سوره البقرة (2)

قرآن، سوره البقرة (2)

سوره پسین: سوره آل عمران (3)
سوره پیشین: سوره الفاتحة (1)

ردیف عربی برگردان آیتی
سوره البقرة (2) آیه 1 الم الف لام ميم
سوره البقرة (2) آیه 2 ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ اين است همان کتابي که ، در آن هيچ شکي نيست پرهيزگاران را راهنماست :
سوره البقرة (2) آیه 3 الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ آنان که به غيب ايمان مي آورند و نماز مي گزارند ، و از آنچه روزيشان ، داده ايم انفاق مي کنند ،
سوره البقرة (2) آیه 4 وَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ بِالآْخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ و آنان که به آنچه بر تو و بر پيامبران پيش از تو نازل شده است ايمان مي آورند و به آخرت يقين دارند
سوره البقرة (2) آیه 5 أُولئِكَ عَلى هُدىً مِنْ رَبِّهِمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ايشان از سوي پروردگارشان قرين هدايتند ، و خود رستگارانند
سوره البقرة (2) آیه 6 إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ کافران را خواه بترساني يا نترساني تفاوتشان نکند ، ايمان نمي آورند
سوره البقرة (2) آیه 7 خَتَمَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ وَ عَلى سَمْعِهِمْ وَ عَلى أَبْصارِهِمْ غِشاوَةٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ ، خدا بر دلهايشان و بر گوششان مهر نهاده و بر روي چشمانشان پرده اي است ، و برايشان عذابي است بزرگ
سوره البقرة (2) آیه 8 وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالْيَوْمِ الآْخِرِ وَ ما هُمْ بِمُؤْمِنِينَ پاره اي از مردم مي گويند : به خدا و روز قيامت ايمان آورده ايم حال آنکه ايمان نياورده اند
سوره البقرة (2) آیه 9 يُخادِعُونَ اللَّهَ وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ ما يَخْدَعُونَ إِلاَّ أَنْفُسَهُمْ وَ ما يَشْعُرُونَ اينان خدا و مؤمنان را مي فريبند ، و نمي دانند که تنها خود را فريب ، مي دهند
سوره البقرة (2) آیه 10 فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزادَهُمُ اللَّهُ مَرَضاً وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ بِما كانُوا يَكْذِبُونَ در دلهاشان مرضي است و خدا نيز بر مرضشان بيفزوده است و به کيفر دروغي که گفته اند برايشان عذابي است دردآور
سوره البقرة (2) آیه 11 وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ لا تُفْسِدُوا فِي الأَْرْضِ قالُوا إِنَّما نَحْنُ مُصْلِحُونَ چون به آنان گفته شود که در زمين فساد مکنيد ، مي گويند : ما مصلحانيم
سوره البقرة (2) آیه 12 أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَ لكِنْ لا يَشْعُرُونَ آگاه باشيد که اينان خود تبهکارانند و نمي دانند
سوره البقرة (2) آیه 13 وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا كَما آمَنَ النَّاسُ قالُوا أَ نُؤْمِنُ كَما آمَنَ السُّفَهاءُ أَلا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهاءُ وَ لكِنْ لا يَعْلَمُونَ و چون به آنان گفته شود که شما نيز همانند ديگر مردمان ايمان بياوريد، ،مي گويند : آيا ما نيز همانند بيخردان ايمان بياوريم : آگاه باشيد ، که آنان خود بيخردانند و نمي دانند
سوره البقرة (2) آیه 14 وَ إِذا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قالُوا آمَنَّا وَ إِذا خَلَوْا إِلى شَياطِينِهِمْ قالُوا إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ و چون به مؤمنان مي رسند ، مي گويند : ايمان آورده ايم و چون با شيطانهاي خويش خلوت مي کنند ، مي گويند : ما با شما هستيم ، ما استهزايشان مي کنيم
سوره البقرة (2) آیه 15 اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَ يَمُدُّهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ خداست که آنها را استهزا مي کند و وامي گذاردشان تا همچنان در طغيان خويش سرگردان بمانند
سوره البقرة (2) آیه 16 أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى فَما رَبِحَتْ تِجارَتُهُمْ وَ ما كانُوا مُهْتَدِينَ اينان گمراهي را به هدايت خريدند ، پس تجارتشان سود نکرد و در شمار هدايت يافتگان در نيامدند
سوره البقرة (2) آیه 17 مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ ناراً فَلَمَّا أَضاءَتْ ما حَوْلَهُ ذَهَبَ اللَّهُ بِنُورِهِمْ وَ تَرَكَهُمْ فِي ظُلُماتٍ لا يُبْصِرُونَ مثلشان ، مثل آن کساني است که آتشي افروختند ، چون پيرامونش را روشن ، ساخت ، خدا روشنايي از آنان باز گرفت و نابينا در تاريکي رهايشان کرد
سوره البقرة (2) آیه 18 صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَرْجِعُونَ کرانند ، لالانند ، کورانند ، و باز نمي گردند
سوره البقرة (2) آیه 19 أَوْ كَصَيِّبٍ مِنَ السَّماءِ فِيهِ ظُلُماتٌ وَ رَعْدٌ وَ بَرْقٌ يَجْعَلُونَ أَصابِعَهُمْ فِي آذانِهِمْ مِنَ الصَّواعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ وَ اللَّهُ مُحِيطٌ بِالْكافِرِينَ يا چون باراني سخت در ظلمت همراه با رعد و برق از آسمان فرود آيد ، تامباد که از بانگ صاعقه بميرند ، انگشتان خويش در گوشها کنند و خداست که بر کافران احاطه دارد
سوره البقرة (2) آیه 20 يَكادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصارَهُمْ كُلَّما أَضاءَ لَهُمْ مَشَوْا فِيهِ وَ إِذا أَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قامُوا وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَ أَبْصارِهِمْ إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ نزديک باشد که برق ديدگانشان را نابينا سازد هر گاه که بر دمد چند، گامي بر مي دارند ، و چون خاموش شود ، از رفتن باز ايستند اگر خدا مي خواست ، گوشهاشان را کر و چشمانشان را کور مي ساخت ، که او بر هر کاري تواناست
سوره البقرة (2) آیه 21 يا أَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ اي مردم ، پروردگارتان را که شما و پيشينيانتان را بيافريده است بپرستيد باشد که پرهيزگار شويد
سوره البقرة (2) آیه 22 الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الأَْرْضَ فِراشاً وَ السَّماءَ بِناءً وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَكُمْ فَلا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ آن خداوندي که زمين را چون فراشي بگسترد ، و آسمان را چون بنايي ، بيفراشت ، و از آسمان آبي فرستاد ، و بدان آب براي روزي شما از زمين هر گونه ثمره اي برويانيد ، و خود مي دانيد که نبايد براي خدا همتاياني قرار دهيد
سوره البقرة (2) آیه 23 وَ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنا عَلى عَبْدِنا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ وَ ادْعُوا شُهَداءَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ و اگر در آنچه بر بنده خويش نازل کرده ايم در ترديد هستيد ، سوره اي همانند آن بياوريد و جز خداي همه حاضرانتان را فرا خوانيد اگر راست مي گوييد
سوره البقرة (2) آیه 24 فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ لَنْ تَفْعَلُوا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ أُعِدَّتْ لِلْكافِرِينَ و هر گاه چنين نکنيد که هرگز نتوانيد کرد پس بترسيد از آتشي که براي کافران مهيا شده و هيزم آن مردمان و سنگها هستند
سوره البقرة (2) آیه 25 وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأَْنْهارُ كُلَّما رُزِقُوا مِنْها مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقاً قالُوا هذَا الَّذِي رُزِقْنا مِنْ قَبْلُ وَ أُتُوا بِهِ مُتَشابِهاً وَ لَهُمْ فِيها أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ هُمْ فِيها خالِدُونَ به آنان که ايمان آورده اند ، و کارهاي شايسته کرده اند ، بشارت ده ، که برايشان بهشتهايي است که در آن نهرها جاري است و هر گاه که از ميوه هاي آن برخوردار شوند گويند : پيش از اين ، در دنيا ، از چنين ميوه هايي برخوردار شده بوديم ، که اين ميوه ها شبيه به يکديگرند و نيز در آنجا همسراني پاکيزه دارند و در آنجا جاودانه باشند
سوره البقرة (2) آیه 26 إِنَّ اللَّهَ لا يَسْتَحْيِي أَنْ يَضْرِبَ مَثَلاً ما بَعُوضَةً فَما فَوْقَها فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَيَقُولُونَ ما ذا أَرادَ اللَّهُ بِهذا مَثَلاً يُضِلُّ بِهِ كَثِيراً وَ يَهْدِي بِهِ كَثِيراً وَ ما يُضِلُّ بِهِ إِلاَّ الْفاسِقِينَ خدا ابايي ندارد که به پشه و کمتر از آن مثل بزند آنان که ايمان ، آورده اند مي دانند که آن مثل درست و از جانب پروردگار آنهاست و اما کافران مي گويند که خدا از اين مثل چه مي خواسته است ؟ بسياري را بدان گمراه مي کند و بسياري را هدايت اما تنها فاسقان را گمراه مي کند
سوره البقرة (2) آیه 27 الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثاقِهِ وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي الأَْرْضِ أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ کساني که پيمان خدا را پس از بستن آن مي شکنند و آنچه را که خدا به ، پيوستن آن فرمان داده مي گسلند و در زمين فساد مي کنند ، زيانکارانند
سوره البقرة (2) آیه 28 كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَ كُنْتُمْ أَمْواتاً فَأَحْياكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ چگونه خدا را انکار مي کنيد ، در حالي که مرده بوديد و او شما را زنده ساخت ، باز مي ميراند و زنده مي کند و آنگاه به نزد خود باز مي گرداند ؟
سوره البقرة (2) آیه 29 هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الأَْرْضِ جَمِيعاً ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْ‏ءٍ عَلِيمٌ اوست که همه چيزهايي را که در روي زمين است برايتان بيافريد ، آنگاه به آسمان پرداخت و هر هفت آسمان را برافراشت و خود از هر چيزي آگاه است
سوره البقرة (2) آیه 30 وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جاعِلٌ فِي الأَْرْضِ خَلِيفَةً قالُوا أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ قالَ إِنِّي أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ و چون پروردگارت به فرشتگان گفت : من در زمين خليفه اي مي آفرينم ،، گفتند : آيا کسي را مي آفريني که در آنجا فساد کند و خونها بريزد ، و حال آنکه ما به ستايش تو تسبيح مي گوييم و تو را تقديس مي کنيم ؟ گفت : آنچه من مي دانم شما نمي دانيد
سوره البقرة (2) آیه 31 وَ عَلَّمَ آدَمَ الأَْسْماءَ كُلَّها ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلائِكَةِ فَقالَ أَنْبِئُونِي بِأَسْماءِ هؤُلاءِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ و نامهاي چيزها را به آدم بياموخت سپس آنها را به فرشتگان عرضه کرد و گفت : اگر راست مي گوييد مرا به نامهاي اين چيزها خبر دهيد
سوره البقرة (2) آیه 32 قالُوا سُبْحانَكَ لا عِلْمَ لَنا إِلاَّ ما عَلَّمْتَنا إِنَّكَ أَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ گفتند : منزهي تو ما را جز آنچه خود به ما آموخته اي دانشي نيست تويي ، داناي حکيم
سوره البقرة (2) آیه 33 قالَ يا آدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسْمائِهِمْ فَلَمَّا أَنْبَأَهُمْ بِأَسْمائِهِمْ قالَ أَ لَمْ أَقُلْ لَكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ السَّماواتِ وَ الأَْرْضِ وَ أَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ گفت : اي آدم ، آنها را از نامهاي چيزها آگاه کن چون از آن نامها آگاهشان کرد ، خدا گفت : آيا به شما نگفتم که من نهان آسمانها و زمين را مي دانم ، و بر آنچه آشکار مي کنيد و پنهان مي داشتيد آگاهم ؟
سوره البقرة (2) آیه 34 وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لآِدَمَ فَسَجَدُوا إِلاَّ إِبْلِيسَ أَبى وَ اسْتَكْبَرَ وَ كانَ مِنَ الْكافِرِينَ و به فرشتگان گفتيم : آدم را سجده کنيد ، همه سجده کردند جز ابليس ،، که سرباز زد و برتري جست و او از کافران بود
سوره البقرة (2) آیه 35 وَ قُلْنا يا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَ كُلا مِنْها رَغَداً حَيْثُ شِئْتُما وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ و گفتيم : اي آدم ، خود و زنت در بهشت جاي گيريد و هر چه خواهيد ، وهر جا که خواهيد ، از ثمرات آن به خوشي بخوريد و به اين درخت نزديک مشويد ، که به زمره ستمکاران درآييد
سوره البقرة (2) آیه 36 فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطانُ عَنْها فَأَخْرَجَهُما مِمَّا كانا فِيهِ وَ قُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَ لَكُمْ فِي الأَْرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتاعٌ إِلى حِينٍ پس شيطان آن دو را به خطا واداشت ، و از بهشتي که در آن بودند بيرون راند گفتيم : پايين رويد ، برخي دشمن برخي ديگر ، و قرارگاه و جاي برخورداري شما تا روز قيامت در زمين باشد
سوره البقرة (2) آیه 37 فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِماتٍ فَتابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ آدم از پروردگارش کلمه اي چند فرا گرفت پس خدا توبه او را بپذيرفت ، زيرا توبه پذير و مهربان است
سوره البقرة (2) آیه 38 قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْها جَمِيعاً فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدىً فَمَنْ تَبِعَ هُدايَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ گفتيم : همه از بهشت فرو شويد ، پس اگر از جانب من راهنمايي برايتان آمد، ، بر آنها که از راهنمايي من پيروي کنند بيمي نخواهد بود و خود اندوهناک نمي شوند
سوره البقرة (2) آیه 39 وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ کساني که کافر شوند ، و آيات خدا را تکذيب کنند خود اهل جهنمند و جاودانه در آنجا خواهند بود
سوره البقرة (2) آیه 40 يا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَ أَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَ إِيَّايَ فَارْهَبُونِ اي بني اسرائيل ، نعمتي را که بر شما ارزاني داشتم به ياد بياوريد و به عهد من وفا کنيد تا به عهدتان وفا کنم و از من بترسيد
سوره البقرة (2) آیه 41 وَ آمِنُوا بِما أَنْزَلْتُ مُصَدِّقاً لِما مَعَكُمْ وَ لا تَكُونُوا أَوَّلَ كافِرٍ بِهِ وَ لا تَشْتَرُوا بِآياتِي ثَمَناً قَلِيلاً وَ إِيَّايَ فَاتَّقُونِ و به آنچه نازل کرده ام و کتاب شما را تصديق مي کند ايمان بياوريد ، و، از نخستين کساني که انکارش مي کنند مباشيد و آيات مرا به بهاي اندک مفروشيد و از من بيمناک باشيد
سوره البقرة (2) آیه 42 وَ لا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَكْتُمُوا الْحَقَّ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ حق را به باطل مياميزيد و با آنکه حقيقت را مي دانيد ، کتمانش مکنيد
سوره البقرة (2) آیه 43 وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ ارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ و نماز را بر پاي داريد و زکات بدهيد و با رکوع کنندگان رکوع کنيد
سوره البقرة (2) آیه 44 أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ وَ أَنْتُمْ تَتْلُونَ الْكِتابَ أَ فَلا تَعْقِلُونَ آيا در حالي که کتاب را مي خوانيد ، مردم را به نيکي فرمان مي دهيد و خود را فراموش مي کنيد ؟ آيا به عقل در نمي يابيد ؟
سوره البقرة (2) آیه 45 وَ اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ وَ إِنَّها لَكَبِيرَةٌ إِلاَّ عَلَى الْخاشِعِينَ از شکيبايي و نماز ياري جوييد و اين دو ، کاري دشوارند ، جز براي ، اهل خشوع :
سوره البقرة (2) آیه 46 الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ وَ أَنَّهُمْ إِلَيْهِ راجِعُونَ آنان که بي گمان مي دانند که با پروردگار خود ديدار خواهند کرد و نزد اوباز مي گردند
سوره البقرة (2) آیه 47 يا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَ أَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعالَمِينَ اي بني اسرائيل ، نعمتي را که بر شما ارزاني داشتم و شما را بر جهانيان برتري دادم به ياد بياوريد
سوره البقرة (2) آیه 48 وَ اتَّقُوا يَوْماً لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً وَ لا يُقْبَلُ مِنْها شَفاعَةٌ وَ لا يُؤْخَذُ مِنْها عَدْلٌ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ و بترسيد از روزي که هيچ کس ديگري را به کار نيايد و هيچ شفاعتي از کسي پذيرفته نگردد و از کسي عوضي نستانند و کسي را ياري نکنند
سوره البقرة (2) آیه 49 وَ إِذْ نَجَّيْناكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذابِ يُذَبِّحُونَ أَبْناءَكُمْ وَ يَسْتَحْيُونَ نِساءَكُمْ وَ فِي ذلِكُمْ بَلاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ و به ياد آريد آنگاه که شما را از فرعونيان رهانيديم : شما را شکنجه ، هاي سخت مي کردند ، پسرانتان را مي کشتند و زنانتان را زنده مي گذاشتند ودر اين آزموني بزرگ از سوي پروردگارتان بود
سوره البقرة (2) آیه 50 وَ إِذْ فَرَقْنا بِكُمُ الْبَحْرَ فَأَنْجَيْناكُمْ وَ أَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ و آن هنگام را که دريا را برايتان شکافتيم و شما را رهانيديم و فرعونيان را در برابر چشمانتان غرقه ساختيم
سوره البقرة (2) آیه 51 وَ إِذْ واعَدْنا مُوسى أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَنْتُمْ ظالِمُونَ و آن هنگام را که چهل شب با موسي وعده نهاديم و شما که ستمکاران بوديد،، بعد از او گوساله را پرستيديد
سوره البقرة (2) آیه 52 ثُمَّ عَفَوْنا عَنْكُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ پس گناهانتان را عفو کرديم ، باشد که سپاسگزار باشيد
سوره البقرة (2) آیه 53 وَ إِذْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَ الْفُرْقانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ و به ياد آريد آن هنگام را که به موسي کتاب و فرقان داديم ، باشد که هدايت شويد
سوره البقرة (2) آیه 54 وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ يا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلى بارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بارِئِكُمْ فَتابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ و آن هنگام را که موسي به قوم خود گفت : اي قوم من ، شما بدان سبب ، که گوساله را پرستيديد بر خود ستم روا داشتيد ، اينک به درگاه آفريدگارتان توبه کنيد و يکديگر را بکشيد ، که چنين کاري در نزد آفريدگارتان ستوده تراست پس خدا توبه شما را بپذيرفت ، زيرا توبه پذير و مهربان است
سوره البقرة (2) آیه 55 وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ و آن هنگام را که گفتيد : اي موسي ، ما تا خدا را به آشکارا نبينيم به تو ايمان نمي آوريم و همچنان که مي نگريستيد صاعقه شما را فرو گرفت
سوره البقرة (2) آیه 56 ثُمَّ بَعَثْناكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ و شما را پس از مردن زنده ساختيم ، شايد سپاسگزار شويد
سوره البقرة (2) آیه 57 وَ ظَلَّلْنا عَلَيْكُمُ الْغَمامَ وَ أَنْزَلْنا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ ما ظَلَمُونا وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ و ابر را سايبانتان گردانيديم و برايتان من و سلوي فرستاديم : بخوريد ازاين چيزهاي پاکيزه که شما را روزي داده ايم و آنان بر ما ستم نکردند ،بلکه بر خود ستم مي کردند
سوره البقرة (2) آیه 58 وَ إِذْ قُلْنَا ادْخُلُوا هذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوا مِنْها حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَداً وَ ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً وَ قُولُوا حِطَّةٌ نَغْفِرْ لَكُمْ خَطاياكُمْ وَ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ و به ياد آريد آن زمان را که به شما گفتيم : به آن قريه درآييد و از، نعمتهاي آن هر چه و هر جا که خواسته باشيد به فراواني بخوريد ولي سجده کنان بر دروازه داخل شويد و بگوييد : بار گناه از ما فرو نه تا خطاهاي شمارا بيامرزيم و به پاداش نيکوکاران بيفزاييم
سوره البقرة (2) آیه 59 فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا قَوْلاً غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَنْزَلْنا عَلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا رِجْزاً مِنَ السَّماءِ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ اما ستمکاران آن سخن را ديگر کردند و بر آنان به جزاي عصياني که کرده بودند عذابي آسماني فرود آورديم
سوره البقرة (2) آیه 60 وَ إِذِ اسْتَسْقى مُوسى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ كُلُوا وَ اشْرَبُوا مِنْ رِزْقِ اللَّهِ وَ لا تَعْثَوْا فِي الأَْرْضِ مُفْسِدِينَ و به ياد آريد آنگاه را که موسي براي قوم خود آب خواست گفتيم : عصايت ، را بر آن سنگ بزن پس دوازده چشمه از آن بگشاد هر گروهي آبشخور خود را بدانست از روزي خدا بخوريد و بياشاميد و در روي زمين به فساد سرکشي مکنيد
سوره البقرة (2) آیه 61 وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى لَنْ نَصْبِرَ عَلى طَعامٍ واحِدٍ فَادْعُ لَنا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنا مِمَّا تُنْبِتُ الأَْرْضُ مِنْ بَقْلِها وَ قِثَّائِها وَ فُومِها وَ عَدَسِها وَ بَصَلِها قالَ أَ تَسْتَبْدِلُونَ الَّذِي هُوَ أَدْنى بِالَّذِي هُوَ خَيْرٌ اهْبِطُوا مِصْراً فَإِنَّ لَكُمْ ما سَأَلْتُمْ وَ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَ الْمَسْكَنَةُ وَ باؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانُوا يَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ يَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ كانُوا يَعْتَدُونَ و آنگاه را که گفتيد : اي موسي ، ما بر يک نوع طعام نتوانيم ساخت ،، ازپروردگارت بخواه تا براي ما از آنچه از زمين مي رويد چون سبزي و خيار وسير و عدس و پياز بروياند موسي گفت : آيا مي خواهيد آنچه را که برتراست به آنچه فروتر است بدل کنيد ؟ به شهري بازگرديد که در آنجا هر چه خواهيد به شما بدهند مقرر شد بر آنها خواري و بيچارگي و خشم خدا را برخود هموار ساختند و اين بدان سبب بود که به آيات خدا کافر شدند و پيامبران را به ناحق کشتند و نافرماني کردند و تجاوز
سوره البقرة (2) آیه 62 إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ النَّصارى وَ الصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الآْخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ کساني که ايمان آوردند و کساني که آيين يهودان و ترسايان و صابئان را، برگزيدند ، اگر به خدا و روز بازپسين ايمان داشته باشند و کاري شايسته کنند، خدا به آنها پاداش نيک مي دهد و نه بيمناک مي شوند و نه محزون
سوره البقرة (2) آیه 63 وَ إِذْ أَخَذْنا مِيثاقَكُمْ وَ رَفَعْنا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ وَ اذْكُرُوا ما فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ و به ياد آريد آن زمان را که با شما پيمان بستيم و کوه طور را برفراز سرتان برديم آنچه را که به شما داده ايم با اطمينان بگيريد و آنچه را که در آن است به خاطر بسپاريد باشد که پرهيزگار شويد
سوره البقرة (2) آیه 64 ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ فَلَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ لَكُنْتُمْ مِنَ الْخاسِرِينَ ولي از فرمان سر باز زديد و اگر فضل و رحمت خدا نبود از زيانکاران مي ، بوديد
سوره البقرة (2) آیه 65 وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِينَ اعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِي السَّبْتِ فَقُلْنا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خاسِئِينَ و شناخته ايد آن گروه را که در آن روز شنبه از حد خود تجاوز کردند ، پس به آنها خطاب کرديم : بوزينگاني خوار و خاموش گرديد
سوره البقرة (2) آیه 66 فَجَعَلْناها نَكالاً لِما بَيْنَ يَدَيْها وَ ما خَلْفَها وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ و آنها را عبرت معاصران و آيندگان و اندرزي براي پرهيزگاران گردانيديم
سوره البقرة (2) آیه 67 وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةً قالُوا أَ تَتَّخِذُنا هُزُواً قالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجاهِلِينَ و به ياد آريد آن هنگام را که موسي به قوم خود گفت : خدا فرمان مي ، دهدکه گاوي را بکشيد گفتند : آيا ما را به ريشخند مي گيري ؟ گفت : به خداپناه مي برم اگر از نادانان باشم
سوره البقرة (2) آیه 68 قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنا ما هِيَ قالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّها بَقَرَةٌ لا فارِضٌ وَ لا بِكْرٌ عَوانٌ بَيْنَ ذلِكَ فَافْعَلُوا ما تُؤْمَرُونَ گفتند : براي ما پروردگارت را بخوان تا بيان کند که آن چگونه گاوي است ؟ گفت : مي گويد : گاوي است نه سخت پير و از کارافتاده ، نه جوان و کار نکرده ، ميانسال اکنون بکنيد آنچه شما را مي فرمايند
سوره البقرة (2) آیه 69 قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنا ما لَوْنُها قالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّها بَقَرَةٌ صَفْراءُ فاقِعٌ لَوْنُها تَسُرُّ النَّاظِرِينَ گفتند : براي ما پروردگارت را بخوان تا بگويد که رنگ آن چيست ؟ گفت : مي گويد : گاوي است به زرد تند که رنگش بينندگان را شادمان مي سازد
سوره البقرة (2) آیه 70 قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنا ما هِيَ إِنَّ الْبَقَرَ تَشابَهَ عَلَيْنا وَ إِنَّا إِنْ شاءَ اللَّهُ لَمُهْتَدُونَ گفتند : براي ما پروردگارت را بخوان تا بگويد آن چگونه گاوي است ؟، که چنين گاواني بر ما مشتبه شده اند و اگر خدا بخواهد ما بدان راه مي يابيم
سوره البقرة (2) آیه 71 قالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّها بَقَرَةٌ لا ذَلُولٌ تُثِيرُ الأَْرْضَ وَ لا تَسْقِي الْحَرْثَ مُسَلَّمَةٌ لا شِيَةَ فِيها قالُوا الآْنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ فَذَبَحُوها وَ ما كادُوا يَفْعَلُونَ گفت : مي گويد : از آن گاوان نيست که رام باشد و زمين را شخم زند و کشته را آب دهد بي عيب است و يکرنگ گفتند : اکنون حقيقت را گفتي پس آن را کشتند ، هر چند که نزديک بود که از آن کار سرباز زنند
سوره البقرة (2) آیه 72 وَ إِذْ قَتَلْتُمْ نَفْساً فَادَّارَأْتُمْ فِيها وَ اللَّهُ مُخْرِجٌ ما كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ و به ياد آريد آن هنگام را که کسي را کشتيد و بر يکديگر بهتان زديد و پيکار در گرفتيد و خدا آنچه را که پنهان مي کرديد آشکار ساخت
سوره البقرة (2) آیه 73 فَقُلْنا اضْرِبُوهُ بِبَعْضِها كَذلِكَ يُحْيِ اللَّهُ الْمَوْتى وَ يُرِيكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ سپس گفتيم : پاره اي از آن را بر آن کشته بزنيد خدا مردگان را اينچنين ، زنده مي سازد ، و نشانه هاي قدرت خويش را اينچنين به شما مي نماياند، باشد که به عقل دريابيد
سوره البقرة (2) آیه 74 ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ فَهِيَ كَالْحِجارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً وَ إِنَّ مِنَ الْحِجارَةِ لَما يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الأَْنْهارُ وَ إِنَّ مِنْها لَما يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْماءُ وَ إِنَّ مِنْها لَما يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ پس از آن دلهاي شما چون سنگ ، سخت گرديد ، حتي سخت تر از سنگ که ازسنگ ، گاه جويها روان شود ، و چون شکافته شود آب از آن بيرون جهد ، و گاه از ترس خدا از فراز به نشيب فرو غلتد ، و خدا از آنچه مي کنيد غافل نيست
سوره البقرة (2) آیه 75 أَ فَتَطْمَعُونَ أَنْ يُؤْمِنُوا لَكُمْ وَ قَدْ كانَ فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَسْمَعُونَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ يُحَرِّفُونَهُ مِنْ بَعْدِ ما عَقَلُوهُ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ آيا طمع مي داريد که به شما ايمان بياورند ، و حال آنکه گروهي از ايشان کلام خدا را مي شنيدند و با آنکه حقيقت آن را مي يافتند تحريفش مي کردندو از کار خويش آگاه بودند ؟
سوره البقرة (2) آیه 76 وَ إِذا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قالُوا آمَنَّا وَ إِذا خَلا بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ قالُوا أَ تُحَدِّثُونَهُمْ بِما فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاجُّوكُمْ بِهِ عِنْدَ رَبِّكُمْ أَ فَلا تَعْقِلُونَ و چون با مؤمنان ديدار کنند ، گويند : ما هم ايمان آورده ايم و چون بايکديگر خلوت کنند ، گويند : آيا با آنان از دانشي که خدا به شما ارزاني داشته سخن مي گوييد ، تا به ياري آن در نزد پروردگارتان بر شما حجت آرند ؟ آيا به عقل در نمي يابيد ؟
سوره البقرة (2) آیه 77 أَ وَ لا يَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ آيا نمي دانند که هر چه را که پنهان مي دارند و هر چه را که آشکار مي ، سازند ، خدا مي داند ؟
سوره البقرة (2) آیه 78 وَ مِنْهُمْ أُمِّيُّونَ لا يَعْلَمُونَ الْكِتابَ إِلاَّ أَمانِيَّ وَ إِنْ هُمْ إِلاَّ يَظُنُّونَ برخي از ايشان بيسواداني هستند که نمي دانند در آن کتاب چيست ، جز سخناني که شنيده اند و مي خوانند اينان تنها پايبند گمان خويشند
سوره البقرة (2) آیه 79 فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هذا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ لِيَشْتَرُوا بِهِ ثَمَناً قَلِيلاً فَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَ وَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا يَكْسِبُونَ پس واي بر آنهايي که کتاب را خود به دست خود مي نويسند ، و تا سودي ، اندک برند ، مي گويند که از جانب خدا نازل شده پس واي بر آنها بدانچه نوشتند و واي بر آنها از سودي که مي برند
سوره البقرة (2) آیه 80 وَ قالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلاَّ أَيَّاماً مَعْدُودَةً قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللَّهِ عَهْداً فَلَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ عَهْدَهُ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ و گفتند : آتش جز چند روزي ما را نسوزاند بگو : آيا با خدا چنين پيماني بسته ايد ، تا او خلاف پيمان خود نکند ؟ يا آنکه از روي ناداني چنين نسبتي به خدا مي دهيد ؟
سوره البقرة (2) آیه 81 بَلى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَ أَحاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ آري آنان که مرتکب کاري زشت مي شوند و در گناه غرقه مي گردند ، اهل جهنمند و جاودانه در آن
سوره البقرة (2) آیه 82 وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيها خالِدُونَ و آنان که ايمان آورده اند و کارهاي شايسته کرده اند ، اهل بهشتند و در، آن جاويدان
سوره البقرة (2) آیه 83 وَ إِذْ أَخَذْنا مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ لا تَعْبُدُونَ إِلاَّ اللَّهَ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً وَ ذِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلاَّ قَلِيلاً مِنْكُمْ وَ أَنْتُمْ مُعْرِضُونَ به ياد آريد آن هنگام را که از بني اسرائيل پيمان گرفتيم که جز خدا را نپرستيد و به پدر و مادر و خويشاوندان و يتيمان و درويشان نيکي کنيد و به مردمان سخن نيک گوييد و نماز بخوانيد و زکات بدهيد ولي جز اندکي ، پشت کردند و رويگردان شدند
سوره البقرة (2) آیه 84 وَ إِذْ أَخَذْنا مِيثاقَكُمْ لا تَسْفِكُونَ دِماءَكُمْ وَ لا تُخْرِجُونَ أَنْفُسَكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَ أَنْتُمْ تَشْهَدُونَ و آن هنگام را که با شما پيمان نهاديم که خون هم مريزيد و يکديگر را، ازخان و مان آواره مسازيد و شما به پيمان گردن نهاديد و خود بر آن گواه هستيد
سوره البقرة (2) آیه 85 ثُمَّ أَنْتُمْ هؤُلاءِ تَقْتُلُونَ أَنْفُسَكُمْ وَ تُخْرِجُونَ فَرِيقاً مِنْكُمْ مِنْ دِيارِهِمْ تَظاهَرُونَ عَلَيْهِمْ بِالإِْثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ إِنْ يَأْتُوكُمْ أُسارى تُفادُوهُمْ وَ هُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْراجُهُمْ أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتابِ وَ تَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَما جَزاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذلِكَ مِنْكُمْ إِلاَّ خِزْيٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ يُرَدُّونَ إِلى أَشَدِّ الْعَذابِ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ پس شما چنين جماعتي هستيد که يکديگر را مي کشيد و گروهي از خود را از، خان و مانشان آواره مي کنيد و بر ضد آنها به گناه و بيداد به همدستي يکديگر بر مي خيزيد و اگر به اسارت شما در آيند در برابر آزاديشان فديه مي گيريد و حال آنکه بيرون راندنشان بر شما حرام بود آيا به بعضي از کتاب ايمان مي آوريد و بعض ديگر را انکار مي کنيد ؟ پاداش کسي که چنين کند دردنيا جز خواري نيست و در روز قيامت به سخت ترين وجهي شکنجه مي شود وخدا از آنچه مي کنيد غافل نيست
سوره البقرة (2) آیه 86 أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَياةَ الدُّنْيا بِالآْخِرَةِ فَلا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ اينان همان کسانند که آخرت را دادند و زندگي دنيا را خريدنند از، عذابشان کاسته نگردد و کس ياريشان نکند
سوره البقرة (2) آیه 87 وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَ قَفَّيْنا مِنْ بَعْدِهِ بِالرُّسُلِ وَ آتَيْنا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّناتِ وَ أَيَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ أَ فَكُلَّما جاءَكُمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوى أَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقاً كَذَّبْتُمْ وَ فَرِيقاً تَقْتُلُونَ به تحقيق موسي را کتاب داديم و از پي او پيامبران فرستاديم و به عيسي بن مريم دليلهاي روشن عنايت کرديم و او را به روح القدس تاييد نموديم و هر گاه پيامبري آمد و چيزهايي آورد که پسند نفس شما نبود سرکشي کرديد ، و گروهي را دروغگو خوانديد و گروهي را کشتيد
سوره البقرة (2) آیه 88 وَ قالُوا قُلُوبُنا غُلْفٌ بَلْ لَعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيلاً ما يُؤْمِنُونَ گفتند : دلهاي ما در حجاب است نه ، خدا آنان را به سبب کفري که مي ورزند مطرود ساخته و چه اندک ايمان مي آورند
سوره البقرة (2) آیه 89 وَ لَمَّا جاءَهُمْ كِتابٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُمْ وَ كانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا فَلَمَّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الْكافِرِينَ و چون ايشان را از جانب خدا کتابي آمد ، و او را شناختند ، هر چند، کتابشان را هم تصديق کرده بود ، و با آنکه زان پيش خواستار پيروزي بر کافران بودند ، به او ايمان نياوردند ، که لعنت خدا بر کافران باد
سوره البقرة (2) آیه 90 بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ أَنْ يَكْفُرُوا بِما أَنْزَلَ اللَّهُ بَغْياً أَنْ يُنَزِّلَ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ فَباؤُ بِغَضَبٍ عَلى غَضَبٍ وَ لِلْكافِرِينَ عَذابٌ مُهِينٌ با خود ، بد معامله اي کردند آنگاه که از حسد به کتاب خدا کافر شدند، واز اينکه خدا فضل و کرم خويش را به هر کس از بندگان خود که بخواهد ارزاني مي دارد حسد بردند و خشم ديگري بر خشم خدا افزودند ، و کافران را عذابي است خوار کننده
سوره البقرة (2) آیه 91 وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا بِما أَنْزَلَ اللَّهُ قالُوا نُؤْمِنُ بِما أُنْزِلَ عَلَيْنا وَ يَكْفُرُونَ بِما وَراءَهُ وَ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقاً لِما مَعَهُمْ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنْبِياءَ اللَّهِ مِنْ قَبْلُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ و چون به آنها گفته شود که به آنچه خدا نازل کرده است ايمان بياوريد ، مي گويند : ما به آنچه بر خود ما نازل شده است ايمان آورده ايم و به غيرآن هر چند با حقيقت همراه باشد و کتابشان را هم تصديق کند ، ايمان نمي آورند بگو : اگر شما ايمان آورده بوديد ، از چه روي پيامبران خدا راپيش از اين مي کشتيد ؟
سوره البقرة (2) آیه 92 وَ لَقَدْ جاءَكُمْ مُوسى بِالْبَيِّناتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَنْتُمْ ظالِمُونَ موسي با دليلهاي روشن خويش به هدايت شما آمد و شما ستمکاران ، پس ازاو، به گوساله گرويديد
سوره البقرة (2) آیه 93 وَ إِذْ أَخَذْنا مِيثاقَكُمْ وَ رَفَعْنا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ وَ اسْمَعُوا قالُوا سَمِعْنا وَ عَصَيْنا وَ أُشْرِبُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ قُلْ بِئْسَما يَأْمُرُكُمْ بِهِ إِيمانُكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ و با شما پيمان بستيم و کوه طور را برفراز سرتان برديم اکنون آنچه راکه برايتان فرستاده ايم با ايمان استوار بگيريد و کلام خدا را بشنويد گفتند : شنيديم و به کار نخواهيم بست عشق گوساله و کفر در دلشان با هم سرشته است بگو : اگر بدانچه مي گوييد باور داريد ، باورتان شما را به بدکاري وامي دارد
سوره البقرة (2) آیه 94 قُلْ إِنْ كانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الآْخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ بگو : اگر راست مي گوييد که سراي آخرت نزد خدا ويژه شماست نه مردم ديگر، ، پس آرزوي مرگ کنيد
سوره البقرة (2) آیه 95 وَ لَنْ يَتَمَنَّوْهُ أَبَداً بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ ولي به سبب اعمالي که مرتکب شده اند ، هرگز آرزوي مرگ نخواهند کرد خدا ستمکاران را مي شناسد
سوره البقرة (2) آیه 96 وَ لَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلى حَياةٍ وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ وَ ما هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ الْعَذابِ أَنْ يُعَمَّرَ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِما يَعْمَلُونَ آنان را از مردم ديگر ، حتي مشرکان ، به زندگي اينجهاني حريص تر، خواهي يافت و بعضي از کافران دوست دارند که هزار سال در اين دنيا زيست کنند، و اين عمر دراز عذاب خدا را از آنان دور نخواهد ساخت ، که خدا به اعمالشان بيناست
سوره البقرة (2) آیه 97 قُلْ مَنْ كانَ عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلى قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللَّهِ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ وَ هُدىً وَ بُشْرى لِلْمُؤْمِنِينَ به آنان که با جبريل دشمني مي ورزند ، بگو : اوست که اين آيات را به فرمان خدا بر دل تو نازل کرده است تا کتابهاي ديگر آسماني را تصديق کند وبراي مؤمنان رهنمون و بشارت باشد
سوره البقرة (2) آیه 98 مَنْ كانَ عَدُوًّا لِلَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ رُسُلِهِ وَ جِبْرِيلَ وَ مِيكالَ فَإِنَّ اللَّهَ عَدُوٌّ لِلْكافِرِينَ هر که دشمن خدا و فرشتگان او و پيامبرانش و جبريل و ميکال باشد ، خدا هم دشمن کافران است
سوره البقرة (2) آیه 99 وَ لَقَدْ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ آياتٍ بَيِّناتٍ وَ ما يَكْفُرُ بِها إِلاَّ الْفاسِقُونَ هر آينه که بر تو آياتي روشن نازل کرديم و جز فاسقان کسي منکر آنها، نخواهد شد
سوره البقرة (2) آیه 100 أَ وَ كُلَّما عاهَدُوا عَهْداً نَبَذَهُ فَرِيقٌ مِنْهُمْ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يُؤْمِنُونَ آيا هر بار که با خدا پيماني بستند گروهي از ايشان پيمان شکني کردند ؟ آري بيشترشان ايمان نخواهند آورد
سوره البقرة (2) آیه 101 وَ لَمَّا جاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ كِتابَ اللَّهِ وَراءَ ظُهُورِهِمْ كَأَنَّهُمْ لا يَعْلَمُونَ و گروهي از اهل کتاب چون پيامبري از جانب خدا بر آنان مبعوث شد که به کتابشان هم گواهي مي داد ، کتاب خدا را چنان که گويي از آن بي خبرند ،پس پشت افکندند
سوره البقرة (2) آیه 102 وَ اتَّبَعُوا ما تَتْلُوا الشَّياطِينُ عَلى مُلْكِ سُلَيْمانَ وَ ما كَفَرَ سُلَيْمانُ وَ لكِنَّ الشَّياطِينَ كَفَرُوا يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ وَ ما أُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبابِلَ هارُوتَ وَ مارُوتَ وَ ما يُعَلِّمانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّى يَقُولا إِنَّما نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلا تَكْفُرْ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُما ما يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ زَوْجِهِ وَ ما هُمْ بِضارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ يَتَعَلَّمُونَ ما يَضُرُّهُمْ وَ لا يَنْفَعُهُمْ وَ لَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَراهُ ما لَهُ فِي الآْخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ وَ لَبِئْسَ ما شَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ و از افسوني که ديوها به روزگار پادشاهي سليمان مي خواندند پيروي ، کردند، و سليمان کافر نبود ، ولي ديوها که مردم را جادوگري مي آموختند کافر بودند و نيز آن افسون که بر آن دو فرشته ، هاروت و ماروت ، در بابل نازل شد ، در حالي که آن دو به هر کس که جادوگري مي آموختند مي گفتند : کارما فتنه است ، مباد کافر شوي و مردم از آن دو جادوهايي مي آموختند که مي توانستند ميان زن و شوي جدايي افکنند و آن دو جادوگر جز به فرمان خدابه کسي زياني نمي رسانيدند و آنچه
سوره البقرة (2) آیه 103 وَ لَوْ أَنَّهُمْ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَمَثُوبَةٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ خَيْرٌ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ اگر ايمان آورده و پرهيزگار شده بودند ، پاداشي که از جانب خدا به ، آنهاداده مي شد ، از هر چيز ديگري نيکوتر مي بود ، اگر مي دانستند
سوره البقرة (2) آیه 104 يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقُولُوا راعِنا وَ قُولُوا انْظُرْنا وَ اسْمَعُوا وَ لِلْكافِرِينَ عَذابٌ أَلِيمٌ اي کساني که ايمان آورده ايد ، مگوييد راعنا بگوييد انظرنا و گوش فرا داريد که براي کافران عذابي است دردآور
سوره البقرة (2) آیه 105 ما يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ لاَ الْمُشْرِكِينَ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِنْ خَيْرٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ اللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ از ميان اهل کتاب آنان که کافر شدند ، و نيز مشرکان ، دوست نمي دارندکه از جانب پروردگار به شما خيري برسد و حال آنکه خدا هر کس را که بخواهد به بخشايش خويش مخصوص مي دارد خدا صاحب فضلي بزرگ است
سوره البقرة (2) آیه 106 ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ هيچ آيه اي را منسوخ يا ترک نمي کنيم مگر آنکه بهتر از آن يا همانند، آن را مي آوريم آيا نمي داني که خدا بر هر کاري تواناست ؟
سوره البقرة (2) آیه 107 أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الأَْرْضِ وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ آيا نمي داني که خدا فرمانرواي آسمانها و زمين است و شما را جز او ياري و ياوري نيست ؟
سوره البقرة (2) آیه 108 أَمْ تُرِيدُونَ أَنْ تَسْئَلُوا رَسُولَكُمْ كَما سُئِلَ مُوسى مِنْ قَبْلُ وَ مَنْ يَتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالإِْيمانِ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبِيلِ آيا مي خواهيد از پيامبر خود چيزي بپرسيد ، همچنان که قوم موسي پيش ، ازاين از موسي پرسيده بودند ؟ آن کس که کفر را به جاي ايمان برگزيند ، چون کسي است که راه راست را گم کرده باشد
سوره البقرة (2) آیه 109 وَدَّ كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَوْ يَرُدُّونَكُمْ مِنْ بَعْدِ إِيمانِكُمْ كُفَّاراً حَسَداً مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ فَاعْفُوا وَ اصْفَحُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ گروهي از اهل کتاب بر شما حسد مي ورزند و با آنکه حقيقت بر آنها آشکارشده ، دوست دارند شما را از راه خود به کفر بازگردانند عفو کنيد و گذشت کنيد ، تا خدا فرمانش را بياورد ، که او بر هر کاري تواناست
سوره البقرة (2) آیه 110 وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ ما تُقَدِّمُوا لأَِنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ نماز بگزاريد و زکات بدهيد هر نيکي را که پيشاپيش براي خود روانه ، مي داريد نزد خدايش خواهيد يافت هر آينه خدا به کارهايي که مي کنيد بيناست
سوره البقرة (2) آیه 111 وَ قالُوا لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلاَّ مَنْ كانَ هُوداً أَوْ نَصارى تِلْكَ أَمانِيُّهُمْ قُلْ هاتُوا بُرْهانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ گفتند : جز يهودان و ترسايان کسي به بهشت نمي رود اين آرزوي آنهاست بگو : اگر راست مي گوييد حجت خويش بياوريد
سوره البقرة (2) آیه 112 بَلى مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِنْدَ رَبِّهِ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ آري ، هر کس که از روي اخلاص رو به خدا کند و نيکوکار بود ، پاداشش را از پروردگارش خواهد گرفت و دستخوش بيم و اندوه نمي شود
سوره البقرة (2) آیه 113 وَ قالَتِ الْيَهُودُ لَيْسَتِ النَّصارى عَلى شَيْ‏ءٍ وَ قالَتِ النَّصارى لَيْسَتِ الْيَهُودُ عَلى شَيْ‏ءٍ وَ هُمْ يَتْلُونَ الْكِتابَ كَذلِكَ قالَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ با آنکه کتاب خدا را مي خوانند ، يهودان گفتند که ترسايان بر هيچند و، ترسايان گفتند که يهودان بر هيچند همچنين آنها که ناآگاهند سخني چون سخن آنان گويند خدا در روز قيامت در باره آنچه در آن اختلاف مي کنند ، ميانشان حکم خواهد کرد
سوره البقرة (2) آیه 114 وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَساجِدَ اللَّهِ أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَ سَعى فِي خَرابِها أُولئِكَ ما كانَ لَهُمْ أَنْ يَدْخُلُوها إِلاَّ خائِفِينَ لَهُمْ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ وَ لَهُمْ فِي الآْخِرَةِ عَذابٌ عَظِيمٌ کيست ستمکارتر از آنکه نگذاشت که نام خدا در مسجدهاي خدا برده شود ،، ودر ويران ساختن آنها کوشيد ؟ آنان در آن مسجدها جز بيمناک و ترسان داخل نخواهند شد و نصيبشان در دنيا خواري و در آخرت عذابي بزرگ است
سوره البقرة (2) آیه 115 وَ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ واسِعٌ عَلِيمٌ مشرق و مغرب از آن خداست پس به هر جاي که رو کنيد ، همان جا رو به خداست خدا فراخ رحمت و داناست
سوره البقرة (2) آیه 116 وَ قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً سُبْحانَهُ بَلْ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ الأَْرْضِ كُلٌّ لَهُ قانِتُونَ گفتند : که خدا فرزندي گرفت منزه است او بلکه هر چه در آسمانها وزمين است از آن اوست و همه فرمانبردار اويند
سوره البقرة (2) آیه 117 بَدِيعُ السَّماواتِ وَ الأَْرْضِ وَ إِذا قَضى أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ آفريننده آسمانها و زمين است چون اراده چيزي کند ، مي گويد : موجود، شو و آن چيز موجود مي شود
سوره البقرة (2) آیه 118 وَ قالَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ لَوْ لا يُكَلِّمُنَا اللَّهُ أَوْ تَأْتِينا آيَةٌ كَذلِكَ قالَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِثْلَ قَوْلِهِمْ تَشابَهَتْ قُلُوبُهُمْ قَدْ بَيَّنَّا الآْياتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ نادانان گفتند : چرا خدا با ما سخن نمي گويد ؟ يا معجزه اي بر ما نمي آيد؟ پيشينيانشان نيز چنين سخناني مي گفتند دلهاشان همانند يکديگر است ما براي آنان که به يقين رسيده اند ، آيات را بيان کرده ايم
سوره البقرة (2) آیه 119 إِنَّا أَرْسَلْناكَ بِالْحَقِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً وَ لا تُسْئَلُ عَنْ أَصْحابِ الْجَحِيمِ ما تو را که سزاوار هستي ، به رسالت فرستاديم ، تا مژده دهي و بيم دهي تو مسئول دوزخيان نيستي
سوره البقرة (2) آیه 120 وَ لَنْ تَرْضى عَنْكَ الْيَهُودُ وَ لاَ النَّصارى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ما لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ يهودان و ترسايان از تو خشنود نمي شوند ، تا به آيينشان گردن نهي بگو:، هدايت ، هدايتي است که از جانب خدا باشد اگر از آن پس که خدا تورا آگاه کرده است از خواسته آنها پيروي کني ، هيچ ياور و مددکاري از جانب او نخواهي داشت
سوره البقرة (2) آیه 121 الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ أُولئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ مَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ کساني که کتابشان داده ايم و آنچنان که سزاوار است آن را مي خوانند ، مؤمنان به آن هستند ، و آنان که به آن ايمان ندارند ، زيانکاران هستند
سوره البقرة (2) آیه 122 يا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَ أَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعالَمِينَ اي بني اسرائيل ، از آن نعمتي که بر شما ارزاني داشتم و شما را بر، جهانيان برتري دادم ، ياد کنيد
سوره البقرة (2) آیه 123 وَ اتَّقُوا يَوْماً لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً وَ لا يُقْبَلُ مِنْها عَدْلٌ وَ لا تَنْفَعُها شَفاعَةٌ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ و بترسيد از روزي که هيچ کس ديگري را به کار نيايد و فديه پذيرفته نشودو شفاعت سودشان نکند و کسي به ياريشان برنخيزد
سوره البقرة (2) آیه 124 وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ و پروردگار ابراهيم او را به کاري چند بيازمود و ابراهيم آن کارها را به تمامي به انجام رسانيد خدا گفت : من تو را پيشواي مردم گردانيدم گفت : فرزندانم را هم ؟ گفت : پيمان من ستمکاران را در برنگيرد
سوره البقرة (2) آیه 125 وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثابَةً لِلنَّاسِ وَ أَمْناً وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهِيمَ مُصَلًّى وَ عَهِدْنا إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ أَنْ طَهِّرا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَ الْعاكِفِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ و کعبه را جايگاه اجتماع و مکان امن مردم ساختيم مقام ابراهيم را، نمازگاه خويش گيريد ما ابراهيم و اسماعيل را فرمان داديم : خانه مرا براي طواف کنندگان و مقيمان و راکعان و ساجدان پاکيزه داريد
سوره البقرة (2) آیه 126 وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الآْخِرِ قالَ وَ مَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلاً ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلى عَذابِ النَّارِ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ و ابراهيم گفت : اي پروردگار من ، اين شهر را جاي امني گردان و از مردمش آنان را که به خدا و روز قيامت ايمان دارند ، از هر ثمره روزي ساز گفت : هر کس که کافر شد او را اندک برخورداري دهم ، سپس به عذاب آتش دچارش گردانم ، که بد سرانجامي است
سوره البقرة (2) آیه 127 وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْراهِيمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ إِسْماعِيلُ رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ و ابراهيم و اسماعيل پايه هاي خانه را بالا بردند گفتند : اي پروردگار، ما ، از ما بپذير ، که تو شنوا و دانا هستي
سوره البقرة (2) آیه 128 رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ وَ أَرِنا مَناسِكَنا وَ تُبْ عَلَيْنا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ اي پروردگار ما ، ما را فرمانبردار خويش ساز و نيز فرزندان ما را فرمانبردار خويش گردان ، و مناسکمان را به ما بياموز ، و توبه ما بپذير که توتوبه پذيرنده و مهربان هستي
سوره البقرة (2) آیه 129 رَبَّنا وَ ابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِكَ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ يُزَكِّيهِمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ اي پروردگار ما ، از ميانشان پيامبري بر آنها مبعوث گردان تا آيات ، تورا برايشان بخواند و به آنها کتاب و حکمت بياموزد و آنها را پاکيزه سازد و تو پيروزمند و حکيم هستي
سوره البقرة (2) آیه 130 وَ مَنْ يَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْراهِيمَ إِلاَّ مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ وَ لَقَدِ اصْطَفَيْناهُ فِي الدُّنْيا وَ إِنَّهُ فِي الآْخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ چه کسي از کيش ابراهيم روي بر مي تابد جز آنکه خود را بي خرد ساخته باشد ؟ ابراهيم را در دنيا برگزيديم و او در آخرت نيز از شايستگان است
سوره البقرة (2) آیه 131 إِذْ قالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعالَمِينَ و پروردگارش به او گفت : تسليم شو گفت : من در برابر پروردگار جهانيان تسليمم
سوره البقرة (2) آیه 132 وَ وَصَّى بِها إِبْراهِيمُ بَنِيهِ وَ يَعْقُوبُ يا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى لَكُمُ الدِّينَ فَلا تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ ابراهيم به فرزندان خود وصيت کرد که در برابر خدا تسليم شوند و يعقوب ، به فرزندان خود گفت : اي فرزندان من ، خدا براي شما اين دين را برگزيده است ، مباد بميريد بي آنکه بدان گردن نهاده باشيد
سوره البقرة (2) آیه 133 أَمْ كُنْتُمْ شُهَداءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قالَ لِبَنِيهِ ما تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِي قالُوا نَعْبُدُ إِلهَكَ وَ إِلهَ آبائِكَ إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ إِلهاً واحِداً وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ آيا شما حاضر بوديد ، آنگاه که مرگ يعقوب فرا رسيد و به فرزندانش گفت : پس از من چه چيز را مي پرستيد ؟ گفتند : خداي تو و خداي نياکان تو ابراهيم و اسماعيل و اسحاق را به يکتايي خواهيم پرستيد و در برابر او تسليم مي شويم
سوره البقرة (2) آیه 134 تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَها ما كَسَبَتْ وَ لَكُمْ ما كَسَبْتُمْ وَ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ آنها امتهايي بوده اند که اکنون در گذشته اند آنچه کرده بودند از آن آنهاست و آنچه شما کنيد از آن شماست و شما را از اعمالي که آنها مي کرده اند نمي پرسند
سوره البقرة (2) آیه 135 وَ قالُوا كُونُوا هُوداً أَوْ نَصارى تَهْتَدُوا قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ گفتند : يهودي يا نصراني شويد تا به راه راست افتيد بگو : ما کيش ، يکتاپرستي ابراهيم را برگزيديم و او مشرک نبود
سوره البقرة (2) آیه 136 قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْنا وَ ما أُنْزِلَ إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الأَْسْباطِ وَ ما أُوتِيَ مُوسى وَ عِيسى وَ ما أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ بگوييد : ما به خدا و آياتي که بر ما نازل شده و نيز آنچه بر ابراهيم واسماعيل و اسحاق و يعقوب و سبطها نازل آمده و نيز آنچه به موسي و عيسي فرستاده شده و آنچه بر پيامبران ديگر از جانب پروردگارشان آمده است ، ايمان آورده ايم ميان هيچ يک از پيامبران فرقي نمي نهيم و همه در برابر خدا تسليم هستيم
سوره البقرة (2) آیه 137 فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ ما آمَنْتُمْ بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوْا وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما هُمْ فِي شِقاقٍ فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ اگر به آنچه شما ايمان آورده ايد ، آنان نيز ايمان بياورند ، هدايت ، يافته اند اما اگر روي برتافتند ، پس با تو سر خلاف دارند و در برابر آنهاخدا تو را کافي است که او شنوا و داناست
سوره البقرة (2) آیه 138 صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً وَ نَحْنُ لَهُ عابِدُونَ اين رنگ خداست و رنگ چه کسي از رنگ خدا بهتر است ما پرستندگان اوهستيم
سوره البقرة (2) آیه 139 قُلْ أَ تُحَاجُّونَنا فِي اللَّهِ وَ هُوَ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْ وَ لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ بگو : آيا در باره خدا با ما مجادله مي کنيد ؟ او پروردگار ما و شماست اعمال ما از آن ما و اعمال شما از آن شماست و ما او را به پاکدلي مي پرستيم
سوره البقرة (2) آیه 140 أَمْ تَقُولُونَ إِنَّ إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الأَْسْباطَ كانُوا هُوداً أَوْ نَصارى قُلْ أَ أَنْتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللَّهُ وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهادَةً عِنْدَهُ مِنَ اللَّهِ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ آيا مي گوييد که ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و سبطها يهودي يا، نصراني بودند ، بگو : آيا شما آگاه تريد يا خدا ؟ ستمکارتر از کسي که گواهي خود را از خدا پنهان مي کند کيست ؟ و خداوند از کارهايي که مي کنيد غافل نيست
سوره البقرة (2) آیه 141 تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَها ما كَسَبَتْ وَ لَكُمْ ما كَسَبْتُمْ وَ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ آنان امتهايي بوده اند که اکنون در گذشته اند آنچه آنها کردند از آن آنهاست و آنچه شما مي کنيد از آن شماست و شما را از اعمال آنها نمي پرسند
سوره البقرة (2) آیه 142 سَيَقُولُ السُّفَهاءُ مِنَ النَّاسِ ما وَلاَّهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِي كانُوا عَلَيْها قُلْ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ از مردم ، آنان که کم خردند ، خواهند گفت : چه چيز آنها را از قبله ، اي که رو به روي آن مي ايستادند برگردانيد ؟ بگو : مشرق و مغرب از آن خداست و خدا هر کس را که بخواهد به راه راست هدايت مي کند
سوره البقرة (2) آیه 143 وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً وَ ما جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِي كُنْتَ عَلَيْها إِلاَّ لِنَعْلَمَ مَنْ يَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّنْ يَنْقَلِبُ عَلى عَقِبَيْهِ وَ إِنْ كانَتْ لَكَبِيرَةً إِلاَّ عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمانَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ آري چنين است که شما را بهترين امتها گردانيديم تا بر مردمان گواه ، باشيد و پيامبر بر شما گواه باشد و آن قبله اي را که رو به روي آن مي ايستادي دگرگون نکرديم ، جز بدان سبب که بدانيم چه کسي از پيامبر پيروي مي کند و چه کسي به خلاف او بر مي خيزد هر چند که اين امر جز بر هدايت يافتگان دشوار مي نمود خدا ايمان شما را تباه نمي کند ، او بر مردمان مهربان و بخشاينده است
سوره البقرة (2) آیه 144 قَدْ نَرى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّماءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضاها فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ حَيْثُ ما كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ وَ إِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ لَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ نگريستنت را به اطراف آسمان مي بينيم تو را به سوي قبله اي که مي ، پسندي مي گردانيم پس روي به جانب مسجدالحرام کن و هر جا که باشيد روي بدان جانب کنيد اهل کتاب مي دانند که اين دگرگوني به حق و از جانب پروردگارشان بوده است و خدا از آنچه مي کنيد غافل نيست
سوره البقرة (2) آیه 145 وَ لَئِنْ أَتَيْتَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ بِكُلِّ آيَةٍ ما تَبِعُوا قِبْلَتَكَ وَ ما أَنْتَ بِتابِعٍ قِبْلَتَهُمْ وَ ما بَعْضُهُمْ بِتابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍ وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّكَ إِذاً لَمِنَ الظَّالِمِينَ براي اهل کتاب هر برهان و نشانه اي که بياوري از قبله تو پيروي نخواهندکرد ، و تو نيز از قبله آنها پيروي نمي کني ، و آنها هم خود پيرو قبله يکديگر نخواهند بود هر گاه پس از آگاهي ، پي خواهشهاي ايشان بروي ، ازستمکاران خواهي بود
سوره البقرة (2) آیه 146 الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْرِفُونَهُ كَما يَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمْ وَ إِنَّ فَرِيقاً مِنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ اهل کتاب همچنان که فرزندان خود را مي شناسند او را مي شناسند ، ولي ، گروهي از ايشان در عين آگاهي حقيقت را پنهان مي دارند
سوره البقرة (2) آیه 147 الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ آنچه از جانب خدا بر تو نازل شده ، حق همان است ، ترديد مکن
سوره البقرة (2) آیه 148 وَ لِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ هر کسي را جانبي است که بدان روي مي آورد پس در نيکي کردن بر يکديگرسبقت گيريد هر جا که باشيد خدا شما را گرد مي آورد ، که او بر هر کاري تواناست
سوره البقرة (2) آیه 149 وَ مِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ إِنَّهُ لَلْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ از هر جاي که بيرون شوي روي خود به جانب مسجدالحرام کن حق همان است که ، پروردگارت بدان امر فرموده و خدا از کارهايتان ناآگاه نيست
سوره البقرة (2) آیه 150 وَ مِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ حَيْثُ ما كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ لِئَلاَّ يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ إِلاَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِي وَ لأُِتِمَّ نِعْمَتِي عَلَيْكُمْ وَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ از هر جاي که بيرون شوي روي خويش به جانب مسجدالحرام کن و هر جا، که باشيد روي بدان سوي کنيد تا هيچ کس را ، جز ستمکاران ، با شما مجادله اي نباشد از ايشان مترسيد ، از من بترسيد تا نعمت خويش بر شما تمام کنم ، باشد که هدايت شويد
سوره البقرة (2) آیه 151 كَما أَرْسَلْنا فِيكُمْ رَسُولاً مِنْكُمْ يَتْلُوا عَلَيْكُمْ آياتِنا وَ يُزَكِّيكُمْ وَ يُعَلِّمُكُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ يُعَلِّمُكُمْ ما لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ همچنان که پيامبري از خود شما را بر شما فرستاديم تا آيات ما را برايتان بخواند و شما را پاکيزه گرداند و کتاب و حکمت آموزد و آنچه را که نمي دانستيد به شما ياد دهد
سوره البقرة (2) آیه 152 فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَ اشْكُرُوا لِي وَ لا تَكْفُرُونِ پس مرا ياد کنيد تا شما را ياد کنم مرا سپاس گوييد و ناسپاسي من مکنيد
سوره البقرة (2) آیه 153 يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ اي کساني که ايمان آورده ايد ، از شکيبايي و نماز مدد جوييد که خدا با شکيبايان است
سوره البقرة (2) آیه 154 وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتٌ بَلْ أَحْياءٌ وَ لكِنْ لا تَشْعُرُونَ آنان را که در راه خدا کشته مي شوند ، مرده مخوانيد آنها زنده اند و، شما در نمي يابيد
سوره البقرة (2) آیه 155 وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْ‏ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الأَْمْوالِ وَ الأَْنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ البته شما را به اندکي ترس و گرسنگي و بينوايي و بيماري و نقصان در محصول مي آزماييم و شکيبايان را بشارت ده
سوره البقرة (2) آیه 156 الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ کساني که چون مصيبتي به آنها رسيد گفتند : ما از آن خدا هستيم و به او باز مي گرديم
سوره البقرة (2) آیه 157 أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ صلوات و رحمت پروردگارشان بر آنان باد ، که هدايت يافتگانند
سوره البقرة (2) آیه 158 إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اللَّهَ شاكِرٌ عَلِيمٌ صفا، و مروه از شعاير خداست پس کساني که حج خانه را به جاي مي آورنديا عمره مي گزارند ، اگر بر آن دو کوه طواف کنند مرتکب گناهي نشده اند پس هر که کار نيکي را به رغبت انجام دهد بداند که خدا شکر پذيرنده اي داناست
سوره البقرة (2) آیه 159 إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ الْبَيِّناتِ وَ الْهُدى مِنْ بَعْدِ ما بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتابِ أُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللاَّعِنُونَ کساني را که دلايل روشن و هدايت کننده ما را ، پس از آنکه در کتاب براي ، مردم بيانشان کرده ايم ، کتمان مي کنند هم خدا لعنت مي کند و هم ديگرلعنت کنندگان
سوره البقرة (2) آیه 160 إِلاَّ الَّذِينَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ بَيَّنُوا فَأُولئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَ أَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ مگر آنها که توبه کردند و به صلاح آمدند و آنچه پنهان داشته بودند آشکارساختند ، که توبه شان را مي پذيرم و من توبه پذير و مهربانم
سوره البقرة (2) آیه 161 إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ أُولئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ بر آنان که کافر بودند و در کافري مردند لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم باد
سوره البقرة (2) آیه 162 خالِدِينَ فِيها لا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ جاودانه در آتشند و در عذابشان تخفيف داده نشود و لحظه اي مهلتشان ندهند
سوره البقرة (2) آیه 163 وَ إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِيمُ خداي شما خدايي است يکتا خدايي جز او نيست بخشاينده و مهربان
سوره البقرة (2) آیه 164 إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الأَْرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ الْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِما يَنْفَعُ النَّاسَ وَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّماءِ مِنْ ماءٍ فَأَحْيا بِهِ الأَْرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ بَثَّ فِيها مِنْ كُلِّ دَابَّةٍ وَ تَصْرِيفِ الرِّياحِ وَ السَّحابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّماءِ وَ الأَْرْضِ لآَياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ در آفرينش آسمانها و زمين ، و در آمد و شد شب و روز ، و در کشتيهايي ، که در دريا مي روند و مايه سود مردمند ، و در باراني که خدا از آسمان فرومي فرستد تا زمين مرده را بدان زنده سازد و جنبندگان را در آن پراکنده کند ، و در حرکت بادها ، و ابرهاي مسخر ميان زمين و آسمان ، براي خردمنداني که در مي يابند عبرتهاست
سوره البقرة (2) آیه 165 وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْداداً يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ وَ لَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا إِذْ يَرَوْنَ الْعَذابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً وَ أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعَذابِ بعضي از مردم خدا را همتاياني اختيار مي کنند و آنها را چنان دوست مي ، دارند که خدا را ولي آنان که ايمان آورده اند خدا را بيشتر دوست مي دارند و آنگاه که اين ستم پيشگان عذاب را ببينند دريابند که همه قدرت ازآن خداست هر آينه خدا به سختي عقوبت مي کند
سوره البقرة (2) آیه 166 إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا وَ رَأَوُا الْعَذابَ وَ تَقَطَّعَتْ بِهِمُ الأَْسْبابُ آنگاه که پيشوايان ، عذاب را بنگرند و از فرمانبران خويش بيزاري جويندو پيوند ميان ايشان گسسته گردد
سوره البقرة (2) آیه 167 وَ قالَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا لَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَما تَبَرَّؤُا مِنَّا كَذلِكَ يُرِيهِمُ اللَّهُ أَعْمالَهُمْ حَسَراتٍ عَلَيْهِمْ وَ ما هُمْ بِخارِجِينَ مِنَ النَّارِ و آن پيروان گويند : کاش بار ديگر باز مي گشتيم ، تا آنچنان که از ما، بيزاري جسته اند از آنها بيزاري مي جستيم خداوند کردار هايشان را اينچنين مايه حسرتشان سازد و آنان از آتش رهايي نيابند
سوره البقرة (2) آیه 168 يا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِي الأَْرْضِ حَلالاً طَيِّباً وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ اي مردم ، از آن چيزهاي حلال و پاکيزه که در زمين است بخوريد و پاي به جاي پاي شيطان مگذاريد که دشمن آشکار شماست
سوره البقرة (2) آیه 169 إِنَّما يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوءِ وَ الْفَحْشاءِ وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ او شما را به بدي و زشتي فرمان مي دهد و مي خواهد که در باره خدا چيزهايي بگوييد که بدان آگاه نيستيد
سوره البقرة (2) آیه 170 وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ قالُوا بَلْ نَتَّبِعُ ما أَلْفَيْنا عَلَيْهِ آباءَنا أَ وَ لَوْ كانَ آباؤُهُمْ لا يَعْقِلُونَ شَيْئاً وَ لا يَهْتَدُونَ چون به ايشان گفته شود که از آنچه خدا نازل کرده است پيروي کنيد ،، گويند : نه ، ما به همان راهي مي رويم که پدرانمان مي رفتند حتي اگر پدرانشان بيخرد و گمراه بوده اند
سوره البقرة (2) آیه 171 وَ مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِما لا يَسْمَعُ إِلاَّ دُعاءً وَ نِداءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَعْقِلُونَ مثل کافران ، مثل حيواني است که کسي در گوش او آواز کند ، و او جز بانگي و آوازي نشنود اينان کرانند ، لالانند ، کورانند و هيچ در نمي يابند
سوره البقرة (2) آیه 172 يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ اشْكُرُوا لِلَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ اي کساني که ايمان آورده ايد ، از آن چيزهاي پاکيزه اي که روزي شما، کرده ايم ، بخوريد و اگر خدا را مي پرستيد ، سپاسش را به جاي آوريد
سوره البقرة (2) آیه 173 إِنَّما حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَ ما أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ جز اين نيست که مردار را و خون را و گوشت خوک را و آنچه را که به هنگام ذبح نام غير خدا بر آن بخوانند ، بر شما حرام کرد اما کسي که ناچارشود هر گاه که از حد نگذراند و بي ميلي جويد ، گناهي مرتکب نشده است ،که خدا آمرزنده و بخشاينده است
سوره البقرة (2) آیه 174 إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ الْكِتابِ وَ يَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَناً قَلِيلاً أُولئِكَ ما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلاَّ النَّارَ وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ آنان که کتابي را که خدا نازل کرده است پنهان مي دارند ، تا بهاي ، اندکي بستانند ، شکمهاي خود را جز از آتش انباشته نمي سازند و خدا در روز قيامت با آنها سخن نگويد و پاکشان نسازد و بهره آنها عذابي دردآور است
سوره البقرة (2) آیه 175 أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى وَ الْعَذابَ بِالْمَغْفِرَةِ فَما أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ اينان گمراهي را به جاي هدايت برگزيدند و عذاب را به جاي آمرزش چه چيز بر آتش شکيبايشان ساخته ؟
سوره البقرة (2) آیه 176 ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ نَزَّلَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ وَ إِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِي الْكِتابِ لَفِي شِقاقٍ بَعِيدٍ زيرا که خدا کتاب را به حق نازل کرد و کساني که در کتاب خدا اختلاف مي کنند ، در مخالفتي دور از صوابند
سوره البقرة (2) آیه 177 لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الآْخِرِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ الْكِتابِ وَ النَّبِيِّينَ وَ آتَى الْمالَ عَلى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ وَ السَّائِلِينَ وَ فِي الرِّقابِ وَ أَقامَ الصَّلاةَ وَ آتَى الزَّكاةَ وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا وَ الصَّابِرِينَ فِي الْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ حِينَ الْبَأْسِ أُولئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ نيکي آن نيست که روي خود به جانب مشرق و مغرب کنيد ، بلکه نيکوکار کسي ، است که به خدا و روز بازپسين و فرشتگان و کتاب خدا و پيامبران ايمان آورد و مال خود را ، با آنکه دوستش دارد ، به خويشاوندان و يتيمان و درماندگان و مسافران و گدايان و در بند ماندگان ببخشد و نماز بگزارد و زکات بدهد و نيز کساني هستند که چون عهدي مي بندند بدان وفا مي کنند و آنان که در بينوايي و بيماري و به هنگام جنگ صبر مي کنند ، اينان راستگويان و پرهيزگارانند
سوره البقرة (2) آیه 178 يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصاصُ فِي الْقَتْلى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَ الْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَ الأُْنْثى بِالأُْنْثى فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْ‏ءٌ فَاتِّباعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَ أَداءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسانٍ ذلِكَ تَخْفِيفٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ رَحْمَةٌ فَمَنِ اعْتَدى بَعْدَ ذلِكَ فَلَهُ عَذابٌ أَلِيمٌ اي کساني که ايمان آورده ايد ، در باره کشتگان بر شما قصاص مقرر شد :، آزاد در برابر آزاد و بنده در برابر بنده و زن در برابر زن پس هر کس که از جانب برادر خود عفو گردد بايد که با خشنودي از پي اداي خونبها رود وآن را به وجهي نيکو بدو پردازد اين حکم ، تخفيف و رحمتي است از جانب پروردگارتان و هر که از آن سر باز زند ، بهره او عذابي است دردآور
سوره البقرة (2) آیه 179 وَ لَكُمْ فِي الْقِصاصِ حَياةٌ يا أُولِي الأَْلْبابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ اي خردمندان ، شما را در قصاص کردن زندگي است باشد که پروا کنيد
سوره البقرة (2) آیه 180 كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَكَ خَيْراً الْوَصِيَّةُ لِلْوالِدَيْنِ وَ الأَْقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ هر گاه يکي از شما را مرگ فرا رسد و مالي بر جاي گذارد ، مقرر شد که درباره پدر و مادر و خويشاوندان ، از روي انصاف وصيت کند و اين شايسته پرهيزگاران است
سوره البقرة (2) آیه 181 فَمَنْ بَدَّلَهُ بَعْدَ ما سَمِعَهُ فَإِنَّما إِثْمُهُ عَلَى الَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ پس هر کس که آن وصيت را بشنود و آنگاه دگرگونش سازد ، گناهش بر آن کسي است که آن را دگرگون ساخته است خدا شنوا و داناست
سوره البقرة (2) آیه 182 فَمَنْ خافَ مِنْ مُوصٍ جَنَفاً أَوْ إِثْماً فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ هر گاه بيم آن رود که وصيت کننده اي در وصيت خويش دستخوش ستم يا گناهي ، شده باشد ، اگر کسي به اصلاح ميان آنان پردازد ، مرتکب گناهي نشده است ، که خدا آمرزنده و مهربان است
سوره البقرة (2) آیه 183 يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ اي کساني که ايمان آورده ايد ، روزه داشتن بر شما مقرر شد ، همچنان که بر کساني که پيش از شما بوده اند مقرر شده بود ، تا پرهيزگار شويد
سوره البقرة (2) آیه 184 أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ وَ عَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعامُ مِسْكِينٍ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ وَ أَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ روزهايي معدود هر کس که از شما بيمار يا در سفر باشد ، به همان ، تعداداز روزهاي ديگر روزه بدارد و آنان که توانايي آن ندارند ، هر روز را به اطعام مسکيني باز خرند و هر که به رغبت در آن بيفزايد ، برايش بهتراست و اگر مي خواهيد بدانيد ، بهتر آن است که خود روزه بداريد
سوره البقرة (2) آیه 185 شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَ الْفُرْقانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَ مَنْ كانَ مَرِيضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَ لا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَ لِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَ لِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلى ما هَداكُمْ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ماه رمضان ، که در آن براي راهنمايي مردم و بيان راه روشن هدايت و، جداساختن حق از باطل ، قرآن نازل شده است پس هر کس که اين ماه را دريابد ، بايد که در آن روزه بدارد و هر کس که بيمار يا در سفر باشد ، به همان تعداد از روزهاي ديگر خدا براي شما خواستار آسايش است نه سختي وبايد که آن شمار را کامل سازيد و خدا را بدان سبب که راهنماييتان کرده است به بزرگي ياد کنيد و سپاس گوييد
سوره البقرة (2) آیه 186 وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَ لْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ چون بندگان من در باره من از تو بپرسند ، بگو که من نزديکم و به نداي کسي که مرا بخواند پاسخ مي دهم پس به نداي من پاسخ دهند و به من ايمان آورند تا راه راست يابند
سوره البقرة (2) آیه 187 أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيامِ الرَّفَثُ إِلى نِسائِكُمْ هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ وَ أَنْتُمْ لِباسٌ لَهُنَّ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتانُونَ أَنْفُسَكُمْ فَتابَ عَلَيْكُمْ وَ عَفا عَنْكُمْ فَالآْنَ بَاشِرُوهُنَّ وَ ابْتَغُوا ما كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الأَْبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الأَْسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّيامَ إِلَى اللَّيْلِ وَ لا تُبَاشِرُوهُنَّ وَ أَنْتُمْ عاكِفُونَ فِي الْمَساجِدِ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلا تَقْرَبُوها كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ آياتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ همبستري با زنانتان در شب ماه روزه بر شما حلال شد آنها پوشش شمايندو، شما پوشش آنهاييد خدا مي دانست که شما به خويشتن خيانت مي ورزيد ،پس توبه شما را بپذيرفت و شما را عفو کرد اکنون با آنها همبستر شويدو آنچه را که خدا بر شما مقرر گردانيده است انجام دهيد ، و بخوريد و بياشاميد تا رشته روشن صبحدم در تاريکي شب آشکار شود و روزه را به شب برسانيد و چون در مسجد اعتکاف کنيد ، با زنان همبستر مشويد اينها حدود فرمان خداست ، پيشتر مياييد خدا آيات خود را اينچنين بي
سوره البقرة (2) آیه 188 وَ لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ وَ تُدْلُوا بِها إِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوا فَرِيقاً مِنْ أَمْوالِ النَّاسِ بِالإِْثْمِ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ اموال يکديگر را به ناشايست مخوريد و آن را به رشوت به حاکمان مدهيد تا بدان سبب اموال گروهي ديگر را به ناحق بخوريد و شما خود مي دانيد
سوره البقرة (2) آیه 189 يَسْئَلُونَكَ عَنِ الأَْهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَواقِيتُ لِلنَّاسِ وَ الْحَجِّ وَ لَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِها وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقى وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوابِها وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ از تو در باره هلالهاي ماه مي پرسند ، بگو : براي آن است که مردم وقت ، کارهاي خويش و زمان حج را بشناسند و پسنديده نيست که از پشت خانه هابه آنها داخل شويد ، پسنديده آن است که پروا کنيد و از درها به خانه هادرآييد و از خدا بترسيد تا رستگار شويد
سوره البقرة (2) آیه 190 وَ قاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يُقاتِلُونَكُمْ وَ لا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ با کساني که با شما جنگ مي کنند ، در راه خدا بجنگيد و تعدي مکنيد زيرا خدا تعدي کنندگان را دوست ندارد
سوره البقرة (2) آیه 191 وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَ أَخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ وَ الْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ وَ لا تُقاتِلُوهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ حَتَّى يُقاتِلُوكُمْ فِيهِ فَإِنْ قاتَلُوكُمْ فَاقْتُلُوهُمْ كَذلِكَ جَزاءُ الْكافِرِينَ هر جا که آنها را بيابيد بکشيد و از آنجا که شما را رانده اند ،، برانيدشان ، که فتنه از قتل بدتر است و در مسجدالحرام با آنها مجنگيد ، مگر آنکه با شما بجنگند و چون با شما جنگيدند بکشيدشان ، که اين است پاداش کافران
سوره البقرة (2) آیه 192 فَإِنِ انْتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ و اگر باز ايستادند ، خدا آمرزنده و مهربان است
سوره البقرة (2) آیه 193 وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ فَإِنِ انْتَهَوْا فَلا عُدْوانَ إِلاَّ عَلَى الظَّالِمِينَ با آنها بجنگيد تا ديگر فتنه اي نباشد و دين تنها دين خدا شود ولي اگراز آيين خويش دست برداشتند ، تجاوز جز بر ستمکاران روا نيست
سوره البقرة (2) آیه 194 الشَّهْرُ الْحَرامُ بِالشَّهْرِ الْحَرامِ وَ الْحُرُماتُ قِصاصٌ فَمَنِ اعْتَدى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدى عَلَيْكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ اين ماه حرام در مقابل آن ماه حرام و شکستن ماههاي حرام را قصاص است ، پس هر کس بر شما تعدي کند ، به همان اندازه تعدي اش بر او تعدي کنيدو از خدا بترسيد و بدانيد که او با پرهيزگاران است
سوره البقرة (2) آیه 195 وَ أَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ وَ أَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ در راه خدا انفاق کنيد و خويشتن را به دست خويش به هلاکت ميندازيد و نيکي کنيد که خدا نيکوکاران را دوست دارد
سوره البقرة (2) آیه 196 وَ أَتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلَّهِ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ وَ لا تَحْلِقُوا رُؤُسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً أَوْ بِهِ أَذىً مِنْ رَأْسِهِ فَفِدْيَةٌ مِنْ صِيامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ فَإِذا أَمِنْتُمْ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ ثَلاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَ سَبْعَةٍ إِذا رَجَعْتُمْ تِلْكَ عَشَرَةٌ كامِلَةٌ ذلِكَ لِمَنْ لَمْ يَكُنْ أَهْلُهُ حاضِرِي الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ حج و عمره را براي خدا کامل به جاي آريد و اگر شما را از حج ، بازداشتند، آن قدر که ميسر است قرباني کنيد و سر متراشيد تا قرباني شما به قربانگاهش برسد اگر يکي از شما بيمار يا در سرش آزاري بود به عنوان فديه روزه بدارد يا صدقه دهد يا قرباني کند و چون ايمن شويد ، هر که از عمره تمتع به حج باز آيد ، آن قدر که او را ميسر است قرباني کند و هر که راقرباني ميسر نشد سه روز در حج روزه بدارد و هفت روز چون از حج بازگردد، تا ده روز کامل شود و اين حکم براي کسي
سوره البقرة (2) آیه 197 الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُوماتٌ فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلا رَفَثَ وَ لا فُسُوقَ وَ لا جِدالَ فِي الْحَجِّ وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللَّهُ وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى وَ اتَّقُونِ يا أُولِي الأَْلْبابِ حج در ماههاي معيني است هر که در آن ماهها اين فريضه را ادا کند، بايدکه در اثناي آن جماع نکند و فسقي از او سر نزند و جنگ نکند هر کار نيکي که انجام مي دهيد خدا از آن آگاه است و توشه برداريد ، که بهترين توشه ها پرهيزگاري است اي خردمندان ، از من بترسيد
سوره البقرة (2) آیه 198 لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلاً مِنْ رَبِّكُمْ فَإِذا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ فَاذْكُرُوا اللَّهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ وَ اذْكُرُوهُ كَما هَداكُمْ وَ إِنْ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّينَ اگر به هنگام حج طالب روزي خدا باشيد ، مرتکب گناهي نشده ايد ، و، چون از عرفات بازگشتيد خدا را در مشعرالحرام ياد کنيد ، از آن رو که شما راهدايت کرده ، در حالي که پيش از آن گمراه بوده ايد
سوره البقرة (2) آیه 199 ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفاضَ النَّاسُ وَ اسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ سپس از آنجا که ديگر مردم باز مي گردند ، شما نيز بازگرديد و از خدا آمرزش بخواهيد که آمرزنده و مهربان است
سوره البقرة (2) آیه 200 فَإِذا قَضَيْتُمْ مَناسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَذِكْرِكُمْ آباءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْراً فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا وَ ما لَهُ فِي الآْخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ چون مناسکتان را به جاي آوريد ، همچنان که پدران خويش را ياد مي ، کرديدحتي بيشتر از آن خداي را ياد کنيد برخي از مردم مي گويند : اي پروردگارما ، ما را در دنيا چيزي بخش اينان را در آخرت نصيبي نيست
سوره البقرة (2) آیه 201 وَ مِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الآْخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ و برخي از مردم مي گويند : اي پروردگار ما ، ما را ، هم در دنيا خيري بخش و هم در آخرت ، و ما را از عذاب آتش نگه دار
سوره البقرة (2) آیه 202 أُولئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا كَسَبُوا وَ اللَّهُ سَرِيعُ الْحِسابِ اينان از آنچه خواسته اند ، بهره مند مي شوند و خدا به سرعت به حساب هر کس مي رسد
سوره البقرة (2) آیه 203 وَ اذْكُرُوا اللَّهَ فِي أَيَّامٍ مَعْدُوداتٍ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ وَ مَنْ تَأَخَّرَ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ لِمَنِ اتَّقى وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ خداوند را در روزهايي چند ياد کنيد ، و هر کس که دو روز پيش افتد، مرتکب گناهي نشده است هر پرهيزگاري هم که تاخير کند گناهي نکرده است از خدا بترسيد و بدانيد که همگان به پيشگاه وي گرد مي آييد
سوره البقرة (2) آیه 204 وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يُشْهِدُ اللَّهَ عَلى ما فِي قَلْبِهِ وَ هُوَ أَلَدُّ الْخِصامِ در اين دنيا کسي است از مردم که خدا را به درستي اعتقاد خويش گواه مي گيرد و تو را سخنش در باره زندگي اين دنيا به شگفت مي دارد ، در حالي که کينه توزترين دشمنان است
سوره البقرة (2) آیه 205 وَ إِذا تَوَلَّى سَعى فِي الأَْرْضِ لِيُفْسِدَ فِيها وَ يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَ النَّسْلَ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الْفَسادَ چون از نزد تو بازگردد ، در زمين فساد کند و کشتزارها و دامها را، نابودسازد ، و خدا فساد را دوست ندارد
سوره البقرة (2) آیه 206 وَ إِذا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالإِْثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَ لَبِئْسَ الْمِهادُ و چون به او گوييد که از خداي بترس ، در گناهکاري دستخوش خودخواهي شود جهنم ، آن آرامگاه بد ، او را بس باشد
سوره البقرة (2) آیه 207 وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ بعضي ديگر از مردم براي جستن خشنودي خدا جان خويش را فدا مي کنند خدابر اين بندگان مهربان است
سوره البقرة (2) آیه 208 يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ اي کساني که ايمان آورده ايد ، همگان به اطاعت درآييد و پاي به جاي ، پاي شيطان مگذاريد که او دشمن آشکار شماست
سوره البقرة (2) آیه 209 فَإِنْ زَلَلْتُمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْكُمُ الْبَيِّناتُ فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ هر گاه پس از آنکه اين آيات روشن خدا به شما رسيد ، در ايمان خويش لغزشي يافتيد ، بدانيد که خدا پيروزمند و حکيم است
سوره البقرة (2) آیه 210 هَلْ يَنْظُرُونَ إِلاَّ أَنْ يَأْتِيَهُمُ اللَّهُ فِي ظُلَلٍ مِنَ الْغَمامِ وَ الْمَلائِكَةُ وَ قُضِيَ الأَْمْرُ وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الأُْمُورُ آيا اينان منتظر آن هستند که خدا با فرشتگان در زير سايباني از ابر نزدشان بيايد و کار يکسره شود ؟ حال آنکه خدا مرجع همه کارهاست
سوره البقرة (2) آیه 211 سَلْ بَنِي إِسْرائِيلَ كَمْ آتَيْناهُمْ مِنْ آيَةٍ بَيِّنَةٍ وَ مَنْ يُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ از بني اسرائيل بپرس که ايشان را چه آيات روشني داديم هر کس که نعمتي ، را که خدا به او عنايت کرده است دگرگون سازد ، بداند که عقوبت او سخت است
سوره البقرة (2) آیه 212 زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا الْحَياةُ الدُّنْيا وَ يَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ اللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ براي کافران زندگي اينجهاني آراسته شده است و مؤمنان را به ريشخند مي گيرند آنان که از خدا مي ترسند در روز قيامت برفراز کافران هستند ، و خدا هر کس را که بخواهد بي حساب روزي مي دهد
سوره البقرة (2) آیه 213 كانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ وَ مَا اخْتَلَفَ فِيهِ إِلاَّ الَّذِينَ أُوتُوهُ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ بَغْياً بَيْنَهُمْ فَهَدَى اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ وَ اللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ مردم يک امت بودند ، پس خدا پيامبران بشارت دهنده و ترساننده را، بفرستاد، و بر آنها کتاب بر حق نازل کرد تا آن کتاب در آنچه مردم اختلاف دارند ميانشان حکم کند ، ولي جز کساني که کتاب بر آنها نازل شده و حجتهاآشکار گشته بود از روي حسدي که نسبت به هم مي ورزيدند در آن اختلاف نکردند و خدا مؤمنان را به اراده خود در آن حقيقتي که اختلاف مي کردند راه نمود ، که خدا هر کس را که بخواهد به راه راست هدايت مي کند
سوره البقرة (2) آیه 214 أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتى نَصْرُ اللَّهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ مي پنداريد که به بهشت خواهيد رفت ؟ آيا هنوز سرگذشت کساني را که پيش ، از شما بوده اند نشنيده ايد ؟ به ايشان سختي و رنج رسيد و متزلزل شدند ،تا آنجا که پيامبر و مؤمناني که با او بودند ، گفتند : پس ياري خدا کي خواهد رسيد ؟ بدان که ياري خدا نزديک است
سوره البقرة (2) آیه 215 يَسْئَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ قُلْ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ خَيْرٍ فَلِلْوالِدَيْنِ وَ الأَْقْرَبِينَ وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ از تو مي پرسند که چه انفاق کنند ؟ بگو آنچه از مال خود انفاق مي کنيد ،براي پدر و مادر و خويشاوندان و يتيمان و مسکينان و رهگذران باشد ، و هرکار نيکي که کنيد خدا به آن آگاه است
سوره البقرة (2) آیه 216 كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتالُ وَ هُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَ عَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ عَسى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ جنگ بر شما مقرر شد ، در حالي که آن را ناخوش داريد شايد چيزي را، ناخوش بداريد و در آن خير شما باشد و شايد چيزي را دوست داشته باشيد و برايتان ناپسند افتد خدا مي داند و شما نمي دانيد
سوره البقرة (2) آیه 217 يَسْئَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرامِ قِتالٍ فِيهِ قُلْ قِتالٌ فِيهِ كَبِيرٌ وَ صَدٌّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ كُفْرٌ بِهِ وَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ إِخْراجُ أَهْلِهِ مِنْهُ أَكْبَرُ عِنْدَ اللَّهِ وَ الْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ وَ لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا وَ مَنْ يَرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَيَمُتْ وَ هُوَ كافِرٌ فَأُولئِكَ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فِي الدُّنْيا وَ الآْخِرَةِ وَ أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ تو را از جنگ کردن در ماه حرام مي پرسند بگو : جنگ کردن در آن ماه ، گناهي بزرگ است اما بازداشتن مردم از راه حق و کافر شدن به او و مسجدالحرام و بيرون راندن مردمش از آنجا در نزد خداوند گناهي بزرگ تر است ،و شرک از قتل بزرگ تر است آنها با شما مي جنگند تا اگر بتوانند شمارا از دينتان بازگردانند از ميان شما آنها که از دين خود بازگردند و کافر بميرند ، اعمالشان در دنيا و آخرت تباه شده و جاودانه در جهنم باشند
سوره البقرة (2) آیه 218 إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللَّهِ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ کساني که ايمان آورده اند و آنان که مهاجرت کرده اند و در راه خدا جهاد، نموده اند ، به رحمت خدا اميد مي دارند و خدا آمرزنده و مهربان است
سوره البقرة (2) آیه 219 يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِما إِثْمٌ كَبِيرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُما أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما وَ يَسْئَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الآْياتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ تو را از شراب و قمار مي پرسند بگو : در آن دو گناهي بزرگ و سودهايي است براي مردم و گناهشان از سودشان بيشتر است و از تو مي پرسند ،چه چيز انفاق کنند ؟ بگو : آنچه افزون آيد خدا آيات را اينچنين براي شما بيان مي کند ، باشد که در کار دنيا و آخرت بينديشيد
سوره البقرة (2) آیه 220 فِي الدُّنْيا وَ الآْخِرَةِ وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْيَتامى قُلْ إِصْلاحٌ لَهُمْ خَيْرٌ وَ إِنْ تُخالِطُوهُمْ فَإِخْوانُكُمْ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لأََعْنَتَكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ تو را از يتيمان مي پرسند بگو : اصلاح حالشان بهتر است و اگر با آنها، آميزش مي کنيد چون برادران شما باشند خداوند تبهکار را از نيکوکار باز مي شناسد و اگر خواهد بر شما سخت مي گيرد ، که پيروزمند و حکيم است
سوره البقرة (2) آیه 221 وَ لا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ وَ لأََمَةٌ مُؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكَةٍ وَ لَوْ أَعْجَبَتْكُمْ وَ لا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يُؤْمِنُوا وَ لَعَبْدٌ مُؤْمِنٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكٍ وَ لَوْ أَعْجَبَكُمْ أُولئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلَى الْجَنَّةِ وَ الْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ وَ يُبَيِّنُ آياتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ زنان مشرکه را تا ايمان نياورده اند به زني مگيريد و کنيز مؤمنه بهتر، ازآزاد زن مشرکه است ، هر چند شما را از او خوش آيد و به مردان مشرک تا ايمان نياورداند زن مؤمنه مدهيد و بنده مؤمن بهتر از مشرک است ، هرچند شما را از او خوش آيد اينان به سوي آتش دعوت مي کنند و خدا به جانب بهشت و آمرزش و آيات خود را آشکار بيان مي کند ، باشد که بينديشيد
سوره البقرة (2) آیه 222 وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذىً فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ وَ لا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّى يَطْهُرْنَ فَإِذا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ تو را از حيض زنان مي پرسند بگو : حيض رنجي است پس در ايام حيض از، زنان دوري گزينيد و به آنها نزديک مشويد تا پاک گردند و چون پاک شدند از آنجا که خدا فرمان داده است با ايشان نزديکي کنيد هر آينه خدا توبه کنندگان و پاکيزگان را دوست دارد
سوره البقرة (2) آیه 223 نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ وَ قَدِّمُوا لأَِنْفُسِكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ مُلاقُوهُ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ زنانتان کشتزار شما هستند هر جا که خواهيد به کشتزار خود در آييد وکاري کنيد که مستوجب کرامت شويد و از خدا بترسيد و بدانيد که به نزد اوخواهيد شد و مؤمنان را بشارت ده
سوره البقرة (2) آیه 224 وَ لا تَجْعَلُوا اللَّهَ عُرْضَةً لأَِيْمانِكُمْ أَنْ تَبَرُّوا وَ تَتَّقُوا وَ تُصْلِحُوا بَيْنَ النَّاسِ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ خدا را وسيله سوگندهاي خويش قرار مدهيد تا از نيکوکاري و تقوي و اصلاح در ميان مردم باز ايستيد ، که خدا شنوا و داناست
سوره البقرة (2) آیه 225 لا يُؤاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمانِكُمْ وَ لكِنْ يُؤاخِذُكُمْ بِما كَسَبَتْ قُلُوبُكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ خدا شما را به سبب سوگندهاي لغوتان بازخواست نمي کند ، بلکه به خاطر، نيتي که در دل نهان مي داريد بازخواست مي کند خدا آمرزنده و بردبار است
سوره البقرة (2) آیه 226 لِلَّذِينَ يُؤْلُونَ مِنْ نِسائِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ فَإِنْ فاؤُ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ براي کساني که سوگند مي خورند که با زنان خويش نياميزند چهار ماه مهلت است پس اگر باز آيند ، خدا آمرزنده و مهربان است
سوره البقرة (2) آیه 227 وَ إِنْ عَزَمُوا الطَّلاقَ فَإِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ و اگر عزم طلاق کردند ، خداوند شنوا و داناست
سوره البقرة (2) آیه 228 وَ الْمُطَلَّقاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ ثَلاثَةَ قُرُوءٍ وَ لا يَحِلُّ لَهُنَّ أَنْ يَكْتُمْنَ ما خَلَقَ اللَّهُ فِي أَرْحامِهِنَّ إِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الآْخِرِ وَ بُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذلِكَ إِنْ أَرادُوا إِصْلاحاً وَ لَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَ لِلرِّجالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ بايد که زنان مطلقه تا سه بار پاک شدن از شوهر کردن باز ايستند و، اگربه خدا و روز قيامت ايمان دارند ، روا نيست که آنچه را که خدا در رحم آنان آفريده است پنهان دارند و در آن ايام اگر شوهرانشان قصد اصلاح داشته باشند به بازگرداندنشان سزاوارترند و براي زنان حقوقي شايسته است همانند وظيفه اي که بر عهده آنهاست ولي مردان را بر زنان مرتبتي است وخدا پيروزمند و حکيم است
سوره البقرة (2) آیه 229 الطَّلاقُ مَرَّتانِ فَإِمْساكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ وَ لا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئاً إِلاَّ أَنْ يَخافا أَلاَّ يُقِيما حُدُودَ اللَّهِ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ يُقِيما حُدُودَ اللَّهِ فَلا جُناحَ عَلَيْهِما فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلا تَعْتَدُوها وَ مَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ اين طلاق دوبار است و از آن پس يا به نيکو وجهي نگه داشتن اوست يا، به نيکو وجهي رها ساختنش و حلال نيست که از آنچه به زنان داده ايد چيزي بازستانيد مگر آنکه بدانند که حدود خدا را رعايت نمي کنند اما هر گاه دانستيد که آن دو حدود خدا را رعايت نمي کنند اگر زن ، خود را از شوي بازخرد ، گناهي بر آن دو نيست اينها حدود خدا است از آن تجاوز مکنيد که ستمکاران از حدود خدا تجاوز مي کنند
سوره البقرة (2) آیه 230 فَإِنْ طَلَّقَها فَلا تَحِلُّ لَهُ مِنْ بَعْدُ حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجاً غَيْرَهُ فَإِنْ طَلَّقَها فَلا جُناحَ عَلَيْهِما أَنْ يَتَراجَعا إِنْ ظَنَّا أَنْ يُقِيما حُدُودَ اللَّهِ وَ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ يُبَيِّنُها لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ پس اگر باز زن را طلاق داد ديگر بر او حلال نيست ، مگر آنکه به نکاح مردي ديگر در آيد ، و هر گاه آن مرد زن را طلاق دهد ، اگر مي دانند که حدود خدا را رعايت مي کنند رجوعشان را گناهي نيست اينها حدود خدا است که براي مردمي دانا بيان مي کند
سوره البقرة (2) آیه 231 وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَ لا تُمْسِكُوهُنَّ ضِراراً لِتَعْتَدُوا وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ وَ لا تَتَّخِذُوا آياتِ اللَّهِ هُزُواً وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ ما أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنَ الْكِتابِ وَ الْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْ‏ءٍ عَلِيمٌ هر گاه زنان را طلاق داديد و مهلتشان سر آمد ، يا آنان را به نيکو وجهي ، نگه داريد يا به نيکو وجهي رها سازيد و ، تا بر آنها زيان برسانيد يا ستم بکنيد در خانه نگاهشان مداريد و هر کس که چنين کند به خويشتن ستم کرده است و آيات خدا را به ريشخند مگيريد و از نعمتي که خدا به شما داده است و از آيات و حکمتي که براي موعظه شما فرستاده است ياد کنيد و ازخدا بترسيد و بدانيد که او به همه چيز آگاه است
سوره البقرة (2) آیه 232 وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلا تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْواجَهُنَّ إِذا تَراضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ ذلِكَ يُوعَظُ بِهِ مَنْ كانَ مِنْكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الآْخِرِ ذلِكُمْ أَزْكى لَكُمْ وَ أَطْهَرُ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ و چون زنان را طلاق داديد و مهلتشان سر آمد ، مانع مشويد که به نکاح ، مردان ديگر هر گاه که ميانشان رضايتي حاصل شده باشد در آيند کسي که از شمابه خداي و روز قيامت ايمان آورده باشد اينچنين پند گيرد و اين شما را بهتر و به پاکي نزديکتر است خدا مي داند و شما نمي دانيد
سوره البقرة (2) آیه 233 وَ الْوالِداتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كامِلَيْنِ لِمَنْ أَرادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضاعَةَ وَ عَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَ كِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ لا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلاَّ وُسْعَها لا تُضَارَّ والِدَةٌ بِوَلَدِها وَ لا مَوْلُودٌ لَهُ بِوَلَدِهِ وَ عَلَى الْوارِثِ مِثْلُ ذلِكَ فَإِنْ أَرادا فِصالاً عَنْ تَراضٍ مِنْهُما وَ تَشاوُرٍ فَلا جُناحَ عَلَيْهِما وَ إِنْ أَرَدْتُمْ أَنْ تَسْتَرْضِعُوا أَوْلادَكُمْ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِذا سَلَّمْتُمْ ما آتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ مادراني که مي خواهند شير دادن را به فرزندان خود کامل سازند ، دو سال ، تمام شيرشان بدهند خوراک و لباس آنان ، به وجهي نيکو ، بر عهده صاحب فرزند است و هيچ کس بيش از قدرتش مکلف نمي شود نبايد هيچ مادري به خاطر فرزندش زياني ببيند و هيچ پدري به خاطر فرزندش و قيم نيز چنين بر عهده دارد و اگر پدر و مادر بخواهند با رضايت و مشاورت يکديگر فرزندشان را از شير بازگيرند مرتکب گناهي نشده اند و هر گاه بخواهيد کسي ديگر را به شير دادن فرزندتان برگماريد ، اگر مزدي
سوره البقرة (2) آیه 234 وَ الَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَ يَذَرُونَ أَزْواجاً يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ عَشْراً فَإِذا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ کساني که از شما بميرند و زناني بر جاي گذارند ، آن زنان بايد که چهار، ماه و ده روز انتظار کشند ، و چون مدتشان به سر آمد ، اگر در باره خويش کاري شايسته و در خور کنند ، بر شما گناهي نيست ، که خدا به کارهايي که مي کنيد آگاه است
سوره البقرة (2) آیه 235 وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما عَرَّضْتُمْ بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّساءِ أَوْ أَكْنَنْتُمْ فِي أَنْفُسِكُمْ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَ لكِنْ لا تُواعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلاَّ أَنْ تَقُولُوا قَوْلاً مَعْرُوفاً وَ لا تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّكاحِ حَتَّى يَبْلُغَ الْكِتابُ أَجَلَهُ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فِي أَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ و اگر به کنايت از آن زنان خواستگاري کنيد يا انديشه خود در دل نهان ، داريد ، گناهي بر شما نيست زيرا خدا مي داند که از آنها به زودي ياد خواهيد کرد ولي در نهان با آنان وعده منهيد ، مگر آنکه به وجهي نيکو سخن گوييد ، و آهنگ بستن نکاح مکنيد تا آن مدت به سر آيد ، و بدانيد که خدابه آنچه در دل داريد آگاه است از او بترسيد و بدانيد که او آمرزنده وبردبار است
سوره البقرة (2) آیه 236 لا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِنْ طَلَّقْتُمُ النِّساءَ ما لَمْ تَمَسُّوهُنَّ أَوْ تَفْرِضُوا لَهُنَّ فَرِيضَةً وَ مَتِّعُوهُنَّ عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَ عَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ مَتاعاً بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِينَ اگر زناني را که با آنها نزديکي نکرده ايد و مهري برايشان مقرر نداشته ، ايد طلاق گوييد ، گناهي نکرده ايد ولي آنها را به چيزي در خور بهره مند سازيد : توانگر به قدر توانش و درويش به قدر توانش اين کاري است شايسته نيکوکاران
سوره البقرة (2) آیه 237 وَ إِنْ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ وَ قَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةً فَنِصْفُ ما فَرَضْتُمْ إِلاَّ أَنْ يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَا الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكاحِ وَ أَنْ تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوى وَ لا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ اگر برايشان مهري معين کرده ايد و پيش از نزديکي طلاقشان مي گوييد ، نصف آنچه مقرر کرده ايد بپردازيد ، مگر آنکه ايشان خود ، يا کسي که عقد نکاح به دست اوست ، آن را ببخشد و بخشيدن شما به پرهيزگاري نزديکتر است و فضيلت را ميان خود فراموش مکنيد ، که خدا به کارهايي که مي کنيد بيناست
سوره البقرة (2) آیه 238 حافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ وَ الصَّلاةِ الْوُسْطى وَ قُومُوا لِلَّهِ قانِتِينَ نمازها و نماز ميانين را پاس داريد و مطيعانه براي خدا قيام کنيد
سوره البقرة (2) آیه 239 فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجالاً أَوْ رُكْباناً فَإِذا أَمِنْتُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَما عَلَّمَكُمْ ما لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ ، و اگر از دشمن بيمناک بوديد ، پياده يا سواره نماز کنيد و چون ايمن شديد خدا را ياد کنيد ، زيرا به شما چيزهايي آموخت که نمي دانستيد
سوره البقرة (2) آیه 240 وَ الَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَ يَذَرُونَ أَزْواجاً وَصِيَّةً لأَِزْواجِهِمْ مَتاعاً إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْراجٍ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِي ما فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَعْرُوفٍ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ مرداني از شما که مي ميرند و زناني بر جاي مي گذارند بايد که در باره ، زنان خود وصيت کنند که هزينه آنها را به مدت يک سال بدهند و از خانه اخراجشان نکنند پس اگر خود خارج شوند ، در مورد تصميمي که به نحو شايسته اي براي خود مي گيرند گناهي بر شما نيست و خدا غالب و حکيم است
سوره البقرة (2) آیه 241 وَ لِلْمُطَلَّقاتِ مَتاعٌ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ براي زنان مطلقه بهره اي است شايسته ، چنان که در خور مردان پرهيزگار باشد
سوره البقرة (2) آیه 242 كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ خدا آياتش را براي شما اينچنين بيان مي کند ، باشد که تعقل کنيد
سوره البقرة (2) آیه 243 أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ هُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْياهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَشْكُرُونَ آيا آن هزاران تن را نديده اي که از بيم مرگ ، از خانه هاي خويش ، بيرون رفتند ؟ سپس خدا به آنها گفت : بميريد آنگاه همه را زنده ساخت خدابه مردم نعمت مي دهد ولي بيشتر مردم شکر نعمت به جاي نمي آورند
سوره البقرة (2) آیه 244 وَ قاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ در راه خدا جنگ کنيد و بدانيد که خدا شنوا و داناست
سوره البقرة (2) آیه 245 مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ أَضْعافاً كَثِيرَةً وَ اللَّهُ يَقْبِضُ وَ يَبْصُطُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ کيست که به خدا قرض الحسنه دهد ، تا خدا بر آن چند برابر بيفزايد ؟ خدا تنگدستي دهد و توانگري بخشد و شما به سوي او باز مي گرديد
سوره البقرة (2) آیه 246 أَ لَمْ تَرَ إِلَى الْمَلإَِ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ مِنْ بَعْدِ مُوسى إِذْ قالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنا مَلِكاً نُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتالُ أَلاَّ تُقاتِلُوا قالُوا وَ ما لَنا أَلاَّ نُقاتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ قَدْ أُخْرِجْنا مِنْ دِيارِنا وَ أَبْنائِنا فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتالُ تَوَلَّوْا إِلاَّ قَلِيلاً مِنْهُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ آيا آن گروه از بني اسرائيل را پس از موسي نديدي که به يکي از، پيامبران خود گفتند : براي ما پادشاهي نصب کن تا در راه خدا بجنگيم گفت : نپنداريد که اگر قتال بر شما مقرر شود از آن سر باز خواهيد زد ؟ گفتند : چرادر راه خدا نجنگيم در حالي که ما از سرزمينمان بيرون رانده شده ايم و ازفرزندانمان جدا افتاده ايم ؟ و چون قتال بر آنها مقرر شد ، جز اندکي ، از آن روي برتافتند خدا به ستمکاران آگاه است
سوره البقرة (2) آیه 247 وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طالُوتَ مَلِكاً قالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنا وَ نَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَ لَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمالِ قالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاهُ عَلَيْكُمْ وَ زادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ وَ اللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ پيغمبرشان به آنها گفت : خدا طالوت را پادشاه شما کرد گفتند :، چگونه او را بر ما پادشاهي باشد ؟ ما سزاوارتر از او به پادشاهي هستيم و او رادارايي چنداني نداده اند گفت : خدا او را بر شما برگزيده است و به دانش و توان او بيفزوده است ، و خدا پادشاهيش را به هر که خواهد دهد که خدا در برگيرنده و داناست
سوره البقرة (2) آیه 248 وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ بَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسى وَ آلُ هارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلائِكَةُ إِنَّ فِي ذلِكَ لآَيَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ پيغمبرشان گفت که نشان پادشاهي او اين است که تابوتي که سکينه پروردگارتان و باقي ميراث خاندان موسي و خاندان هارون در آن است و فرشتگانش حمل مي کنند ، نزد شما آيد اگر مؤمن باشيد اين براي شما عبرتي است
سوره البقرة (2) آیه 249 فَلَمَّا فَصَلَ طالُوتُ بِالْجُنُودِ قالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَ مَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلاَّ مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلاَّ قَلِيلاً مِنْهُمْ فَلَمَّا جاوَزَهُ هُوَ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ قالُوا لا طاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ قالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا اللَّهِ كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ چون طالوت سپاهش را به راه انداخت ، گفت : خدا شما را به جوي آبي ، مي آزمايد : هر که از آن بخورد از من نيست ، و هر که از آن نخورد يا تنهاکفي بياشامد از من است همه جز اندکي از آن نوشيدند چون او و مؤمناني که همراهش بودند از نهر گذشتند ، گفتند : امروز ما را توان جالوت و سپاهش نيست آناني که مي دانستند که با خدا ديدار خواهند کرد ، گفتند :به خواست خدا چه بسا گروه اندکي که بر گروه بسياري غلبه کند ، که خدا باکساني است که پاي مي فشرند
سوره البقرة (2) آیه 250 وَ لَمَّا بَرَزُوا لِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ قالُوا رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَيْنا صَبْراً وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ چون با جالوت و سپاهش رو به رو شدند ، گفتند : اي پروردگار ما ، بر ماشکيبايي ببار و ما را ثابت قدم گردان و بر کافران پيروز ساز
سوره البقرة (2) آیه 251 فَهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ قَتَلَ داوُدُ جالُوتَ وَ آتاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَ الْحِكْمَةَ وَ عَلَّمَهُ مِمَّا يَشاءُ وَ لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الأَْرْضُ وَ لكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعالَمِينَ پس به خواست خدا ايشان را بشکستند و داود جالوت را بکشت و خدا به ، اوپادشاهي و حکمت داد ، و آنچه مي خواست به او بياموخت و اگر خدا بعضي از مردم را به وسيله بعضي ديگر دفع نمي کرد ، زمين تباه مي شد ، ولي خدا بر جهانيان فضل و کرم خويش را ارزاني مي دارد
سوره البقرة (2) آیه 252 تِلْكَ آياتُ اللَّهِ نَتْلُوها عَلَيْكَ بِالْحَقِّ وَ إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ اين است آيات خدا که به راستي بر تو مي خوانيم و تو از پيامبران هستي
سوره البقرة (2) آیه 253 تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ كَلَّمَ اللَّهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ وَ آتَيْنا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّناتِ وَ أَيَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِينَ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ وَ لكِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَ مِنْهُمْ مَنْ كَفَرَ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلُوا وَ لكِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ ما يُرِيدُ بعضي از اين پيامبران را بر بعضي ديگر برتري داديم خدا با بعضي سخن ، گفت و بعضي را به درجاتي برافراشت و به عيسي بن مريم معجزه ها داديم واو را به روح القدس ياري کرديم و اگر خدا مي خواست ، مردمي که بعد ازآنها بودند ، پس از آنکه حجتها بر آنان آشکار شده بود ، با يکديگر قتال نمي کردند ولي آنان اختلاف کردند : پاره اي مؤمن بودند و پاره اي کافرشدند و اگر خدا مي خواست با هم قتال نمي کردند ، ولي خدا هر چه خواهدمي کند
سوره البقرة (2) آیه 254 يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْناكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لا بَيْعٌ فِيهِ وَ لا خُلَّةٌ وَ لا شَفاعَةٌ وَ الْكافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ اي کساني که ايمان آورده ايد ، پيش از آنکه آن روز فرا رسد ، که نه درآن خريد و فروشي باشد و نه دوستي و شفاعتي ، از آنچه به شما روزي داده ايم انفاق کنيد و کافران خود ستمکارانند
سوره البقرة (2) آیه 255 اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الأَْرْضِ مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا يُحِيطُونَ بِشَيْ‏ءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِما شاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّماواتِ وَ الأَْرْضَ وَ لا يَؤُدُهُ حِفْظُهُما وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ الله خدايي است که هيچ خدايي جز او نيست زنده و پاينده است نه خواب ، سبک او را فرا مي گيرد و نه خواب سنگين از آن اوست هر چه در آسمانها و زمين است چه کسي جز به اذن او ، در نزد او شفاعت کند ؟ آنچه را که پيش رو و آنچه را که پشت سرشان است مي داند و به علم او جز آنچه خود خواهد ، احاطه نتوانند يافت کرسي او آسمانها و زمين را در بردارد نگهداري آنها ، بر او دشوار نيست او بلند پايه و بزرگ است
سوره البقرة (2) آیه 256 لا إِكْراهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى لاَ انْفِصامَ لَها وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ در دين هيچ اجباري نيست هدايت از گمراهي مشخص شده است پس هر کس که به بت کفر ورزد و به خداي ايمان آورد ، به چنان رشته استواري چنگ زده که گسستنش نباشد خدا شنوا و داناست
سوره البقرة (2) آیه 257 اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ خدا ياور مؤمنان است ايشان را از تاريکيها به روشني مي برد ولي آنان ، که کافر شده اند بت ياور آنهاست ، که آنها را از روشني به تاريکيها مي کشد اينان جهنميانند و همواره در آن خواهند بود
سوره البقرة (2) آیه 258 أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَاجَّ إِبْراهِيمَ فِي رَبِّهِ أَنْ آتاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّيَ الَّذِي يُحْيِي وَ يُمِيتُ قالَ أَنَا أُحْيِي وَ أُمِيتُ قالَ إِبْراهِيمُ فَإِنَّ اللَّهَ يَأْتِي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِها مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ آن کسي را که خدا به او پادشاهي ارزاني کرده بود نديدي که با ابراهيم ، درباره پروردگارش محاجه مي کرد ؟ آنگاه که ابراهيم گفت : پروردگار من زنده مي کند و مي ميراند او گفت : من نيز زنده مي کنم و مي ميرانم ابراهيم گفت : خدا خورشيد را از مشرق بر مي آورد تو آن را از مغرب برآور آن کافر حيران شد زيرا خدا ستمکاران را هدايت نمي کند
سوره البقرة (2) آیه 259 أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلى قَرْيَةٍ وَ هِيَ خاوِيَةٌ عَلى عُرُوشِها قالَ أَنَّى يُحْيِي هذِهِ اللَّهُ بَعْدَ مَوْتِها فَأَماتَهُ اللَّهُ مِائَةَ عامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ قالَ كَمْ لَبِثْتَ قالَ لَبِثْتُ يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قالَ بَلْ لَبِثْتَ مِائَةَ عامٍ فَانْظُرْ إِلى طَعامِكَ وَ شَرابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ وَ انْظُرْ إِلى حِمارِكَ وَ لِنَجْعَلَكَ آيَةً لِلنَّاسِ وَ انْظُرْ إِلَى الْعِظامِ كَيْفَ نُنْشِزُها ثُمَّ نَكْسُوها لَحْماً فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ قالَ أَعْلَمُ أَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ يا مانند آن کس که به دهي رسيد دهي که سقفهاي بناهايش فرو ريخته بود، گفت : از کجا خدا اين مردگان را زنده کند ؟ خدا او را به مدت صد سال ميراند آنگاه زنده اش کرد و گفت : چه مدت در اينجا بوده اي ؟ گفت : يک روز يا قسمتي از يک روز گفت : نه ، صد سال است که در اينجابوده اي به طعام و آبت بنگر که تغيير نکرده است ، و به خرت بنگر ، مي خواهيم تو را براي مردمان عبرتي گردانيم ، بنگر که استخوانها را چگونه به هم مي پيونديم و گوشت بر آن مي پوشانيم
سوره البقرة (2) آیه 260 وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتى قالَ أَ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قالَ بَلى وَ لكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي قالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلى كُلِّ جَبَلٍ مِنْهُنَّ جُزْءاً ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْياً وَ اعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ابراهيم گفت : اي پروردگار من ، به من بنماي که مردگان را چگونه زنده ، مي سازي گفت : آيا هنوز ايمان نياورده اي ؟ گفت : بلي ، ولکن مي خواهم که دلم آرام يابد گفت : چهار پرنده برگير و گوشت آنها را به هم بياميز ، و هر جزئي از آنها را بر کوهي بنه پس آنها را فراخوان شتابان نزد تو مي آيند ، و بدان که خدا پيروزمند و حکيم است
سوره البقرة (2) آیه 261 مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ وَ اللَّهُ يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ مثل آنان که مال خود را در راه خدا انفاق مي کنند ، مثل دانه اي است ، که هفت خوشه برآورد و در هر خوشه اي صد دانه باشد خدا پاداش هر که را که بخواهد ، چند برابر مي کند خدا گشايش دهنده و داناست
سوره البقرة (2) آیه 262 الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ لا يُتْبِعُونَ ما أَنْفَقُوا مَنًّا وَ لا أَذىً لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ مزد کساني که اموال خود را در راه خدا انفاق مي کنند و پس از انفاق منتي نمي نهند و آزاري نمي رسانند با پروردگارشان است نه بيمناک مي شوندو نه اندوهگين
سوره البقرة (2) آیه 263 قَوْلٌ مَعْرُوفٌ وَ مَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ يَتْبَعُها أَذىً وَ اللَّهُ غَنِيٌّ حَلِيمٌ گفتار نيکو و بخشايش ، بهتر از صدقه اي است که آزاري به دنبال داشته ، باشد خدا بي نياز و بردبار است
سوره البقرة (2) آیه 264 يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الأَْذى كَالَّذِي يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ وَ لا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الآْخِرِ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوانٍ عَلَيْهِ تُرابٌ فَأَصابَهُ وابِلٌ فَتَرَكَهُ صَلْداً لا يَقْدِرُونَ عَلى شَيْ‏ءٍ مِمَّا كَسَبُوا وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ اي کساني که ايمان آورده ايد ، همانند آن کس که اموال خود را از روي ريا و خودنمايي انفاق مي کند و به خدا و روز قيامت ايمان ندارد ، صدقه هاي خويش را به منت نهادن و آزار رسانيدن باطل مکنيد مثل او مثل سنگ صافي است که بر روي آن خاک نشسته باشد به ناگاه باراني تند فرو بارد وآن سنگ را همچنان کشت ناپذير باقي گذارد چنين کسان از آنچه کرده اند سودي نمي برند ، که خدا کافران را هدايت نمي کند
سوره البقرة (2) آیه 265 وَ مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ تَثْبِيتاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ أَصابَها وابِلٌ فَآتَتْ أُكُلَها ضِعْفَيْنِ فَإِنْ لَمْ يُصِبْها وابِلٌ فَطَلٌّ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ و مثل کساني که اموال خويش را براي طلب رضاي خدا از روي يقين و، اعتقادانفاق مي کنند ، مثل بوستاني است بر تپه اي ، که باراني تند ، بر آن بارد و دو چندان ميوه دهد ، و اگر نه باراني تند که نرم باراني بر آن بارد خدا به کارهاي شما بيناست
سوره البقرة (2) آیه 266 أَ يَوَدُّ أَحَدُكُمْ أَنْ تَكُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَ أَعْنابٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأَْنْهارُ لَهُ فِيها مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ وَ أَصابَهُ الْكِبَرُ وَ لَهُ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفاءُ فَأَصابَها إِعْصارٌ فِيهِ نارٌ فَاحْتَرَقَتْ كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الآْياتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ آيا از ميان شما کسي هست که دوست داشته باشد که او را بوستاني از، خرماو انگور بوده باشد ، و جويها در پاي درختانش جاري باشد ، و هر گونه ميوه اي دهد ، و خود پير شده و فرزنداني ناتوان داشته باشد ، به ناگاه گردبادي آتشناک در آن بوستان افتد و بسوزد ؟ خدا آيات خود را براي شما اينچنين بيان مي کند ، باشد که بينديشيد
سوره البقرة (2) آیه 267 يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّباتِ ما كَسَبْتُمْ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَكُمْ مِنَ الأَْرْضِ وَ لا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَ لَسْتُمْ بِآخِذِيهِ إِلاَّ أَنْ تُغْمِضُوا فِيهِ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ اي کساني که ايمان آورده ايد ، از اندوخته هاي نيکوي خويش و از آنچه ، برايتان از زمين رويانيده ايم انفاق کنيد ، نه از چيزهاي ناپاک و بد ، که خود آنها را جز از روي اغماض نمي ستانيد و بدانيد که خدا بي نياز و ستودني است
سوره البقرة (2) آیه 268 الشَّيْطانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَ يَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشاءِ وَ اللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلاً وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ شيطان شما را از بينوايي مي ترساند و به کارهاي زشت وا مي دارد ، در حالي که خدا شما را به آمرزش خويش و افزوني وعده مي دهد خدا گشايش دهنده و داناست
سوره البقرة (2) آیه 269 يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً وَ ما يَذَّكَّرُ إِلاَّ أُولُوا الأَْلْبابِ به هر که خواهد حکمت عطا کند و به هر که حکمت عطا شده نيکي فراوان داده شده و جز خردمندان پند نپذيرند
سوره البقرة (2) آیه 270 وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ نَفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُمْ مِنْ نَذْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُهُ وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ هر چه را انفاق يا نذر کرده ايد ، خدا به آن آگاه است و ستمکاران ، راهيچ ياري و مددکاري نيست
سوره البقرة (2) آیه 271 إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقاتِ فَنِعِمَّا هِيَ وَ إِنْ تُخْفُوها وَ تُؤْتُوهَا الْفُقَراءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ يُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِنْ سَيِّئاتِكُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ اگر آشکارا صدقه دهيد کاري نيکوست و اگر در نهان به بينوايان صدقه دهيدنيکوتر است و گناهان شما را مي زدايد و خدا به کارهايي که مي کنيد آگاه است
سوره البقرة (2) آیه 272 لَيْسَ عَلَيْكَ هُداهُمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَلأَِنْفُسِكُمْ وَ ما تُنْفِقُونَ إِلاَّ ابْتِغاءَ وَجْهِ اللَّهِ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَ أَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ هدايت يافتن آنان بر عهده تو نيست ، بلکه خداست که هر که را که بخواهد، هدايت مي کند و هر مالي که انفاق مي کنيد ثوابش از آن خود شماست وجز براي خشنودي خدا چيزي انفاق مکنيد و هر چه انفاق کنيد پاداش آن به شما مي رسد و بر شما ستم نخواهد شد
سوره البقرة (2) آیه 273 لِلْفُقَراءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْباً فِي الأَْرْضِ يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُمْ بِسِيماهُمْ لا يَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ اين صدقات از آن بينواياني است که خود را در طاعت حق محصور کرده اندو، در طلب قوت ناتوانند و آنچنان در پرده عفافند که هر که حال ايشان نداند پندارد که از توانگرانند آنان را از سيمايشان مي شناسي که به اصراراز کسي چيزي نخواهند و هر مالي که انفاق مي کنيد خدا به آن آگاه است
سوره البقرة (2) آیه 274 الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ آنان که اموال خويش را در شب و روز ، در پنهان و آشکار انفاق مي کنند، اجرشان با پروردگارشان است ، نه بيمناک مي شوند و نه غمگين
سوره البقرة (2) آیه 275 الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا لا يَقُومُونَ إِلاَّ كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِّ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبا وَ أَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَ حَرَّمَ الرِّبا فَمَنْ جاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَانْتَهى فَلَهُ ما سَلَفَ وَ أَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ وَ مَنْ عادَ فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ آنان که ربا مي خورند ، در قيامت چون کساني از قبر بر مي خيزند که به ، افسون شيطان ديوانه شده باشند و اين به کيفر آن است که گفتند : ربا نيزچون معامله است در حالي که خدا معامله را حلال و ربا را حرام کرده است هر کس که موعظه خدا به او رسيد و از ربا خواري باز ايستاد ، خدا ازگناهان پيشين او در گذرد و کارش به خدا واگذار مي شود و آنان که بدان کار بازگردند ، اهل جهنمند و جاودانه در آن خواهند بود
سوره البقرة (2) آیه 276 يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبا وَ يُرْبِي الصَّدَقاتِ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ خداوند ، ربا را ناچيز مي گرداند و صدقات را افزوني مي دهد و هيچ ، کفران کننده گنهکار را دوست ندارد
سوره البقرة (2) آیه 277 إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ آنان که ايمان آورده اند و کارهاي نيکو کرده اند ، و نماز خوانده اند وزکات داده اند ، مزدشان با پروردگارشان است نه بيمناک مي شوند و نه غمگين
سوره البقرة (2) آیه 278 يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ذَرُوا ما بَقِيَ مِنَ الرِّبا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ اي کساني که ايمان آورده ايد ، از خدا بترسيد ، و اگر ايمان آورده ايد ،از ربا هر چه باقي مانده است رها کنيد
سوره البقرة (2) آیه 279 فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُؤُسُ أَمْوالِكُمْ لا تَظْلِمُونَ وَ لا تُظْلَمُونَ و هر گاه چنين نکنيد ، بدانيد که با خدا و رسول او به جنگ برخاسته ايد، و اگر توبه کنيد ، اصل سرمايه از آن شماست در اين حال نه ستم کرده ايد و نه تن به ستم داده ايد
سوره البقرة (2) آیه 280 وَ إِنْ كانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلى مَيْسَرَةٍ وَ أَنْ تَصَدَّقُوا خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ و اگر وامدار تنگدست بود ، مهلتي بايد تا توانگر گردد و اگر دانا باشيد ، دانيد که چون بر او ببخشايد برايتان بهتر است
سوره البقرة (2) آیه 281 وَ اتَّقُوا يَوْماً تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ از آن روز که به سوي خدا باز مي گرديد و به هر کس پاداش عملش به تمامي داده مي شود و ستمي نمي بيند ، بيمناک باشيد
سوره البقرة (2) آیه 282 يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا تَدايَنْتُمْ بِدَيْنٍ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى فَاكْتُبُوهُ وَ لْيَكْتُبْ بَيْنَكُمْ كاتِبٌ بِالْعَدْلِ وَ لا يَأْبَ كاتِبٌ أَنْ يَكْتُبَ كَما عَلَّمَهُ اللَّهُ فَلْيَكْتُبْ وَ لْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ وَ لْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَ لا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئاً فَإِنْ كانَ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهاً أَوْ ضَعِيفاً أَوْ لا يَسْتَطِيعُ أَنْ يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ بِالْعَدْلِ وَ اسْتَشْهِدُوا شَهِيدَيْنِ مِنْ رِجالِكُمْ فَإِنْ لَمْ يَكُونا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَ امْرَأَتانِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَداءِ أَنْ تَضِلَّ إِحْداهُما فَتُذَكِّرَ إِحْداهُمَا الأُْخْرى وَ لا يَأْبَ الشُّهَداءُ إِذا ما دُعُوا وَ لا تَسْئَمُوا أَنْ تَكْتُبُوهُ صَغِيراً أَوْ كَبِيراً إِلى أَجَلِهِ ذلِكُمْ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ وَ أَقْوَمُ لِلشَّهادَةِ وَ أَدْنى أَلاَّ تَرْتابُوا إِلاَّ أَنْ تَكُونَ تِجارَةً حاضِرَةً تُدِيرُونَها بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَلاَّ تَكْتُبُوها وَ أَشْهِدُوا إِذا تَبايَعْتُمْ وَ لا يُضَارَّ كاتِبٌ وَ لا شَهِيدٌ وَ إِنْ تَفْعَلُوا فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ يُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْ‏ءٍ عَلِيمٌ اي کساني که ايمان آورده ايد ، چون وامي تا مدتي معين به يکديگر دهيد ،، آن را بنويسيد و بايد در بين شما کاتبي باشد که آن را به درستي بنويسد و کاتب نبايد که در نوشتن از آنچه خدا به او آموخته است سرپيچي کند و مديون بايد که بر کاتب املاء کند و از الله ، پروردگار خود بترسد و ازآن هيچ نکاهد اگر مديون سفيه يا صغير بود و خود املاء کردن نمي توانست ، ولي او از روي عدالت املاء کند و دو شاهد مرد به شهادت گيريد اگردو مرد نبود ، يک مرد و دو زن که به آنها رضايت
سوره البقرة (2) آیه 283 وَ إِنْ كُنْتُمْ عَلى سَفَرٍ وَ لَمْ تَجِدُوا كاتِباً فَرِهانٌ مَقْبُوضَةٌ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضاً فَلْيُؤَدِّ الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمانَتَهُ وَ لْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَ لا تَكْتُمُوا الشَّهادَةَ وَ مَنْ يَكْتُمْها فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ هر گاه در سفر بوديد و کاتبي نيافتيد ، بايد چيزي به گرو گرفته شود ،، واگر کسي از شما ديگري را امين دانست ، آن کس که امين دانسته شده امانت را باز دهد و بايد از الله ، پروردگارش ، بترسد و شهادت را کتمان مکنيد هر کس که شهادت را کتمان کند ، به دل گناهکار است و خدا از کاري که مي کنيد آگاه است
سوره البقرة (2) آیه 284 لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الأَْرْضِ وَ إِنْ تُبْدُوا ما فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ از آن خداست هر چه در آسمانها و زمين است آنچه را که در دل داريد، خواه آشکارش سازيد يا پوشيده اش داريد ، خدا شما را بدان بازخواست خواهدکرد پس هر که را که بخواهد مي آمرزد و هر که را بخواهد عذاب مي کند و خدا بر هر کاري تواناست
سوره البقرة (2) آیه 285 آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَ الْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَ قالُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا غُفْرانَكَ رَبَّنا وَ إِلَيْكَ الْمَصِيرُ پيامبر ، خود به آنچه از جانب پروردگارش به او نازل شده ايمان دارد و همه مؤمنان ، به خدا و فرشتگانش و کتابهايش و پيامبرانش ايمان دارند ميان هيچ يک از پيامبرانش فرقي نمي نهيم گفتند : شنيديم و اطاعت کرديم ، اي پروردگار ما ، آمرزش تو را خواستاريم که سرانجام همه به سوي توست
سوره البقرة (2) آیه 286 لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها لَها ما كَسَبَتْ وَ عَلَيْها مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِينا أَوْ أَخْطَأْنا رَبَّنا وَ لا تَحْمِلْ عَلَيْنا إِصْراً كَما حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنا رَبَّنا وَ لا تُحَمِّلْنا ما لا طاقَةَ لَنا بِهِ وَ اعْفُ عَنَّا وَ اغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا أَنْتَ مَوْلانا فَانْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ خدا هيچ کس را جز به اندازه طاقتش مکلف نمي کند نيکيهاي هر کس ازآن ، خود اوست و بديهايش از آن خود اوست اي پروردگار ما ، اگر فراموش کرده ايم يا خطايي کرده ايم ، ما را بازخواست مکن اي پروردگار ما ، آن گونه که بر امتهاي پيش از ما تکليف گران نهادي ، تکليف گران بر ما منه و آنچه را که طاقت آن نداريم ، بر ما تکليف مکن گناه ما ببخش و ما را بيامرز و بر ما رحمت آور تو مولاي ما هستي پس ما را بر گروه کافران پيروز گردان

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.