه به سوى او بازگشت‏كننده است- مى‏خواند؛ سپس چون او را از جانب خود نعمتى عطا كند، آن [مصيبتى‏] را كه در رفع آن پيشتر به درگاه او دعا مى‏كرد، فراموش مى‏نمايد و براى خدا همتايانى قرار مى‏دهد تا [خود و ديگران را] از راه او گمراه گرداند. بگو: «به كفرت اندكى برخوردار شو كه تو از اهل آتشى.»

پورجوادی

چون گزندى به آدمى برسد پروردگارش را مى‏خواند و به او روى مى‏آورد و چون نعمتى به او عطا شد خدايى را كه پيش از آن مى‏خواند از ياد مى‏برد و همتايانى براى خدا قائل مى‏شود تا مردم را از راه او گمراه كند. بگو: «اندكى از كفر خود بهره‏مند شو كه از دوزخيان خواهى بود.»

حلبی

و هر گاه انسان را گزندى برسد، پروردگار خويش را بخواند و بسوى او باز آيد سپس چون او را نعمتى عطا كند، فراموش كند آنچه را كه پيش از آن مى‏خواند، و براى خدا شريكانى قرار دهد تا [مردم را] از راه او گمراه سازد بگو: برخوردار باش به كفر خويش اندكى، بيگمان تو از دوزخيانى.

اشرفی

و چون برسد انسانرا ضررى بخواند پروردگارش را بازگشت كننده بسوى او پس چون دهد او را نعمتى از خود فراموش كند آنرا كه بود ميخواند بآن از پيش و گردانيد براى خدا همتايان تا گمراه كند از راه او بگو برخوردار شو به كفرت اندكى بدرستيكه تو از اهل آتشى

خوشابر مسعود انصاري

و چون به انسان گزندى برسد، پروردگارش را- انابت‏كنان به پيشگاه او- به [دعا] مى‏خواند، آن گاه چون از سوى خود نعمتى به او ببخشد. آنچه را كه از پيش براى آن دعا مى‏كرد، فراموش مى‏كند. و براى خداوند همتايانى قرار مى‏دهد. تا [مردم را] از راه او گمراه سازد. بگو: اندكى در كفر خود [از زندگى دنيا] بهره‏مند شو. بى گمان تو از دوزخيانى

مکارم

هنگامی که انسان را زیانی رسد، پروردگار خود را می‌خواند و بسوی او باز می گردد؛ امّا هنگامی که نعمتی از خود به او عطا کند، آنچه را به خاطر آن قبلاً خدا را می خواند از یاد می‌برد و برای خداوند همتایانی قرارمی‌دهد تا مردم را از راه او منحرف سازد؛ بگو: «چند روزی از کفرت بهره‌گیر که از دوزخیانی!»

مجتبوی

و چون آدمى را گزندى رسد پروردگار خويش را با روى‏آوردن و بازگشت به وى بخواند سپس چون او را نعمتى دهد، آنچه را كه از پيش به [برداشتن‏] آن [خداى را] مى‏خواند فراموش كند و براى خدا همتايانى قرار دهد تا [مردم را] از راه او گمراه سازد. بگو: اندكى از كفر خويش بهره‏مند باش، كه تو از دوزخيانى.

مصباح زاده

و چون برسد انسان را ضررى بخواند پروردگارش را بازگشت كننده بسوى او پس چون دهد او را نعمتى از خود فراموش كند آنرا كه بود ميخواند بان از پيش و گردانيد براى خدا همتايان تا گمراه كند از راه او بگو برخوردار شو به كفرت اندكى بدرستى كه تو از اهل آتشى

معزی

و گاهى كه رسد انسان را رنجى خواند پروردگار خويش را زارى كنان بسويش سپس هنگامى كه دهدش نعمتى از خويش فراموش كند آنچه را بود مى خواند بسوى آن از پيش و قرار دهد براى خدا همتايانى تا گمراه سازد از راهش بگو بهره مند باش به كفر خويش اندكى كه توئى از ياران آتش

قمشه ای

و (بی چاره) انسان را هر گاه فقر و مصیبت و رنجی پیش آید در آن حال به دعا و توبه و انابه به درگاه خدای خود رود و چون نعمت و ثروتی از سوی خود به او عطا کند خدایی را که از این پیش می‌خواند به کلی فراموش سازد و برای خدای یکتا شریک و همتاهایی قرار دهد تا (خلق را) از راه خدا گمراه سازد. بگو: (ای نگون بخت) اندکی به کفر (و عصیان) لذّت و آسایش جو، که عاقبت از اهل آتش دوزخ خواهی بود.

رشاد خليفه

هنگامي كه انسان گرفتار مي شود، به پروردگارش التماس مي كند، صادقانه خود را به او اختصاص مي دهد. ولي همين كه او وي را مورد رحمت قرار مي دهد، او درخواست پيشين خود را فراموش مي كند، معبوداني را هم رديف خدا قرار مي دهد و ديگران را از راه او منحرف مي سازد. بگو: از كفر خود موقتاً لذت ببر؛ تو سزاوار آتش دوزخ شده اي.

Literal

And if harm touched the human, he called his Lord repenting/obeying to Him, then if he made him own a blessing/goodness from Him, he forgot what he was calling to Him from before, and he made/put to God equals (idols) to misguide from His way/path , say: «Live long/enjoy with your disbelief little , that you are from the fire’s owners/company «

Al-Hilali Khan

And when some hurt touches man, he cries to his Lord (Allah Alone), turning to Him in repentance, but when He bestows a favour upon him from Himself, he forgets that for which he cried for before, and he sets up rivals to Allah, in order to mislead others from His Path. Say: «Take pleasure in your disbelief for a while: surely, you are (one) of the dwellers of the Fire!»

Arthur John Arberry

When some affliction visits a man, he calls upon his Lord, turning to him; then when He confers on him a blessing from Him he forgets that he was calling to before and sets up compeers to God, to lead astray from His way. Say: ‹Enjoy thy unbelief a little; thou shalt be among the inhabitants of the Fire.›

Asad

NOW [thus it is:] when affliction befalls man, he is likely to cry out to his Sustainer, turning unto Him [for help]; [Lit., «he cries out», i.e., instinctively, and as a rule.] but as soon as He has bestowed upon him a boon by His grace,
he forgets Him whom he invoked before, and claims that there are other powers that could rival God – and thus leads [others] astray from His path. [Lit., «and gives God compeers (andad, sing. nidd)». Cf. the last sentence of 2:22 and the corresponding note.] Say [unto him who sins in this way]: «Enjoy thyself for a while in this thy denial of the truth; [yet,] verily, thou art of those who are destined for the fire!

Dr. Salomo Keyzer

Als de droefheid een mensch overvalt, roept hij zijnen Heer aan en wendt zich tot hem; maar daarna, als God hem van zijne gunst heeft geschonken, vergeet hij het Wezen, dat hij te voren heeft aangeroepen, en stelt anderen gelijk met God, opdat hij de menschen van hunnen weg zou afleiden. Zeg tot zulk een man: Geniet dit leven in uwe ongetrouwheid voor een korten tijd; maar hierna zult gij zekerlijk een der bewoners van het hellevuur zijn.

Free Minds

And when the human being is afflicted with adversity, he implores his Lord, turning in repentance to Him. But then, when He grants him a blessing from Him, he forgets his previous imploring, and sets up equals with God, in order to mislead others from His path. Say: "Enjoy your rejection for a while; for you are of the dwellers of the Fire."

Hamza Roberto Piccardo

Quando una sventura lo coglie, l’uomo invoca il suo Signore e si volge a Lui pentito. Poi, quando Allah gli concede una grazia, dimentica la ragione per cui si raccomandava e attribuisce ad Allah consimili per allontanare gli altri dalla Sua via. Di› [a codesto uomo]: «Goditi la tua miscredenza! In verità sei tra i compagni del Fuoco».

Hilali Khan

And when some hurt touches man, he cries to his Lord (Allah Alone), turning to Him in repentance, but when He bestows a favour upon him from Himself, he forgets that for which he cried for before, and he sets up rivals to Allah, in order to mislead others from His Path. Say: "Take pleasure in your disbelief for a while: surely, you are (one) of the dwellers of the Fire!"

Kuliev E.

Когда человека коснется вред, он взывает к своему Господу, обращаясь к Нему одному. Когда же Он предоставляет ему благо от Себя, человек забывает Того, к Кому он взывал прежде (или забывает то, ради чего он взывал прежде), и равняет с Аллахом других, чтобы сбить других с Его пути. Скажи: «Попользуйся благами со своим неверием немного! Воистину, ты будешь одним из обитателей Огня».

M.-N.O. Osmanov

Когда человека поражает какая-либо беда, он взывает к своему Господу, возвращаясь к Нему [после забвения Его]. Потом, когда Он одарит его милостью от Себя, человек забывает того, к кому обращался [за помощью] прежде, и поклоняется помимо Аллаха другим богам, чтобы сбить с пути [людей]. Скажи [такому человеку, Мухаммад]: «Извлекай пользу из своего неверия недолгое время, ведь ты будешь обитать в адском огне».

Mohammad Habib Shakir

And when distress afflicts a man he calls upon his Lord turning to Him frequently; then when He makes him possess a favor from Him, he forgets that for which he called upon Him before, and sets up rivals to Allah that he may cause (men) to stray off from His path. Say: Enjoy yourself in your ungratefulness a little, surely you are of the inmates of the fire.

Mohammed Marmaduke William Pickthall

And when some hurt toucheth man, he crieth unto his Lord, turning unto Him (repentant). Then, when He granteth him a boon from Him he forgetteth that for which he cried unto Him before, and setteth up rivals to Allah that he may beguile (men) from his way. Say (O Muhammad, unto such an one): Take pleasure in thy disbelief a while. Lo! thou art of the owners of the Fire.

Palmer

And when distress touches a man he calls his Lord, turning repentant to Him; then when He confers on him a favour from Himself he forgets what he had called upon Him for before, and makes peers for God to lead astray from His way! Say, ‹Enjoy thyself in thy misbelief a little, verily, thou art of the fellows of the Fire.›

Prof. Yasar Nuri Ozturk

İnsana bir zarar/zorluk dokununca, Rabbine yönelerek O’na dua eder. Sonra ona bir nimet lütfettiğinde, önceden O’na yalvarmakta olduğunu unutur, O’nun yolundan saptırmak için Allah’a eşler, ortaklar isnat eder. De ki: «Birazcık nimetlen küfrünle! Hiç kuşkusuz, sen, ateş halkındansın.»

Qaribullah

When an affliction befalls a human, he supplicates to his Lord and turns to Him (in repentance) yet, no sooner does He bestow on him His blessing than he forgets that for which he had just supplicated and sets up associates with Allah in order to lead (people) away from His Path. Say: ‹Enjoy your disbelief for awhile, you shall surely be among the companions of the Fire.

QXP

Now, when affliction befalls man, he calls upon his Lord turning unto Him. But as soon as He bestows upon him Bliss, he forgets Him Whom he called before, and he claims that there are other powers that can rival Allah – thus misleading others from His Path. (Such as he was saved by so and so of the saints, or magic, amulet etc.) Say, «Enjoy your disbelief for a little while. Behold, you are among the companions of the Fire.»

Reshad Khalifa

When the human being is afflicted, he implores his Lord, sincerely devoted to Him. But as soon as He blesses him, he forgets his previous imploring, sets up idols to rank with GOD and to divert others from His path. Say, «Enjoy your disbelief temporarily; you have incurred the hellfire.»

Rodwell

When some trouble toucheth a man, he turneth to his Lord and calleth on him: yet no sooner hath He enriched him with his favour than he forgetteth Him on whom he before had called, and setteth up peers with God, that he may beguile others from His way. SAY: Enjoy thou thyself yet a little in thine ingratitude! but thou shalt surely be one of the inmates of the fire.

Sale

When harm befalleth a man, he calleth upon his Lord, and turneth unto Him: Yet afterwards, when God hath bestowed on him favour from himself, he forgetteth that being which he invoked before, and setteth up equals unto God, that he may seduce men from his way. Say unto such a man, enjoy this life in thy infidelity for a little while: But hereafter shalt thou surely be one of the inhabitants of hell fire.

Sher Ali

And when an affliction befalls man, he calls upon his Lord, turning penitently to HIM. Then, when HE confers upon him a favour from Himself, he forgets what he used to pray for before, and starts assigning rivals to ALLAH, that he may lead people astray from HIS way. Say, `Profit from thy disbelief a little; while in the end thou art, surely, of the inmates of the Fire.›

Unknown German

Wenn den Menschen ein Unglück trifft, so fleht er zu seinem Herrn, sich zu Ihm wendend. Dann aber, wenn Er ihm eine Gnade von Sich aus gewährt hat, vergißt er, um was er zuvor zu Ihm zu bitten pflegte, und setzt Allah Götter zur Seite, daß er (die Menschen) von Seinem Wege ab in die Irre führe. Sprich: «Vergnüge dich mit deinem Unglauben für eine kleine Weile; denn du gehörst zu den Bewohnern des Feuers.»

V. Porokhova

Когда беда коснется человека, ■ Взывает он к Владыке своему, ■ (К Нему в раскаянии) обращаясь. ■ Когда же милостью Своей Господь его дарует, ■ Он забывает то, о чем молился прежде, ■ И Богу в равные другие измышляет божества, ■ Чтоб уклонить (людей) с Господнего пути. ■ Скажи: «Сладись неверием своим короткое мгновенье, – ■ Ведь ты – один из обитателей Огня».

Yakub Ibn Nugman

Әгәр Аллаһсыз кешегә бәла-каза ирешсә, батыл эшләрдән бизеп Аллаһуга кайтканы хәлдә Раббысына ялварыр, соңра Аллаһ ул бәла-казаларны алып алар урынына нигъмәтләр бирсә, Аллаһуга ялварганын онытып, янә азгынлыкка китәдер, кешеләрне Аллаһ юлыннан адаштырыр өчен Аллаһның шәрике-тиңдәше бар, дип, вәсвәсә кыладыр. Син андый кешегә әйт: «Ислам диненә көферлек кылганың өчен дөньяда аз гына файдалан, әлбәттә, син ут әһеленнәнсең».

جالندہری

اور جب انسان کو تکلیف پہنچتی ہے تو اپنے پروردگار کو پکارتا (اور) اس کی طرف دل سے رجوع کرتا ہے۔ پھر جب وہ اس کو اپنی طرف سے کوئی نعمت دیتا ہے تو جس کام کے لئے پہلے اس کو پکارتا ہے اسے بھول جاتا ہے اور خدا کا شریک بنانے لگتا ہے تاکہ (لوگوں کو) اس کے رستے سے گمراہ کرے۔ کہہ دو کہ (اے کافر نعمت) اپنی ناشکری سے تھوڑا سا فائدہ اٹھالے۔ پھر تُو تو دوزخیوں میں ہوگا

طاہرالقادری

اور جب انسان کو کوئی تکلیف پہنچتی ہے تو وہ اپنے رب کو اسی کی طرف رجوع کرتے ہوئے پکارتا ہے، پھر جب (اللہ) اُسے اپنی جانب سے کوئی نعمت بخش دیتا ہے تو وہ اُس (تکلیف) کو بھول جاتا ہے جس کے لئے وہ پہلے دعا کیا کرتا تھا اور (پھر) اللہ کے لئے (بتوں کو) شریک ٹھہرانے لگتا ہے تاکہ (دوسرے لوگوں کو بھی) اس کی راہ سے بھٹکا دے، فرما دیجئے: (اے کافر!) تو اپنے کُفر کے ساتھ تھوڑا سا (ظاہری) فائدہ اٹھا لے، تو بے شک دوزخیوں میں سے ہے،

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.