سوره الأحقاف (46) آیه 15

قرآن، سوره الأحقاف (46) آیه 15

آیه پسین: سوره الأحقاف (46) آیه 16
آیه پیشین: سوره الأحقاف (46) آیه 14

عربی

وَ وَصَّيْنَا الإِْنْسانَ بِوالِدَيْهِ إِحْساناً حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهاً وَ وَضَعَتْهُ كُرْهاً وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً حَتَّى إِذا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَ عَلى والِدَيَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ وَ أَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَ إِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ

بدون حرکات عربی

و وصّينا الإنسان بوالديه إحسانا حملته أمّه كرها و وضعته كرها و حمله و فصاله ثلاثون شهرا حتّى إذا بلغ أشدّه و بلغ أربعين سنة قال ربّ أوزعني أن أشكر نعمتك الّتي أنعمت عليّ و على والديّ و أن أعمل صالحا ترضاه و أصلح لي في ذرّيّتي إنّي تبت إليك و إنّي من المسلمين

خوانش

Wawassayna al-insana biwalidayhi ihsanan hamalat-hu ommuhu kurhan wawadaAAat-hu kurhan wahamluhu wafisaluhu thalathoona shahran hatta itha balagha ashuddahu wabalagha arbaAAeena sanatan qala rabbi awziAAnee an ashkura niAAmataka allatee anAAamta AAalayya waAAala walidayya waan aAAmala salihan tardahu waaslih lee fee thurriyyatee innee tubtu ilayka wa-innee mina almuslimeena

آیتی

آدمي را به نيکي کردن با پدر و مادر خود سفارش کرديم مادرش بار او را، به دشواري برداشت و به دشواري بر زمين نهاد و مدت حمل تا از شير باز گرفتنش سي ماه است تا چون به سن جواني رسد و به چهل سالگي در آيد ، گويد : اي پروردگار من ، به من بياموز تا شکر نعمتي که بر من و بر پدر و مادرم ارزاني داشته اي به جاي آرم کاري شايسته بکنم که تو را خشنود سازدو فرزندان مرا به صلاح آور من به تو بازگشتم و از تسليم شدگانم

خرمشاهی

و به انسان سفارش كرده ايم كه در حق پدر و مادرش نيكى كند [چرا كه] مادرش به دشوارى او را آبستن بوده و به دشوارى او را زاده است، و [دوران] بارگرفتن و از شيرگرفتن او سى ماه است، تا آنكه با كمال رشدش برسد و به چهل سالگى برسد گويد پروردگارا مرا توفيق ده كه بر ن

کاویانپور

ما انسان را بر احسان و نيكى در حق پدر و مادر سفارش بسيار كرديم. مادرش با رنج و زحمت بار حمل كشيده و با درد و رنج وضع حمل نموده و سى ماه تمام مدت حمل و شيرخوارگى را تحمل مينمايد تا طفلش بزرگ شود، وقتى چهل ساله گشت، شايسته است كه بگويد: پروردگارا مرا توفيق عنايت فرما تا به نعمتى كه بر من و بر پدر و مادر من عطا فرمودى، سپاسگزار باشم و اعمال صالح انجام دهم كه تو از آن خشنود باشى و فرزندان مرا صالح گردان، من بدرگاه تو روى آوردم و تسليم اوامر تو هستم.

انصاریان

و انسان را درباره پدر و مادرش به نیکی سفارش کردیم. مادرش او را با تحمل رنج و زحمت باردار شد و با رنج و زحمت او را زایید. و دوران بارداری و باز گرفتنش از شیر سی ماه است، تا زمانی که به رشد و نیرومندی خود و به چهل سالگی برسد، گوید: پروردگارا! به من الهام کن تا نعمتت را که بر من و پدر و مادرم عطا کرده ای سپاس گزارم، و کار شایسته ای که آن را می پسندی انجام دهم و ذریه و نسل مرا برای من صالح و شایسته گردان که من به سوی تو بازگشتم و به یقین از تسلیم شدگان [به فرمان ها و احکام] توام.

سراج

و سفارش كرديم آدمى را كه با پدر و مادر خود نيكوئى كردن بارور شد بدو مادرش در حال كراهت و بنهاد او را در حال كراهت و (مدت) حامله بودنش و (زمان) از شير باز گرفتنش سى ماه است تا وقتى كه رسيد آدمى به كمال نيروى خود و رسيد به چهل سالگى گفت پروردگارا الهام كن مرا (توفيق ده) به اين كه سپاسگزارم نعمت تو را كه ارزانى داشته‏اى بر من و بر پدر و مادرم و به اين كه بكنم عمل شايسته‏اى كه به پسندى آنرا و بصلاح آر براى من در فرزندانم (توفيقشان ده براى كردار نيك) بيگمان من (از آنچه خوشنودى تو در آن نيست) بازگشتم بسوى تو و البته من از تسليم شدگانم

فولادوند

و انسان را [نسبت‏] به پدر و مادرش به احسان سفارش كرديم. مادرش با تحمّل رنج به او باردار شد و با تحمّل رنج او را به دنيا آورد. و باربرداشتن و از شيرگرفتن او سى ماه است، تا آنگاه كه به رشد كامل خود برسد و به چهل سال برسد، مى‏گويد: «پروردگارا، بر دلم بيفكن تا نعمتى را كه به من و به پدر و مادرم ارزانى داشته‏اى سپاس گويم و كار شايسته‏اى انجام دهم كه آن را خوش دارى، و فرزندانم را برايم شايسته گردان؛ در حقيقت، من به درگاه تو توبه آوردم و من از فرمان‏پذيرانم.»

پورجوادی

انسان را به احسان با پدر و مادرش سفارش كرديم. مادر به زحمت بارش را حمل كند و به دشوارى حملش را بر زمين نهد و دوران آبستنى و شيردادن سى ماه است تا هنگامى كه به رشد برسد و به چهل سالگى در آيد، گويد: «پروردگارا! مرا توفيق ده تا شكر نعمتت را كه بر من و پدر و مادرم ارزانى داشته‏اى به جاى آورم و اعمال صالحى انجام دهم كه تو را خشنود سازد و فرزندانم را صالح كن كه من تسليم شده‏ام و به سوى تو بازگشتم.»

حلبی

و انسان را به نيكويى كردن با پدر و مادرش اندرز داديم: [زيرا] كه مادرش به مشقّت بار او برداشت، و به مشقّت بار او بنهاد، و [مدت‏] بار گرفتن او و از شير باز گرفتن او سى ماه است تا آن گاه كه كمال يابد، و به چهل سالگى برسد، گويد: پروردگار من! مرا الهام ده تا بر نعمتى كه بر من و بر پدر و مادر من ارزانى فرمودى، سپاس گزارم، و كار شايسته كنم تا تو از آن خشنود باشى. و مرا درباره فرزندانم توفيق صلاح ده، كه من [بدرگاه‏] تو روى آوردم، و بيگمان من از مسلمانانم

اشرفی

و وصيت نموديم انسانرا بوالدينش خوبى كردن برداشت او را مادرش بدشوارى و بنهادش بدشوارى و حملش و بريدنش از شير سى ماه است تا چون رسيد به توانائيش و رسيد به چهل سال گفت پروردگارا در دل من انداز كه شكر كنم نعمت ترا كه انعام كردى بر من و بر والدينم و اينكه بكنم كار شايسته را كه پسندى آنرا و شايستگى ده مرا در اولادم بدرستيكه من بازگشت نمودم بسوى تو و بدرستيكه من از منقادانم

خوشابر مسعود انصاري

و به انسان درباره پدر و مادرش به نيكوكارى سفارش كرده‏ايم. مادرش با دشوارى به او آبستن شده و به دشوارى او را زاده است. و [كمترين مدّت‏] بار گرفتن و از شير بازگرفتنش سى ماه است. تا هنگامى كه به كمال توانمندى‏اش برسد و به چهل سالگى برسد، گويد: پروردگارا، به من توفيق ده تا نعمتت را كه بر من و بر پدر و مادرم ارزانى داشته‏اى سپاس گزارم و كار شايسته‏اى كنم كه به آن خشنود شوى و فرزندانم را نيز براى من شايسته بدار. من به تو روى آورده‏ام و من از مسلمانانم

مکارم

ما به انسان توصیه کردیم که به پدر و مادرش نیکی کند، مادرش او را با ناراحتی حمل می‌کند و با ناراحتی بر زمین می‌گذارد؛ و دوران حمل و از شیر بازگرفتنش سی ماه است؛ تا زمانی که به کمال قدرت و رشد برسد و به چهل سالگی بالغ گردد می‌گوید: «پروردگارا! مرا توفیق ده تا شکر نعمتی را که به من و پدر و مادرم دادی بجا آورم و کار شایسته‌ای انجام دهم که از آن خشنود باشی، و فرزندان مرا صالح گردان؛ من به سوی تو بازمی‌گردم و توبه می‌کنم، و من از مسلمانانم!»

مجتبوی

و آدمى را به نيكوكارى با پدر و مادر خويش سفارش كرديم [بويژه مادر، زيرا كه‏] مادرش او را به دشوارى بار برداشت و به دشوارى بنهاد، و بار برداشتن و از شير گرفتن او سى‏ماه شد. تا آنگاه كه به نيروى جوانى خود رسيد و به چهل سالگى رسيد، گفت: پروردگارا، بر دلم افكن- مرا الهام كن و توفيق ده- تا نعمت تو را كه بر من و بر پدر و مادرم ارزانى داشتى سپاس گزارم و تا كارى نيك و شايسته كنم كه بپسندى، و براى من در فرزندانم شايستگى پديد آر، همانا من سوى تو بازگشتم و همانا من از مسلمانانم- از گردن‏نهادگان و فرمانبردارانم-.

مصباح زاده

و وصيت نموديم انسان را بوالدينش خوبى كردن برداشت او را مادرش بدشوارى و بنهادش بدشوارى و حملش و بريدنش از شير سى ماه است تا چون رسيد به توانائيش و رسيد به چهل سال گفت پروردگارا در دل من انداز كه شكر كنم نعمت ترا كه انعام كردى بر من و بر والدينم و اينكه بكنم كار شايسته را كه پسندى آنرا و شايستگى ده مرا در اولادم بدرستى كه من بازگشت نمودم بسوى تو و بدرستى كه من از منقادانم

معزی

و پند داديم انسان را در باره پدر و مادرش به نيكى بارور شد بدو مادرش به ناخواه و بنهادش به ناخواه و باروريش و از شير گرفتنش سى ماه تا گاهى كه رسيد نيروهاى خود را و رسيد به چهل سال گفت پروردگارا رهنمونم باش تا سپاس گزارم نعمتت را آن را كه ارزانى داشتى به من و به پدر و مادرم و تا كنم كردارى شايسته كه بپسنديش و اصلاح كن برايم در فرزندانم همانا بازگشتم بسوى تو و همانا منم از اسلام آرندگان

قمشه ای

و ما انسان را به احسان در حق پدر و مادر خود سفارش کردیم، که مادر با رنج و زحمت بار حمل او کشید و باز با درد و مشقّت وضع حمل نمود و سی ماه تمام مدت حمل و شیرخواری او بود تا وقتی که طفل به حد رشد رسید و آدمی چهل ساله گشت (و عقل و کمال یافت آن گاه سزد که) عرض کند: بار خدایا، مرا بر نعمتی که به من و پدر و مادر من عطا فرمودی شکر بیاموز و به کار شایسته‌ای که رضا و خشنودی تو در آن است موفق دار و فرزندان مرا صالح گردان، من به درگاه تو باز آمدم و از تسلیمان فرمان تو شدم.

رشاد خليفه

ما ب
ه انسان سفارش كرديم تا به والدين خود احترام بگذارد، مادرش با دشواري او را حمل كرد، با دشواري او را به دنيا آورد و به مدت سي ماه صميمانه از او مراقبت كرد. هنگامي كه او به بلوغ فكري برسد و چهل ساله شود، بايد بگويد: پروردگار من، مرا راهنمايي كن تا شكر نعمت هايي را كه بر من و بر والدينم عطا كرده اي، به جا آورم و اعمال پرهيزكارانه اي كه تو را خوشنود سازد، انجام دهم. بگذار فرزندانم نيز پرهيزكار باشند. من به درگاه تو توبه كرده ام؛ من يك تسليم شده هستم.

Literal

And We directed/commanded the human (with) a goodness (in treatment) with (to) his parents, his mother bore/became pregnant with him compellingly/forcefully/involuntarily and she gave birth to him compellingly/forcefully/involuntarily, and his weight/pregnancy with him , and his wearing/separation thirty months, until when he reached his maturity/strength, and he reached forty years, he said: «My Lord inspire/influence me that (E) I thank/be grateful (for) your blessing which you blessed on me and on my parents, and that (E) I make/do correct/righteous deeds you accept/approve it, and correct/repair for me in my descendants, that I repented to you, and that I am from the Moslems/submitters/surrenderers.»

Al-Hilali Khan

And We have enjoined on man to be dutiful and kind to his parents. His mother bears him with hardship and she brings him forth with hardship, and the bearing of him, and the weaning of him is thirty () months, till when he attains full strength and reaches forty years, he says: «My Lord! Grant me the power and ability that I may be grateful for Your Favour which You have bestowed upon me and upon my parents, and that I may do righteous good deeds, such as please You, and make my off-spring good.

Arthur John Arberry

We have charged man, that he be kind to his parents; his mother bore him painfully, and painfully she gave birth to him; his bearing and his weaning are thirty months. Until, when he is fully grown, and reaches forty years, he says, ‹O my Lord, dispose me that I may be thankful for Thy blessing wherewith Thou hast blessed me and my father and mother, and that I may do righteousness well-pleasing to Thee; and make me righteous also in my seed. Behold, I repent to Thee, and am among those that sur

Asad

NOW [among the best of the deeds which] We have enjoined upon man is goodness towards his parents. [Cf. 29:8 and 31:14. In the present instance, this connects with the reference to the «doers of good» at the end of verse 12 and in verses 13-14.] In pain did his mother bear him, and in pain did she give him birth; and her bearing him and his utter dependence on her took thirty months. [See note on 31:14.] And so, when he attains to full maturity and reaches forty years, [I.e., the age at which man is supposed to attain to full intellectual and spiritual maturity. It is to be borne in mind that the masculine noun insan («man» or «human being») appearing in the first sentence of this verse applies to both sexes alike.] he [that is righteous] prays: «O my Sustainer! Inspire me so that I may forever be grateful for those blessings of Thine with which Thou hast graced me and my parents, and that I may do what is right [in a manner] that will meet with Thy goodly acceptance; and grant me righteousness in my offspring [as well]. Verily, unto Thee have I turned in repentance: [Sc., «of whatever sin I may have committed». See note on the last sentence of 24:31.] for, verily, I am of those who have surrendered themselves unto Thee!»

Dr. Salomo Keyzer

Wij hebben den mensch geboden, zijne ouders goed te behandelen; zijne moeder baarde hem uit hare lendenen met pijn, en bracht hem met pijn voort; en de tijdruimte der zwangerschap en de zoging tot aan zijne spening, is dertig maanden. Hij bereikt den ouderdom van zijne sterkte, en den ouderdom van veertig jaren en zegt:. O Heer! spoor mij aan door uwe ingeving opdat ik dankbaar moge zijn voor uwe gunsten, waarmede gij mij en mijne ouders hebt begiftigd, en dat ik rechtvaardigheid mogen uitoefenen, naar uw welbehagen, en wees mij en mijne nakomelingschap genadig; want ik ben tot u gewend en ik ben een Moslem.

Free Minds

And We enjoined the human being to honour his parents. His mother bore him with hardship, gave birth to him in hardship, and his weaning lasts thirty months. Until he has attained his maturity, and reaches forty years, he says: "My Lord, direct me to appreciate the blessings You have bestowed upon me and upon my parents, and to do righteousness that pleases You. And let my progeny be righteous. I have repented to You; I am of those who have surrendered."

Hamza Roberto Piccardo

Abbiamo ordinato all’uomo la bontà verso i genitori: sua madre lo ha portato con fatica e con fatica lo ha partorito. Gravidanza e svezzamento durano trenta mesi. Quando raggiunge la maturità ed è giunto ai quarant’anni dice: «Signore, dammi modo di renderti grazia del favore di cui hai colmato me e i miei genitori, affinché compia il bene di cui Ti compiaci e concedimi una discendenza onesta. Io mi volgo pentito a Te e sono uno dei sottomessi.

Hilali Khan

And We have enjoined on man to be dutiful and kind to his parents. His mother bears him with hardship and she brings him forth with hardship, and the bearing of him, and the weaning of him is thirty (30) months, till when he attains full strength and reaches forty years, he says: "My Lord! Grant me the power and ability that I may be grateful for Your Favour which You have bestowed upon me and upon my parents, and that I may do righteous good deeds, such as please You, and make my off-spring good. Truly, I have turned to You in repentance, and truly, I am one of the Muslims (submitting to Your Will)."

Kuliev E.

Мы заповедали человеку делать добро его родителям. Матери тяжело носить его и рожать его, а беременность и кормление до отнятия его от груди продолжаются тридцать месяцев. Когда же он достигает зрелого возраста и достигает сорока лет, то говорит: «Господи! Внуши мне благодарность за милость, которой Ты облагодетельствовал меня и моих родителей, и помоги мне совершать праведные деяния, которыми Ты доволен. Сделай для меня моих потомков праведниками. Я раскаиваюсь перед Тобой. Воистину, я – один из мусульман».

M.-N.O. Osmanov

Мы заповедали человеку хорошо относиться к родителям.
ать носит его [во чреве] в муках и рожает в муках, а от зачатия до отлучения от груди проходит тридцать месяцев. Когда же он вырастает до полной зрелости (и достигнет сорока лет), он говорит: «Господи! Внуши мне чувство благодарности за милость, которую ты оказал мне и моим родителям; [внуши], чтобы я творил добро, угодное Тебе. Распространи же ради меня доброе дело на моих потомков, ибо я обращаюсь к Тебе и я – из числа тех, кто предался [Аллаху]».

Mohammad Habib Shakir

And We have enjoined on man doing of good to his parents; with trouble did his mother bear him and with trouble did she bring him forth; and the bearing of him and the weaning of him was thirty months; until when he attains his maturity and reaches forty years, he says: My Lord! grant me that I may give thanks for Thy favor which Thou hast bestowed on me and on my parents, and that I may do good which pleases Thee and do good to me in respect of my offspring; surely I turn to Thee, and surely I am of those who submit.

Mohammed Marmaduke William Pickthall

And We have commended unto man kindness toward parents. His mother beareth him with reluctance, and bringeth him forth with reluctance, and the bearing of him and the weaning of him is thirty months, till, when he attaineth full strength and reacheth forty years, he saith: My Lord! Arouse me that I may give thanks for the favour wherewith Thou hast favoured me and my parents, and that I may do right acceptable unto Thee. And be gracious unto me in the matter of my seed. Lo! I have turned unto Thee repentant, and lo! I am of those who surrender (unto Thee).

Palmer

We have prescribed for man kindness towards his parents. His mother bore him with trouble and brought him forth with trouble; and the bearing of him and the weaning of him is thirty months; until, when he reaches puberty, and reaches forty years, he says, ‹Lord! stir me up that I may be thankful for thy favours wherewith thou hast favoured me and my parents; and that I may do right to please Thee; and make it right for me in my offspring; verily, I turn repentant unto Thee, and, verily, I am of

Prof. Yasar Nuri Ozturk

Biz insana, anne-babasına çok iyi davranmasını önerdik. Annesi onu zahmetle taşıdı, zahmetle doğurdu. Taşınması ve sütten kesilmesi otuz aydır. Nihayet, yiğitlik çağına gelip kırk yıla erdiğinde şöyle der: «Rabbim; beni, bana ve ebeveynime verdiğin nimete şükretmeye, hoşnut olacağın iyi bir iş yapmaya yönelt! Soyum içinde, benim için barışı gerçekleştir. Sana yöneldim ben, sana teslim olanlardanım ben!»

Qaribullah

We have charged the human to be kind to his parents. With much pain his mother bore him, and with much pain she gave birth to him; his bearing and weaning are thirty months. When he grows to manhood and attains his fortieth year, he says: ‹Make me so disposed My Lord, so that I give thanks for the favors with which You have blessed me, my father and mother, and that I will do good deeds that will please You. And, make me righteous and also my descendants. To You I repent, and I am among those who surrender. ‹

QXP

Now, We have enjoined upon man goodness toward his parents. In pain did his mother bear him, and in pain did she give him birth. The carrying of the child and his total dependence on her took thirty months. And so, when he attains maturity and reaches forty years, he says, «My Lord! Enable me to be grateful for the blessings You have given me and to my parents, and that I may do works that meet Your Approval. And cause my generations to be righteous as well. Verily, unto You I turn, and truly do I submit to You.» (2:233), (7:189), (31:14).

Reshad Khalifa

We enjoined the human being to honor his parents. His mother bore him arduously, gave birth to him arduously, and took intimate care of him for thirty months. When he reaches maturity, and reaches the age of forty, he should say, «My Lord, direct me to appreciate the blessings You have bestowed upon me and upon my parents, and to do the righteous works that please You. Let my children be righteous as well. I have repented to You; I am a submitter.»

Rodwell

Moreover, we have enjoined on man to shew kindness to his parents. With pain his mother beareth him; with pain she bringeth him forth: and his bearing and his weaning is thirty months; until when he attaineth his strength, and attaineth to forty years, he saith, «O my Lord! stir me up to be grateful for thy favours wherewith thou hast favoured me and my parents, and to do good works which shall please thee: and prosper me in my offspring: for to thee am I turned, and am resigned to thy will» (am

Sale

We have commanded man to shew kindness to his parents: His mother beareth him in her womb with pain, and bringeth him forth with pain: And the space of his being carried in her womb, and of his weaning, is thirty months; until, when he attaineth his age of strength, and attaineth the age of forty years, he saith, O Lord, excite me, by thy inspiration, that I may be grateful for thy favours, wherewith thou hast favoured me and my parents; and that I may work righteousness, which may please thee:

Sher Ali

And WE have enjoined on man to be good to his parents. His mother bears him with pain, and brings him forth with pain, and the bearing of him and his weaning takes thirty months till, when he attains his full maturity and reaches the age of forty years, he says, `My Lord, grant me that I may be grateful for Thy favour which thou hast bestowed upon me and upon my parents, and I may do such righteous deeds as may please Thee. And establish righteousness among my progeny for me. I do turn to thee;

Unknown German

Wir haben dem Menschen Güte gegen seine Eltern zur Pflicht gemacht. Seine Mutter trug ihn mit Schmerzen, und mit Schmerzen gebar sie ihn. Und ihn zu tragen und ihn zu entwöhnen erfordert dreißig Monate, bis dann, wenn er seine Vollkraft erlangt und vierzig Jahre erreicht hat, er spricht: «Mein Herr, sporne mich an, dankbar zu sein für Deine Gnade, die Du mir und meinen Eltern erwiesen hast, und Rechtes zu wirken, das Dir wohlgefallen mag. Und laß mir meine Nachkommenschaft rechtschaffen sein. Si

V. Porokhova

Мы завещали человеку ■ Добротворить к родителям своим. ■ Мать носит с тягостью его во чреве ■ И с тягостью на свет выносит. ■ Ношение его во чреве и отлученье (от груди) ■ Срок в тридцать месяцев (составит). ■ Когда же он достигнет крепости (мужской), ■ Достигнет сорока годов (от роду), ■ Он говорит: ■ «Владыка мой! ■ Внуши мне быть признательным Тебе за милость, ■ Которую родителям моим и мне Ты оказал, ■ Чтобы добро, угодное Тебе, я делал! ■ Даруй мне доброе потомство. ■ Поистине, к Тебе я обращен! ■ Поистине, Тебе предался!»

Yakub Ibn Nugman

Без кешегә ата-анасына изгелек итәргә әмер иттек, аны анасы мәшәкать белән корсагында күтәрде вә мәшәкать белән тудырды, дәхи аны корсагыңда күтәрмәк вә тудыргач имезмәк утыз айдыр, хәтта үсеп куәткә ирешсә, кырык яшькә җитсә, әйтер: «Ий Раббым миңа илһам биргел үземә вә ата-анама биргән һидәят вә ислам нигъмәтенә шөкер итмәгем өчен вә Син риза була торган изге гамәлләр кылмагым өчен, ий Раббым, балаларымны да исълах иткел, бар да мөэмин булсыннар, йә Рабби, мин Сиңа кайттым вә мөселманнардан булып һәр әмереңә итагать иттем. (Ошбу аять Габдулла Әбү Бәкер хакында иңмештер. Мөселманнар өчен яхшы мисалдыр.)

جالندہری

اور ہم نے انسان کو اپنے والدین کے ساتھ بھلائی کرنے کا حکم دیا۔ اس کی ماں نے اس کو تکلیف سے پیٹ میں رکھا اور تکلیف ہی سے جنا۔ اور اس کا پیٹ میں رہنا اور دودھ چھوڑنا ڈھائی برس میں ہوتا ہے۔ یہاں تک کہ جب خوب جوان ہوتا ہے اور چالیس برس کو پہنچ جاتا ہے تو کہتا ہے کہ اے میرے پروردگار مجھے توفیق دے کہ تو نے جو احسان مجھ پر اور میرے ماں باپ پر کئے ہیں ان کا شکر گزار ہوں اور یہ کہ نیک عمل کروں جن کو تو پسند کرے۔ اور میرے لئے میری اولاد میں صلاح (وتقویٰ) دے۔ میں تیری طرف رجوع کرتا ہوں اور میں فرمانبرداروں میں ہوں

طاہرالقادری

اور ہم نے انسان کو اپنے والدین کے ساتھ نیک سلوک کرنے کاحکم فرمایا۔ اس کی ماں نے اس کو تکلیف سے (پیٹ میں) اٹھائے رکھا اور اسے تکلیف کے ساتھ جنا، اور اس کا (پیٹ میں) اٹھانا اور اس کا دودھ چھڑانا (یعنی زمانۂ حمل و رضاعت) تیس ماہ (پر مشتمل) ہے۔ یہاں تک کہ وہ اپنی جوانی کو پہنچ جاتا ہے اور (پھر) چالیس سال (کی پختہ عمر) کو پہنچتا ہے، تو کہتا ہے: اے میرے رب: مجھے توفیق دے کہ میں تیرے اس احسان کا شکر ادا کروں جو تو نے مجھ پر اور میرے والدین پر فرمایا ہے اور یہ کہ میں ایسے نیک اعمال کروں جن سے تو راضی ہو اور میرے لئے میری اولاد میں نیکی اور خیر رکھ دے۔ بیشک میں تیری طرف رجوع کرتا ہوں اور میں یقیناً فرمانبرداروں میں سے ہوں،

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.