فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَها وَ قالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ

فأقبلت امرأته في صرّة فصكّت وجهها و قالت عجوز عقيم

Faaqbalati imraatuhu fee sarratin fasakkat wajhaha waqalat AAajoozun AAaqeemun

و زنش فريادزنان آمد و بر روي زد و گفت : من پيزالي نازايم

آنگاه زنش با آوايى [بلند] رو [به او] آورد و بر چهره اش چك زد و گفت [چگونه فرزند بزايم كه من] پيرزنى نازا هستم.

همسر ابراهيم با شيون جلو آمد در حالى كه چنگ بر صورت ميزد، گفت: من پير زنى نازا هستم.

در این میان همسرش [که مژده را شنیده بود] با فریادی [از روی تعجب] در حالی که به چهره اش زد سر رسید و گفت: پیرزنی نازا [و فرزند؟!]

پس روى بخانه نهاد همسر ابراهيم در حالى كه فرياد مى‏كرد و طپانچه زد بر چهره خود و گفت (من) پيرزنى نازا هستم

و زنش با فريادى [از شگفتى‏] سر رسيد و بر چهره خود زد و گفت: «زنى پير نازا [چگونه بزايد]؟»

همسرش فريادزنان پيش آمد و به صورت خود زد و گفت: «من پير زنى نازايم.»

و زن او فرياد زنان پيش آمد، و به روى خود تپانچه زد، [و گفت: من‏] پير زنى نازا هستم.

پس شروع كرد زنش در فرياد پس زد برويش و گفت پيره زنى هستم نازا

همسرش بانگ زنان پيش آمد و سيلى‏اى بر چهره خود نواخت و گفت: [آيا] پير زنى نازا [فرزند به دنيا مى‏آورد؟]

در این هنگام همسرش جلو آمد در حالی که (از خوشحالی و تعجّب) فریاد می‌کشید به صورت خود زد و گفت: «(آیا پسری خواهم آورد در حالی که) پیرزنی نازا هستم؟!»

پس زنش- ساره- فريادكنان پيش آمد و بر روى خود زد و گفت: پيرزنى نازا [چگونه بزايد و پسرى آورد]؟!

پس شروع كرد زنش در فرياد پس زد برويش و گفت پيره زنى هستم نازا

پس روى آورد زنش با فرياد پس سيلى نواخت به چهره خويش و گفت پيرزنى نازا

در آن حال زن ابراهیم (ساره) با فریاد شادمانی روی به آنها آورد و (از شوق) سیلی به صورت زد و گفت: (ای عجب) من زنی پیر و نازا هستم (چگونه پسری توانم زایید).

زن او متحير شد و با اشاره به چين و چروك صورتش گفت: من پيرزني نازا هستم.

So his woman (wife) approached/came in an outcry/frown, so she hit/struck (an act of surprise) her face/front and she said: «Old/weak, infertile.»

Then his wife came forward with a loud voice, she smote her face, and said: «A barren old woman!»

Then came forward his wife, clamouring, and she smote her face, and said, ‹An old woman, barren!›

Thereupon his wife approached [the guests] with a loud cry, and struck her face [in astonishment] and exclaimed: «A barren old woman [like me]!»

Zijne vrouw kwam nader; zij gaf een gil, sloeg zich in het aangezicht, en zeide ik ben een oude vrouw en onvruchtbaar!

His wife then approached in amazement. She slapped upon her face, and said: "I am a sterile old woman!"

Venne dunque sua moglie gridando, colpendosi il volto e dicendo: «Sono una vecchia sterile!».

Then his wife came forward with a loud voice, she smote her face, and said: "A barren old woman!"

Его жена стала кричать и бить себя по лицу. Она сказала: «Старая бесплодная женщина!»

Тут приблизилась его жена, она вопила и била себя по лицу, восклицая: «Я – бесплодная старая женщина!»

Then his wife came up in great grief, and she struck her face and said: An old barren woman!

Then his wife came forward, making moan, and smote her face, and cried: A barren old woman!

And his wife approached with a noise, and smote her face, and said, ‹An old woman, barren!›

Derken, karısı bir çığlık içinde döndü; yüzüne vurarak şöyle dedi: «Ben, doğurma yaşını geçmiş bir kocakarıyım!»

(Sarah) his wife came with an exclamation and clasped her face, and said: ‹Surely, I am a barren old woman! ‹

Then his wife came forward with a loud cry and struck her face in astonishment and said, «An old barren woman!»

His wife was astonished. Noting her wrinkled face: «I am a sterile old woman.»

His wife came up with outcry: she smote her face and said, «What I, old and barren!»

And his wife drew near with exclamation, and she smote her face, and said, I am an old woman, and barren.

Then his wife came forward extremely embarrassed and smote her face and said, `I am but a barren old woman !›

Da kam seine Frau heran, scheu, und sie schlug ihr Angesicht und sprach: «Ein unfruchtbares altes Weib!»

Но тут жена его вперед вступила ■ И, стукнув в изумлении себя по лбу, ■ Воскликнула: ■ «Ведь я неплодная старуха!»

Кунакларның сүзен ишетеп Ибраһимнең хатыны Сара кунаклар алдына тавышланып чыкты, вә йөзенә сугып әйтте: «Мин бала тапмый торган карчыкмын миндә кайдан бала булсын», – дип.

تو ابراہیمؑ کی بیوی چلاّتی آئی اور اپنا منہ پیٹ کر کہنے لگی کہ (اے ہے ایک تو) بڑھیا اور (دوسرے) بانجھ

پھر اُن کی بیوی (سارہ) حیرت و حسرت کی آواز نکالتے ہوئے متوجہ ہوئیں اور تعجّب سے اپنے ماتھے پر ہاتھ مارا اور کہنے لگی: (کیا) بوڑھیا بانجھ عورت (بچہ جنے گی؟)،