‹
قرآن، سوره الواقعة (56) آیه 47
آیه پسین: سوره الواقعة (56) آیه 48
آیه پیشین: سوره الواقعة (56) آیه 46
وَ كانُوا يَقُولُونَ أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً وَ عِظاماً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ
و كانوا يقولون أ إذا متنا و كنّا ترابا و عظاما أ إنّا لمبعوثون
Wakanoo yaqooloona a-itha mitna wakunna turaban waAAithaman a-inna lamabAAoothoona
و مي گفتند : آيا زماني که ما مرديم و خاک و استخوان شديم باز هم ما رازنده مي کنند ،
و مى گفتند آيا چون مرديم و خاك و استخوانه[ى پوسيده] شديم، آيا ما از نو برانگيخته [و زنده] خواهيم شد؟
و ميگفتند: وقتى كه مرديم و خاك و استخوان شديم، آيا دوباره زنده خواهيم شد؟
و پیوسته می گفتند: آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا به راستی برانگیخته می شویم؟!
و پيوسته مىگفتند آيا آنگه كه بميريم و گرديم خاكى و استخوانهائى آيا ما برانگيخته (و زنده) خواهيم شد
و مىگفتند: «آيا چون مرديم و خاك واستخوان شديم، واقعاً [باز] زنده مىگرديم؟
مىگفتند: «آيا وقتى مرديم و خاك و استخوان شديم باز هم برانگيخته خواهيم شد
و مىگفتند: چون بميريم، و خاك و استخوان شويم، آيا دوباره برانگيخته شويم؟
و بودند كه مىگفتند آيا وقتى كه بميريم و بشويم خاك و استخوانى آيا ما برانگيخته شوندگانيم
و مىگفتند: آيا چون بميريم و خاك و استخوانهايى شويم. آيا ما برانگيخته مىشويم؟
و میگفتند: «هنگامی که ما مُردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا برانگیخته خواهیم شد؟!
و مىگفتند: آيا چون بميريم و خاك و استخوان شويم باز زنده و برانگيخته مى شويم؟
و بودند كه مىگفتند آيا وقتى كه بميريم و بشويم خاك و استخوانى آيا ما برانگيخته شوندگانيم
و بودند مى گفتند آيا گاهى كه مُرديم و شديم خاكى و استخوانهائى آيا مائيم برانگيختگان
و دایم میگفتند: آیا ما چون مردیم و خاک و استخوان پوسیده شدیم باز هم ما زنده میشویم؟
آنها گفتند: آيا پس از آنكه بميريم و خاك و استخوان شويم، برانگيخته مي شويم؟
And they were saying: «Is (it that) if we died, and we were dust/earth and bones, are we being resurrected/revived?»
And they used to say: «When we die and become dust and bones, shall we then indeed be resurrected?
ever saying, ‹What, when we are dead and become dust and bones, shall we indeed be raised up?
and would say, «What! After we have died and become mere dust and bones, shall we, forsooth, be raised from the dead? –
En zij zeiden: Nadat wij zullen gestorven, en tot stof en beenderen geworden zijn, zullen wij dan zekerlijk tot het leven worden opgewekt?
And they used to Say: "After we die and turn to dust and bones, we will get resurrected?"
e dicevano: «Dopo che saremo morti e ridotti in polvere ed ossa, saremo forse resuscitati?
And they used to say: "When we die and become dust and bones, shall we then indeed be resurrected?
и говорили: «Неужели мы будем воскрешены после того, как мы умрем и станем прахом и костями?
и вопрошали: «Неужели, когда мы умрем и превратимся в [истлевшие] кости, неужели нас [тогда] и вправду воскресят?
And they used to say: What! when we die and have become dust and bones, shall we then indeed be raised?
And they used to say: When we are dead and have become dust and bones, shall we then, forsooth, be raised again,
and used to say, ‹What, when we die and have become dust and bones, shall we then indeed be raised?
Ve şöyle derlerdi: «Ölünce mi, toprak ve kemik haline gelince mi, sahi o zaman mı yeniden diriltileceğiz?»
and constantly said: ‹What, when we are dead and become dust and bones, shall we then be restored to life?
And they used to say, «What! When we die and become dust and bones, shall we possibly be raised?
They said, «After we die and turn to dust and bones, we get resurrected?
And were wont to say, «What! after we have died, and become dust and bones, shall we be raised?
And they said, after we shall have died, and become dust and bones, shall we surely be raise to life?
And they were wont to say, `What ! when we are dead and have become dust and bones, shall we, indeed, be raised again,
Und sie pflegten zu sprechen: «Wie! wenn wir tot sind und zu Staub und Gebeine geworden, sollen wir dann wirklich auferweckt werden?
И так, бывало, говорили: ■ «Ужель, когда умрем и станем прахом и костьми, ■ Мы будем вновь воскрешены –
Дәхи әйтәләр иде: «Без әгәр үлеп сөяк булсак вә череп туфрак булсак, яңадан терелербезме.
اور کہا کرتے تھے کہ بھلا جب ہم مرگئے اور مٹی ہوگئے اور ہڈیاں (ہی ہڈیاں رہ گئے) تو کیا ہمیں پھر اُٹھنا ہوگا؟
اور کہا کرتے تھے کہ کیا جب ہم مر جائیں گے اور ہم خاک (کا ڈھیر) اور (بوسیدہ) ہڈیاں ہو جائیں گے تو کیا ہم (پھر زندہ کر کے) اٹھائے جائیں گے،
‹