إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقالُوا سَلاماً قالَ سَلامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ

إذ دخلوا عليه فقالوا سلاما قال سلام قوم منكرون

Ith dakhaloo AAalayhi faqaloo salaman qala salamun qawmun munkaroona

آنگاه که نزد او آمدند و گفتند : سلام گفت : سلام ، شما مردمي ، ناشناخته ايد

كه چون بر او وارد شدند گفتند سلام، گفت سلام [بر شم] [و در دل گفت ايشان] گروهى ناشناخته[اند].

هنگامى كه وارد شدند، سلام گفتند. ابراهيم گفت: سلام بر شما «گروهى ناشناس هستند».

زمانی که بر او وارد شدند، پس سلام گفتند. گفت: سلام، [شما] مردمی ناشناسید!

زمانى كه در آمدند بر ابراهيم و گفتند سلام مى‏كنيم بر تو سلام كردنى او گفت سلام (بر شما و بخود گفت اينان) گروهى ناشناخته‏اند

چون بر او درآمدند؛ پس سلام گفتند. گفت: «سلام، مردمى ناشناسيد.»

آن گاه كه بر او وارد شدند گفتند: «سلام.» جواب داد: «سلام، شما را نمى‏شناسم.»

چون بر او داخل شدند، و سلام گفتند. [ابراهيم‏] گفت: سلام [بر شما]، [و شما] گروهى ناشناخته‏ايد.

چون داخل شدند بر او پس گفتند سلام گفت سلام گروهى ناشناختگانند

آن گاه كه بر او وارد شدند و گفتند: سلام. [ابراهيم نيز در پاسخ‏] گفت: سلام. [با خود گفت:] اينان گروهى ناشناس هستند

در آن زمان که بر او وارد شدند و گفتند: «سلام بر تو!» او گفت: «سلام بر شما که جمعیّتی ناشناخته‌اید!»

آنگاه كه بر او در آمدند و سلام گفتند، گفت: سلام، گروهى ناشناخته‏ايد.

چون داخل شدند بر او پس گفتند سلام گفت سلام گروهى ناشناختگانند

هنگامى كه بر او درآمدند پس گفتند سلامى پس گفت سلامى گروهى ناشناختگان

هنگامی که بر او وارد شدند و سلام گفتند و او جواب سلام گفت و فرمود که شما مردمی ناشناس می‌باشید.

آنها او را ملاقات كردند و گفتند: صلح. او گفت: صلح بر شما، غريبه ها!

When they entered on him, so they said: «A greeting/security/peace.» He said: «A greeting/security/peace (you) unknown/disguised nation.»

When they came in to him, and said, «Salam, (peace be upon you)!» He answered; «Salam, (peace be upon you ),» and said: «You are a people unknown to me,»

When they entered unto him, saying ‹Peace!› he said ‹Peace! You are a people unknown to me.›

When those [heavenly messengers] came unto him and bade him peace, he answered, «[And upon you be] peace!» – [saying to himself,] «They are strangers.» [Lit., «unknown people» – i.e., not realizing that they were angels.]

Toen zij tot hem ingingen en zeiden: Vrede? antwoordde hij: Vrede! bij zich zelven zeggende: Dit zijn onbekende menschen.

When they entered upon him, they said: "Peace." He said: "Peace to a people unknown!"

Quando entrarono da lui dicendo: «Pace», egli rispose: «Pace, o sconosciuti».

When they came in to him, and said, "Salam, (peace be upon you)!" He answered; "Salam, (peace be upon you )," and said: "You are a people unknown to me,"

Вот они вошли к нему и сказали: «Мир тебе!» Он сказал: «И вам мир, люди незнакомые!»

[О том], как они вошли к нему и сказали: «Мир!»? Он ответил: «Мир, люди незнакомые!»

When they entered upon him, they said: Peace. Peace, said he, a strange people.

When they came in unto him and said: Peace! he answered, Peace! (and thought): Folk unknown (to me).

When they entered in unto him and said, ‹Peace!› he said, ‹Peace!-a people unrecognised.›

Hani, İbrahim’in yanına girmişlerdi de «Selam!» demişlerdi. İbrahim: «Selam! Tanınmayan bir topluluk bu.» demişti.

They entered to him and said: ‹Peace. ‹ And he replied: ‹Peace, you are people unknown to me. ‹

When they visited him greeting him with «Peace!» He answered, «Peace to you strangers!»

They visited him, saying, «Peace.» He said, «Peace to you, strangers!»

When they went in unto him and said, «Peace!» he replied, «Peace: – they are strangers.»

When they went in unto him, and said, peace: He answered, peace; saying within himself, these are unknown people.

When they came to him and said, `Peace !› he said in reply, `On you be peace.› He thought that they were strangers.

Da sie bei ihm eintraten und sprachen: «Frieden!», sprach er: «Frieden!» (Es waren) alles fremde Leute.

Итак, они вошли к нему и молвили: ■ «Мир (вам)». ■ Он им ответил: «Мир». ■ (А сам подумал): ■ «Как необычны эти люди!»

Ул кунаклар Ибраһим хозурына кергәч, сәлам, бирделәр, Ибраһим дә аларга сәлам бирде һәм күңеленнән болар ят кунаклар, танымыймын диде.

جب وہ ان کے پاس آئے تو سلام کہا۔ انہوں نے بھی (جواب میں) سلام کہا (دیکھا تو) ایسے لوگ کہ نہ جان نہ پہچان

جب وہ (فرشتے) اُن کے پاس آئے تو انہوں نے سلام پیش کیا، ابراہیم (علیہ السلام) نے بھی (جواباً) سلام کہا، (ساتھ ہی دل میں سوچنے لگے کہ) یہ اجنبی لوگ ہیں،