سوره الإسراء (17)

قرآن، سوره الإسراء (17)

سوره پسین: سوره الكهف (18)
سوره پیشین: سوره النحل (16)

ردیف عربی برگردان آیتی
سوره الإسراء (17) آیه 1 سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الأَْقْصَى الَّذِي بارَكْنا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آياتِنا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ منزه است آن خدايي که بنده خود را شبي ، از مسجدالحرام به مسجدالاقصي که گرداگردش را برکت داده ايم سير داد ، تا بعضي از آيات خود را به او بنماييم ، هر آينه او شنوا و بيناست
سوره الإسراء (17) آیه 2 وَ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَ جَعَلْناهُ هُدىً لِبَنِي إِسْرائِيلَ أَلاَّ تَتَّخِذُوا مِنْ دُونِي وَكِيلاً و آن کتا ب را به موسي داديم و آن را راهنماي بني اسرائيل گردانيديم که :، جز من کارسازي برمگزينيد
سوره الإسراء (17) آیه 3 ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ إِنَّهُ كانَ عَبْداً شَكُوراً اي فرزندان مردمي که با نوح در کشتيشان نشانديم ، بدانيد که او بنده اي سپاسگزار بود
سوره الإسراء (17) آیه 4 وَ قَضَيْنا إِلى بَنِي إِسْرائِيلَ فِي الْكِتابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الأَْرْضِ مَرَّتَيْنِ وَ لَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيراً و بني اسرائيل را خبر داديم که : دوبار در زمين فساد خواهيد کرد و نيز سرکشي خواهيد کرد ، سرکشي کردني بزرگ
سوره الإسراء (17) آیه 5 فَإِذا جاءَ وَعْدُ أُولاهُما بَعَثْنا عَلَيْكُمْ عِباداً لَنا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجاسُوا خِلالَ الدِّيارِ وَ كانَ وَعْداً مَفْعُولاً چون از آن دوبار وعده نخستين در رسيد ، گروهي از بندگان خويش را که ، جنگاوراني زورمند بودند ، بر سر شما فرستاديم آنان حتي در درون خانه ها هم کشتار کردند و اين وعده به انجام رسيد
سوره الإسراء (17) آیه 6 ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفِيراً بار ديگر شما را بر آنها غلبه داديم و به مال و فرزند مدد کرديم و بر شمارتان افزوديم
سوره الإسراء (17) آیه 7 إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لأَِنْفُسِكُمْ وَ إِنْ أَسَأْتُمْ فَلَها فَإِذا جاءَ وَعْدُ الآْخِرَةِ لِيَسُوؤُا وُجُوهَكُمْ وَ لِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَما دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ لِيُتَبِّرُوا ما عَلَوْا تَتْبِيراً اگر نيکي کنيد به خود مي کنيد ، و اگر بدي کنيد به خود مي کنيد و چون وعده دوم فرا رسيد ، کساني بر سرتان فرستاديم تا شما را غمگين سازند و چون بار اول که به مسجد در آمده بودند به مسجد در آيند و به هر چه دست يابند نابود سازند
سوره الإسراء (17) آیه 8 عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يَرْحَمَكُمْ وَ إِنْ عُدْتُمْ عُدْنا وَ جَعَلْنا جَهَنَّمَ لِلْكافِرِينَ حَصِيراً شايد پروردگارتان بر شما رحمت آورد و اگر بازگرديد ، باز مي گرديم ، وجهنم را زندان کافران ساخته ايم
سوره الإسراء (17) آیه 9 إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ وَ يُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً كَبِيراً اين قرآن به درست ترين آيينها راه مي نمايد و مؤمناني را که کارهاي شايسته به جاي مي آورند بشارت مي دهد که از مزدي کرامند برخوردار خواهند شد
سوره الإسراء (17) آیه 10 وَ أَنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالآْخِرَةِ أَعْتَدْنا لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً و براي کساني که به آخرت ايمان ندارند عذابي دردآور مهيا کرده ايم
سوره الإسراء (17) آیه 11 وَ يَدْعُ الإِْنْسانُ بِالشَّرِّ دُعاءَهُ بِالْخَيْرِ وَ كانَ الإِْنْسانُ عَجُولاً و آدمي به دعا شري را مي طلبد چنان که گويي به دعا خيري را مي جويد وآدمي تا بوده شتابزده بوده است
سوره الإسراء (17) آیه 12 وَ جَعَلْنَا اللَّيْلَ وَ النَّهارَ آيَتَيْنِ فَمَحَوْنا آيَةَ اللَّيْلِ وَ جَعَلْنا آيَةَ النَّهارِ مُبْصِرَةً لِتَبْتَغُوا فَضْلاً مِنْ رَبِّكُمْ وَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَ الْحِسابَ وَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ فَصَّلْناهُ تَفْصِيلاً شب و روز را دو آيت از آيات خدا قرار داديم آيت شب را تاريک گردانيديم ، و آيت روز را روشن تا به طلب رزقي که پروردگارتان مقرر داشته است برخيزيد و شمار سالها و حساب را بدانيد ، و ما هر چيزي را به تفصيل بيان کرده ايم
سوره الإسراء (17) آیه 13 وَ كُلَّ إِنسانٍ أَلْزَمْناهُ طائِرَهُ فِي عُنُقِهِ وَ نُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ كِتاباً يَلْقاهُ مَنْشُوراً کردار نيک و بد هر انساني را چون طوقي به گردنش آويخته ايم و در روزقيامت براي او نامه اي گشاده بيرون آوريم تا در آن بنگرد
سوره الإسراء (17) آیه 14 اقْرَأْ كِتابَكَ كَفى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيباً بخوان نامه ات را امروز تو خود براي حساب کشيدن از خود بسنده اي
سوره الإسراء (17) آیه 15 مَنِ اهْتَدى فَإِنَّما يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّما يَضِلُّ عَلَيْها وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى وَ ما كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولاً ، هر که هدايت شود به سود خود هدايت شده و هر که گمراه گردد به زيان خودگمراه شده است و هيچ کس بار ديگري را بر ندارد و ما هيچ قومي را عذاب نمي کنيم تا آنگاه که برايشان پيامبري بفرستيم
سوره الإسراء (17) آیه 16 وَ إِذا أَرَدْنا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنا مُتْرَفِيها فَفَسَقُوا فِيها فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْناها تَدْمِيراً چون بخواهيم قريه اي را هلاک کنيم ، خداوندان نعمتش را فرماييم تا در آنجا تبهکاري کنند ، آنگاه عذاب بر آنها واجب گردد و آن را در هم فرو کوبيم
سوره الإسراء (17) آیه 17 وَ كَمْ أَهْلَكْنا مِنَ الْقُرُونِ مِنْ بَعْدِ نُوحٍ وَ كَفى بِرَبِّكَ بِذُنُوبِ عِبادِهِ خَبِيراً بَصِيراً بعد از نوح چه بسيار مردمي را هلاک کرده ايم و پروردگار تو آگاهي يافتن و ديدن گناهان بندگانش را کافي است
سوره الإسراء (17) آیه 18 مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعاجِلَةَ عَجَّلْنا لَهُ فِيها ما نَشاءُ لِمَنْ نُرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلاها مَذْمُوماً مَدْحُوراً هر کس که خواهان اين جهان باشد هر چه بخواهد زودش ارزاني داريم ، آنگاه ، جهنم را جايگاه او سازيم تا نکوهيده و مردود بدان در افتد
سوره الإسراء (17) آیه 19 وَ مَنْ أَرادَ الآْخِرَةَ وَ سَعى لَها سَعْيَها وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ كانَ سَعْيُهُمْ مَشْكُوراً و هر که خواهان آخرت باشد و در طلب آن سعي کند و مؤمن باشد ، جزاي سعيش داده خواهد شد
سوره الإسراء (17) آیه 20 كُلاًّ نُمِدُّ هؤُلاءِ وَ هَؤُلاءِ مِنْ عَطاءِ رَبِّكَ وَ ما كانَ عَطاءُ رَبِّكَ مَحْظُوراً همه را ، چه آن گروه را و چه اين گروه را ، از عطاي پروردگارت پي در پي خواهيم داد ، زيرا عطاي پروردگارت را از کسي باز ندارند
سوره الإسراء (17) آیه 21 انْظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ وَ لَلآْخِرَةُ أَكْبَرُ دَرَجاتٍ وَ أَكْبَرُ تَفْضِيلاً بنگر که چگونه بعضيشان را بر بعضي ديگر برتري نهاده ايم و در آخرت ، درجات و برتريها ، برتر و بالاتر است
سوره الإسراء (17) آیه 22 لا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُوماً مَخْذُولاً با خداي يکتا ، خداي ديگري به خدايي مگير ، که نکوهيده و خوار خواهي ماند
سوره الإسراء (17) آیه 23 وَ قَضى رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُوا إِلاَّ إِيَّاهُ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُما أَوْ كِلاهُما فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ وَ لا تَنْهَرْهُما وَ قُلْ لَهُما قَوْلاً كَرِيماً پروردگارت مقرر داشت که جز او را نپرستيد و به پدر و مادر نيکي کنيد هر گاه تا تو زنده هستي هر دو يا يکي از آن دو سالخورده شوند ، آنان را ميازار و به درشتي خطاب مکن و با آنان به اکرام سخن بگوي
سوره الإسراء (17) آیه 24 وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَ قُلْ رَبِّ ارْحَمْهُما كَما رَبَّيانِي صَغِيراً در برابرشان از روي مهرباني سر تواضع فرود آور و بگو : اي پروردگار من ، ،همچنان که مرا در خردي پرورش دادند ، بر آنها رحمت آور
سوره الإسراء (17) آیه 25 رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِما فِي نُفُوسِكُمْ إِنْ تَكُونُوا صالِحِينَ فَإِنَّهُ كانَ لِلأَْوَّابِينَ غَفُوراً پروردگارتان از هر کس ديگر به آنچه در دلهايتان مي گذرد داناتر است ،و اگر از صالحان باشيد او توبه کنندگان را مي آمرزد
سوره الإسراء (17) آیه 26 وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ وَ الْمِسْكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ وَ لا تُبَذِّرْ تَبْذِيراً حق خويشاوندان و مسکينان و در راه ماندگان را ادا کن و هيچ اسرافکاري مکن
سوره الإسراء (17) آیه 27 إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كانُوا إِخْوانَ الشَّياطِينِ وَ كانَ الشَّيْطانُ لِرَبِّهِ كَفُوراً اسرافکاران با شياطين برادرند و شيطان نسبت به پروردگارش ناسپاس بود
سوره الإسراء (17) آیه 28 وَ إِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغاءَ رَحْمَةٍ مِنْ رَبِّكَ تَرْجُوها فَقُلْ لَهُمْ قَوْلاً مَيْسُوراً و اگر به انتظار گشايشي که از جانب پروردگارت اميد مي داري از آنها، اعراض مي کني ، پس با آنها به نرمي سخن بگوي
سوره الإسراء (17) آیه 29 وَ لا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلى عُنُقِكَ وَ لا تَبْسُطْها كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوماً مَحْسُوراً نه دست خويش از روي خست به گردن ببند و نه به سخاوت يکباره بگشاي که در هر دو حال ملامت زده و حسرت خورده بنشيني
سوره الإسراء (17) آیه 30 إِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ إِنَّهُ كانَ بِعِبادِهِ خَبِيراً بَصِيراً پروردگار تو در رزق هر کس که بخواهد گشايش مي دهد ، يا تنگ مي گيرد ،زيرا او به بندگانش آگاه و بيناست
سوره الإسراء (17) آیه 31 وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَ إِيَّاكُمْ إِنَّ قَتْلَهُمْ كانَ خِطْأً كَبِيراً فرزندان خود را از بيم درويشي مکشيد ما ، هم شما را روزي مي دهيم و، هم ايشان را کشتنشان خطاي بزرگي است
سوره الإسراء (17) آیه 32 وَ لا تَقْرَبُوا الزِّنى إِنَّهُ كانَ فاحِشَةً وَ ساءَ سَبِيلاً و به زنا نزديک مشويد زنا ، کاري زشت و شيوه اي ناپسند است
سوره الإسراء (17) آیه 33 وَ لا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ وَ مَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِيِّهِ سُلْطاناً فَلا يُسْرِفْ فِي الْقَتْلِ إِنَّهُ كانَ مَنْصُوراً کسي را که خدا کشتنش را حرام کرده است مکشيد مگر به حق و هر کس که به ستم کشته شود ، به طلب کننده خون او قدرتي داده ايم ولي در انتقام از حد نگذرد ، که او پيروزمند است
سوره الإسراء (17) آیه 34 وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْيَتِيمِ إِلاَّ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَ أَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ كانَ مَسْؤُلاً جز به وجهي نيکوتر ، به مال يتيم نزديک مشويد تا آنگاه که به حد، بلوغش برسد و به عهد خويش وفا کنيد که بازخواست خواهيد شد
سوره الإسراء (17) آیه 35 وَ أَوْفُوا الْكَيْلَ إِذا كِلْتُمْ وَ زِنُوا بِالْقِسْطاسِ الْمُسْتَقِيمِ ذلِكَ خَيْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْوِيلاً چون چيزي را پيمانه کنيد ، پيمانه را کامل گردانيد و با ترازويي درست وزن کنيد که اين بهتر و سرانجامش نيکوتر است
سوره الإسراء (17) آیه 36 وَ لا تَقْفُ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ كُلُّ أُولئِكَ كانَ عَنْهُ مَسْؤُلاً از پي آنچه نداني که چيست مرو ، زيرا گوش و چشم و دل ، همه را ، بدان بازخواست کنند
سوره الإسراء (17) آیه 37 وَ لا تَمْشِ فِي الأَْرْضِ مَرَحاً إِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الأَْرْضَ وَ لَنْ تَبْلُغَ الْجِبالَ طُولاً به خود پسندي بر زمين راه مرو ، که زمين را نخواهي شکافت و به بلندي کوهها نخواهي رسيد
سوره الإسراء (17) آیه 38 كُلُّ ذلِكَ كانَ سَيِّئُهُ عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوهاً همه اين کارها ناپسند است و پروردگار تو آنها را ناخوش دارد
سوره الإسراء (17) آیه 39 ذلِكَ مِمَّا أَوْحى إِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِ وَ لا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَتُلْقى فِي جَهَنَّمَ مَلُوماً مَدْحُوراً اين حکمتي است که پروردگار تو به تو وحي کرده است با خداي يکتا، خداي ديگري مپندار ، که ملامت شده و مطرود به جهنمت اندازند
سوره الإسراء (17) آیه 40 أَ فَأَصْفاكُمْ رَبُّكُمْ بِالْبَنِينَ وَ اتَّخَذَ مِنَ الْمَلائِكَةِ إِناثاً إِنَّكُمْ لَتَقُولُونَ قَوْلاً عَظِيماً آيا پروردگارتان براي شما پسران برگزيد و خود فرشتگان را به دختري اختيار کرد ؟ حقا که سخني است بزرگ که بر زبان مي آوريد
سوره الإسراء (17) آیه 41 وَ لَقَدْ صَرَّفْنا فِي هذَا الْقُرْآنِ لِيَذَّكَّرُوا وَ ما يَزِيدُهُمْ إِلاَّ نُفُوراً ما سخنان گونه گون در اين قرآن آورديم ، باشد که پند گيرند ، ولي جز به رميدنشان نيفزايد
سوره الإسراء (17) آیه 42 قُلْ لَوْ كانَ مَعَهُ آلِهَةٌ كَما يَقُولُونَ إِذاً لاَبْتَغَوْا إِلى ذِي الْعَرْشِ سَبِيلاً بگو : همچنان که مي گويند ، اگر با او خدايان ديگري هم بودند پس به ، سوي صاحب عرش راهي جسته بودند
سوره الإسراء (17) آیه 43 سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يَقُولُونَ عُلُوًّا كَبِيراً او منزه است ، و از آنچه در باره اش مي گويند برتر و بالاتر است
سوره الإسراء (17) آیه 44 تُسَبِّحُ لَهُ السَّماواتُ السَّبْعُ وَ الأَْرْضُ وَ مَنْ فِيهِنَّ وَ إِنْ مِنْ شَيْ‏ءٍ إِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَ لكِنْ لا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ إِنَّهُ كانَ حَلِيماً غَفُوراً هفت آسمان و زمين و هر چه در آنهاست تسبيحش مي کنند و هيچ موجودي نيست جز آنکه او را به پاکي مي ستايد ، ولي شما ذکر تسبيحشان را نمي فهميد او بردبار و آمرزنده است
سوره الإسراء (17) آیه 45 وَ إِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنا بَيْنَكَ وَ بَيْنَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالآْخِرَةِ حِجاباً مَسْتُوراً چون تو قرآن بخواني ، ميان تو و آنان که به قيامت ايمان نمي آورند پرده اي ستبر قرار مي دهيم
سوره الإسراء (17) آیه 46 وَ جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً وَ إِذا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلى أَدْبارِهِمْ نُفُوراً و بر دلهاشان پرده افکنيم تا آن را در نيابند ، و گوشهاشان سنگين کنيم ، و چون پروردگارت را در قرآن به يکتايي ياد کني ، باز مي گردند و مي رمند
سوره الإسراء (17) آیه 47 نَحْنُ أَعْلَمُ بِما يَسْتَمِعُونَ بِهِ إِذْ يَسْتَمِعُونَ إِلَيْكَ وَ إِذْ هُمْ نَجْوى إِذْ يَقُولُ الظَّالِمُونَ إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلاَّ رَجُلاً مَسْحُوراً ما بهتر مي دانيم که چون به تو گوش مي دهند ، چرا گوش مي دهند ، يا وقتي که با هم نجوا مي کنند ، چه مي گويند کافران مي گويند : شما در پي مرد جادو شده اي به راه افتاده ايد
سوره الإسراء (17) آیه 48 انْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوا لَكَ الأَْمْثالَ فَضَلُّوا فَلا يَسْتَطِيعُونَ سَبِيلاً بنگر که چگونه براي تو مثلها زده اند گمراه شده اند و راه به جايي نمي برند
سوره الإسراء (17) آیه 49 وَ قالُوا أَ إِذا كُنَّا عِظاماً وَ رُفاتاً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقاً جَدِيداً گفتند : آيا اگر از ما استخواني بماند و خاکي ، باز هم با آفرينشي نو ازقبر بر مي خيزيم ؟
سوره الإسراء (17) آیه 50 قُلْ كُونُوا حِجارَةً أَوْ حَدِيداً بگو : سنگ باشيد يا آهن ،
سوره الإسراء (17) آیه 51 أَوْ خَلْقاً مِمَّا يَكْبُرُ فِي صُدُورِكُمْ فَسَيَقُولُونَ مَنْ يُعِيدُنا قُلِ الَّذِي فَطَرَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَسَيُنْغِضُونَ إِلَيْكَ رُؤُسَهُمْ وَ يَقُولُونَ مَتى هُوَ قُلْ عَسى أَنْ يَكُونَ قَرِيباً يا مخلوقي که در خاطرتان بزرگ مي نمايد، خواهند گفت : چه کسي ما را باز مي گرداند ؟ بگو : آن کس که بار نخست شما را آفريد آنگاه در برابرتو سر مي جنبانند و مي گويند : چه وقت ؟ بگو : ممکن است که در همين نزديکي ،
سوره الإسراء (17) آیه 52 يَوْمَ يَدْعُوكُمْ فَتَسْتَجِيبُونَ بِحَمْدِهِ وَ تَظُنُّونَ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلاَّ قَلِيلاً روزي که شما را فرا مي خواند و شما ستايش گويان پاسخ مي دهيد و مي پنداريد که اندکي آرميده ايد
سوره الإسراء (17) آیه 53 وَ قُلْ لِعِبادِي يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ الشَّيْطانَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْ إِنَّ الشَّيْطانَ كانَ لِلإِْنْسانِ عَدُوًّا مُبِيناً و به بندگان من بگو که با يکديگر به بهترين وجه سخن بگويند ، که شيطان ، در ميان آنها به فتنه گري است ، زيرا شيطان آدمي را دشمني آشکار است
سوره الإسراء (17) آیه 54 رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِكُمْ إِنْ يَشَأْ يَرْحَمْكُمْ أَوْ إِنْ يَشَأْ يُعَذِّبْكُمْ وَ ما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ وَكِيلاً پروردگارتان به شما آگاه تر است اگر بخواهد بر شما رحمت مي آورد و اگر بخواهد عذابتان مي کند ، و ما تو را به کارگزاريشان نفرستاده ايم
سوره الإسراء (17) آیه 55 وَ رَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَنْ فِي السَّماواتِ وَ الأَْرْضِ وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلى بَعْضٍ وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً و پروردگار تو به آنچه در آسمانها و زمين است آگاه تر است بعضي از پيامبران را بر بعضي ديگر برتري نهاديم و به داود زبور را داديم
سوره الإسراء (17) آیه 56 قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِهِ فَلا يَمْلِكُونَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَ لا تَحْوِيلاً بگو : آنهايي را که جز او خدا مي پنداريد ، بخوانيد نمي توانند بلا، رااز شما دور سازند يا آن را نصيب ديگران کنند
سوره الإسراء (17) آیه 57 أُولئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ وَ يَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَ يَخافُونَ عَذابَهُ إِنَّ عَذابَ رَبِّكَ كانَ مَحْذُوراً آنهايي که کافران به خدايي مي خوانند ، در صدد آنند که خود به درگاه پروردگارشان وسيله اي بيابند و مقرب ترين شوند ، و به رحمت او اميد مي بندند و از عذاب او مي ترسند ، زيرا عذاب پروردگارت ترسناک است
سوره الإسراء (17) آیه 58 وَ إِنْ مِنْ قَرْيَةٍ إِلاَّ نَحْنُ مُهْلِكُوها قَبْلَ يَوْمِ الْقِيامَةِ أَوْ مُعَذِّبُوها عَذاباً شَدِيداً كانَ ذلِكَ فِي الْكِتابِ مَسْطُوراً هيچ قريه اي نباشد مگر اينکه پيش از فرا رسيدن روز قيامت هلاکش مي کنيم يا به عذابي سخت گرفتارش مي سازيم و اين در آن کتاب نوشته شده است
سوره الإسراء (17) آیه 59 وَ ما مَنَعَنا أَنْ نُرْسِلَ بِالآْياتِ إِلاَّ أَنْ كَذَّبَ بِهَا الأَْوَّلُونَ وَ آتَيْنا ثَمُودَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوا بِها وَ ما نُرْسِلُ بِالآْياتِ إِلاَّ تَخْوِيفاً ما را از نزول معجزات باز نداشت ، مگر اينکه پيشينيان تکذيبش مي کردند، به قوم ثمود به عنوان معجزه اي روشنگر ماده شتر را داديم بر آن ستم کردند و ما اين معجزات را جز براي ترسانيدن نمي فرستيم
سوره الإسراء (17) آیه 60 وَ إِذْ قُلْنا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحاطَ بِالنَّاسِ وَ ما جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْناكَ إِلاَّ فِتْنَةً لِلنَّاسِ وَ الشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ وَ نُخَوِّفُهُمْ فَما يَزِيدُهُمْ إِلاَّ طُغْياناً كَبِيراً و آنگاه که تو را گفتيم : پروردگارت بر همه مردم احاطه دارد و آنچه در خواب به تو نشان داديم و داستان درخت ملعون که در قرآن آمده است چيزي جز آزمايش مردم نبود ما مردم را مي ترسانيم ولي تنها به کفر و سرکشيشان افزوده مي شود
سوره الإسراء (17) آیه 61 وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لآِدَمَ فَسَجَدُوا إِلاَّ إِبْلِيسَ قالَ أَ أَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِيناً و به فرشتگان گفتيم : آدم را سجده کنيد همگان جز ابليس سجده کردند گفت ، : آيا براي کسي که از گل آفريده اي سجده کنم ؟
سوره الإسراء (17) آیه 62 قالَ أَ رَأَيْتَكَ هذَا الَّذِي كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَئِنْ أَخَّرْتَنِ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ لأََحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُ إِلاَّ قَلِيلاً و گفت : با من بگوي چرا اين را بر من برتري نهاده اي ؟ اگر مرا تا روزقيامت مهلت دهي ، بر فرزندان او ، جز اندکي ، تسلطيابم
سوره الإسراء (17) آیه 63 قالَ اذْهَبْ فَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزاؤُكُمْ جَزاءً مَوْفُوراً گفت : برو ، جزاي تو و هر کس که پيرو تو گردد جهنم است ، که کيفري تمام است
سوره الإسراء (17) آیه 64 وَ اسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَ أَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَ رَجِلِكَ وَ شارِكْهُمْ فِي الأَْمْوالِ وَ الأَْوْلادِ وَ عِدْهُمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلاَّ غُرُوراً با فرياد خويش هر که را تواني از جاي برانگيز و به ياري سواران و، پيادگانت بر آنان بتاز و در مال و فرزند با آنان شرکت جوي و به آنها وعده بده و حال آنکه شيطان جز به فريبي وعده شان ندهد
سوره الإسراء (17) آیه 65 إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ وَ كَفى بِرَبِّكَ وَكِيلاً تو را بر بندگان من هيچ تسلطي نباشد و پروردگار تو براي نگهبانيشان کافي است
سوره الإسراء (17) آیه 66 رَبُّكُمُ الَّذِي يُزْجِي لَكُمُ الْفُلْكَ فِي الْبَحْرِ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ إِنَّهُ كانَ بِكُمْ رَحِيماً پروردگار شماست که کشتي را در دريا مي راند تا از فضل او روزي خود به چنگ آريد ، زيرا با شما مهربان است
سوره الإسراء (17) آیه 67 وَ إِذا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِي الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ إِلاَّ إِيَّاهُ فَلَمَّا نَجَّاكُمْ إِلَى الْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ وَ كانَ الإِْنْسانُ كَفُوراً چون در دريا شما را گزند رسد ، همه آنهايي که مي پرستيد از نظرتان محو، شوند ، مگر او و چون شما را به ساحل نجات برساند از او رويگردان شويد ،زيرا آدمي ناسپاس است
سوره الإسراء (17) آیه 68 أَ فَأَمِنْتُمْ أَنْ يَخْسِفَ بِكُمْ جانِبَ الْبَرِّ أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حاصِباً ثُمَّ لا تَجِدُوا لَكُمْ وَكِيلاً آيا ايمني داريد از اينکه ناگهان ساحل دريا را بر شما زير و زبر کند ، يا تند بادي سنگ باران بر شما بينگيزد و براي خود هيچ نگهباني نيابيد ؟
سوره الإسراء (17) آیه 69 أَمْ أَمِنْتُمْ أَنْ يُعِيدَكُمْ فِيهِ تارَةً أُخْرى فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قاصِفاً مِنَ الرِّيحِ فَيُغْرِقَكُمْ بِما كَفَرْتُمْ ثُمَّ لا تَجِدُوا لَكُمْ عَلَيْنا بِهِ تَبِيعاً يا ايمني داريد از اينکه بار ديگر شما را به دريا بازگرداند و طوفاني ، سهمناک و کشتي شکن بفرستد و به خاطر کفراني که ورزيده ايد غرقتان سازد و کسي که ما را از کارمان بازخواست کند نيابيد ؟
سوره الإسراء (17) آیه 70 وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ وَ فَضَّلْناهُمْ عَلى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضِيلاً ما فرزندان آدم را کرامت بخشيديم و بر دريا و خشکي سوار کرديم و از چيزهاي خوش و پاکيزه روزي داديم و بر بسياري از مخلوقات خويش برتريشان نهاديم
سوره الإسراء (17) آیه 71 يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ فَمَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَأُولئِكَ يَقْرَؤُنَ كِتابَهُمْ وَ لا يُظْلَمُونَ فَتِيلاً روزي که هر گروه از مردم را به پيشوايانشان بخوانيم ، نامه هر که به دست راستش داده شود ، چون بخواند بيند که به اندازه رشته باريکي که درون هسته خرماست ، به او ستم نشده است
سوره الإسراء (17) آیه 72 وَ مَنْ كانَ فِي هذِهِ أَعْمى فَهُوَ فِي الآْخِرَةِ أَعْمى وَ أَضَلُّ سَبِيلاً و هر که در اين دنيا نابينا باشد ، در آخرت نيز نابينا و گمراه تر است ،
سوره الإسراء (17) آیه 73 وَ إِنْ كادُوا لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنا غَيْرَهُ وَ إِذاً لاَتَّخَذُوكَ خَلِيلاً نزديک بود تو را از آنچه بر تو وحي کرده بوديم منحرف سازند تا چيز ديگري جز آن را به دروغ به ما نسبت کني ، آنگاه با تو دوستي کنند
سوره الإسراء (17) آیه 74 وَ لَوْ لا أَنْ ثَبَّتْناكَ لَقَدْ كِدْتَ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئاً قَلِيلاً و اگر نه آن بود که پايداريت داده بوديم ، نزديک بود که اندکي به آنان ميل کني
سوره الإسراء (17) آیه 75 إِذاً لأََذَقْناكَ ضِعْفَ الْحَياةِ وَ ضِعْفَ الْمَماتِ ثُمَّ لا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنا نَصِيراً آنگاه تو را دوچندان در دنيا و دو چندان در آخرت عذاب مي کرديم و براي خود ياوري بر ضد ما نمي يافتي
سوره الإسراء (17) آیه 76 وَ إِنْ كادُوا لَيَسْتَفِزُّونَكَ مِنَ الأَْرْضِ لِيُخْرِجُوكَ مِنْها وَ إِذاً لا يَلْبَثُونَ خِلافَكَ إِلاَّ قَلِيلاً و نزديک بود که تو را از اين سرزمين برکنند تا از آنجا آواره ات سازند، و خود پس از تو جز اندک زماني نمي ماندند
سوره الإسراء (17) آیه 77 سُنَّةَ مَنْ قَدْ أَرْسَلْنا قَبْلَكَ مِنْ رُسُلِنا وَ لا تَجِدُ لِسُنَّتِنا تَحْوِيلاً سنت خدا در باره پيامبراني که پيش از تو فرستاده ايم چنين است و سنت ما را تغيير پذير نيابي
سوره الإسراء (17) آیه 78 أَقِمِ الصَّلاةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلى غَسَقِ اللَّيْلِ وَ قُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كانَ مَشْهُوداً از هنگام زوال خورشيد تا آنگاه که تاريکي شب فرا مي رسد نماز را بر پاي دار ، و نيز نماز صبحگاه را و نماز صبحگاه را همگان حاضر شوند
سوره الإسراء (17) آیه 79 وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً پاره اي از شب را به نماز خواندن زنده بدار اين نافله خاص تو است باشد، که پروردگارت ، تو را به مقامي پسنديده برساند
سوره الإسراء (17) آیه 80 وَ قُلْ رَبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَ أَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَ اجْعَلْ لِي مِنْ لَدُنْكَ سُلْطاناً نَصِيراً بگو : اي پروردگار من ، مرا به راستي و نيکويي داخل کن و به راستي و نيکويي بيرون بر ، و مرا از جانب خود پيروزي و ياري عطا کن
سوره الإسراء (17) آیه 81 وَ قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقاً بگو : حق آمد و باطل نابود شد حقا که باطل نابود شدني بود
سوره الإسراء (17) آیه 82 وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلاَّ خَساراً و با اين قرآن چيزي را که براي مؤمنان شفا و رحمت است ، نازل مي کنيم ، ولي کافران را جز زيان نيفزايد
سوره الإسراء (17) آیه 83 وَ إِذا أَنْعَمْنا عَلَى الإِْنْسانِ أَعْرَضَ وَ نَأى بِجانِبِهِ وَ إِذا مَسَّهُ الشَّرُّ كانَ يَؤُساً چون به انسان نعمت داديم اعراض کرد و خويشتن به يک سو کشيد ، و چون ، گزندي به او رسيد نوميد گرديد
سوره الإسراء (17) آیه 84 قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى شاكِلَتِهِ فَرَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَنْ هُوَ أَهْدى سَبِيلاً بگو : هر کس به طريقه خويش عمل مي کند و پروردگار تو بهتر مي داند که کدام يک به هدايت نزديک تر است
سوره الإسراء (17) آیه 85 وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَ ما أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلاَّ قَلِيلاً تو را از روح مي پرسند بگو : روح جزئي از فرمان پروردگار من است و شما را جز اندک دانشي نداده اند
سوره الإسراء (17) آیه 86 وَ لَئِنْ شِئْنا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ ثُمَّ لا تَجِدُ لَكَ بِهِ عَلَيْنا وَكِيلاً اگر بخواهيم همه آنچه را که بر تو وحي کرده ايم ، باز مي ستانيم و تو براي خود بر ضد ما مددکاري نمي يابي
سوره الإسراء (17) آیه 87 إِلاَّ رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ إِنَّ فَضْلَهُ كانَ عَلَيْكَ كَبِيراً مگر پروردگارت رحمت آورد که انعام او در باره تو بسيار است
سوره الإسراء (17) آیه 88 قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الإِْنْسُ وَ الْجِنُّ عَلى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ لا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيراً بگو :، اگر جن و انس گرد آيند تا همانند اين قرآن را بياورند نمي توانندهمانند آن را بياورند ، هر چند که يکديگر را ياري دهند
سوره الإسراء (17) آیه 89 وَ لَقَدْ صَرَّفْنا لِلنَّاسِ فِي هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ فَأَبى أَكْثَرُ النَّاسِ إِلاَّ كُفُوراً ما در اين قرآن براي مردم هر مثلي را گوناگون بيان کرديم ، ولي بيشتر مردم جز ناسپاسي هيچ کاري نکردند
سوره الإسراء (17) آیه 90 وَ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى تَفْجُرَ لَنا مِنَ الأَْرْضِ يَنْبُوعاً گفتند : به تو ايمان نمي آوريم تا براي ما از زمين چشمه اي روان سازي ،،
سوره الإسراء (17) آیه 91 أَوْ تَكُونَ لَكَ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَ عِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الأَْنْهارَ خِلالَها تَفْجِيراً يا تو را بستاني باشد از درختان خرما و انگور که در خلالش نهرها جاري گرداني ،
سوره الإسراء (17) آیه 92 أَوْ تُسْقِطَ السَّماءَ كَما زَعَمْتَ عَلَيْنا كِسَفاً أَوْ تَأْتِيَ بِاللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ قَبِيلاً يا چنان که گفته اي آسمان را پاره پاره بر سر ما افکني يا خدا و فرشتگان را پيش ما حاضر آوري
سوره الإسراء (17) آیه 93 أَوْ يَكُونَ لَكَ بَيْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ أَوْ تَرْقى فِي السَّماءِ وَ لَنْ نُؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتَّى تُنَزِّلَ عَلَيْنا كِتاباً نَقْرَؤُهُ قُلْ سُبْحانَ رَبِّي هَلْ كُنْتُ إِلاَّ بَشَراً رَسُولاً يا تو را خانه اي از طلا باشد ، يا به آسمان بالا روي و ما به آسمان ، رفتنت را باور نکنيم تا براي ما کتابي که از آن بخوانيم بياوري بگو : پروردگار من منزه است آيا جز اين است که من انساني هستم که به رسالت آمده ام ؟
سوره الإسراء (17) آیه 94 وَ ما مَنَعَ النَّاسَ أَنْ يُؤْمِنُوا إِذْ جاءَهُمُ الْهُدى إِلاَّ أَنْ قالُوا أَ بَعَثَ اللَّهُ بَشَراً رَسُولاً هيچ چيز مردم را از ايمان آوردن آنگاه که هدايتشان مي کردند ، باز نداشت مگر اينکه مي گفتند : آيا خدا انساني را به رسالت مي فرستد ؟
سوره الإسراء (17) آیه 95 قُلْ لَوْ كانَ فِي الأَْرْضِ مَلائِكَةٌ يَمْشُونَ مُطْمَئِنِّينَ لَنَزَّلْنا عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ مَلَكاً رَسُولاً بگو : اگر در روي زمين فرشتگان به آرامي راه مي رفتند ، برايشان به پيامبري فرشته اي از آسمان نازل مي کرديم
سوره الإسراء (17) آیه 96 قُلْ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ إِنَّهُ كانَ بِعِبادِهِ خَبِيراً بَصِيراً بگو خدا ميان من و شما شهادت را کافي است ، زيرا او به بندگانش آگاه و بيناست
سوره الإسراء (17) آیه 97 وَ مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَ مَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِهِ وَ نَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَلى وُجُوهِهِمْ عُمْياً وَ بُكْماً وَ صُمًّا مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ كُلَّما خَبَتْ زِدْناهُمْ سَعِيراً و هر که را خدا هدايت کند ، هدايت شده است و آنهايي که گمراهشان سازد، جز او هيچ ياوري نيابند و در روز قيامت در حالي که چهره هايشان رو به زمين است ، کور و لال و کر محشورشان مي کنيم و جهنم جايگاه آنهاست که هرچه شعله آن فرو نشيند بيشترش مي افروزيم
سوره الإسراء (17) آیه 98 ذلِكَ جَزاؤُهُمْ بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا بِآياتِنا وَ قالُوا أَ إِذا كُنَّا عِظاماً وَ رُفاتاً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقاً جَدِيداً اين کيفر آنهاست ، زيرا به آيات ما ايمان نياوردند و گفتند : آيا چون ما استخوان شديم و خاکي ، ما را به صورت تازه اي زنده مي کنند ؟
سوره الإسراء (17) آیه 99 أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الأَْرْضَ قادِرٌ عَلى أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ وَ جَعَلَ لَهُمْ أَجَلاً لا رَيْبَ فِيهِ فَأَبَى الظَّالِمُونَ إِلاَّ كُفُوراً آيا نمي دانند که خدايي که آسمانها و زمين را آفريده است قادر است ، که همانند آنها را بيافريند و برايشان مدت عمري نهاده که در آن ترديدي نيست ؟ اما ظالمان جز انکار نکنند
سوره الإسراء (17) آیه 100 قُلْ لَوْ أَنْتُمْ تَمْلِكُونَ خَزائِنَ رَحْمَةِ رَبِّي إِذاً لأََمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الإِْنْفاقِ وَ كانَ الإِْنْسانُ قَتُوراً بگو : اگر شما مالک همه خزاين پروردگار من مي بوديد ، از بيم درويشي امساک پيشه مي کرديد ، زيرا آدمي بخيل است
سوره الإسراء (17) آیه 101 وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى تِسْعَ آياتٍ بَيِّناتٍ فَسْئَلْ بَنِي إِسْرائِيلَ إِذْ جاءَهُمْ فَقالَ لَهُ فِرْعَوْنُ إِنِّي لأََظُنُّكَ يا مُوسى مَسْحُوراً از بني اسرائيل بپرس ، که چون موسي نزد آنان آمد ، به او نه نشانه ، آشکار داده بوديم و فرعون به او گفت : اي موسي ، پندارم که تو را جادو کرده باشند
سوره الإسراء (17) آیه 102 قالَ لَقَدْ عَلِمْتَ ما أَنْزَلَ هؤُلاءِ إِلاَّ رَبُّ السَّماواتِ وَ الأَْرْضِ بَصائِرَ وَ إِنِّي لأََظُنُّكَ يا فِرْعَوْنُ مَثْبُوراً گفت : به حقيقت مي داني اين نشانه هاي آشکار را جز پروردگار آسمانها وزمين نفرستاده است و من اي فرعون ، تو را به يقين هلاک شده مي بينم
سوره الإسراء (17) آیه 103 فَأَرادَ أَنْ يَسْتَفِزَّهُمْ مِنَ الأَْرْضِ فَأَغْرَقْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ جَمِيعاً فرعون قصد آن داشت که ايشان را از آن سرزمين برکند ، ولي ما او و همه همراهانش را غرقه ساختيم
سوره الإسراء (17) آیه 104 وَ قُلْنا مِنْ بَعْدِهِ لِبَنِي إِسْرائِيلَ اسْكُنُوا الأَْرْضَ فَإِذا جاءَ وَعْدُ الآْخِرَةِ جِئْنا بِكُمْ لَفِيفاً و پس از او به بني اسرائيل گفتيم : در آن سرزمين ساکن شويد و چون وعده آخرت رسد همه شما را با هم محشور مي کنيم
سوره الإسراء (17) آیه 105 وَ بِالْحَقِّ أَنْزَلْناهُ وَ بِالْحَقِّ نَزَلَ وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلاَّ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً اين قرآن را به حق نازل کرده ايم و به حق نازل شده است و تو را، نفرستاده ايم مگر آنکه بشارت دهي و بيم دهي
سوره الإسراء (17) آیه 106 وَ قُرْآناً فَرَقْناهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلى مُكْثٍ وَ نَزَّلْناهُ تَنْزِيلاً و قرآن را به تفاريق نازل کرديم تا تو آن را با تاني بر مردم بخواني و نازلش کرديم ، نازل کردني به کمال
سوره الإسراء (17) آیه 107 قُلْ آمِنُوا بِهِ أَوْ لا تُؤْمِنُوا إِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهِ إِذا يُتْلى عَلَيْهِمْ يَخِرُّونَ لِلأَْذْقانِ سُجَّداً بگو : خواه بدان ايمان بياوريد يا ايمان نياوريد ، آنان که از اين پيش دانش آموخته اند ، چون قرآن برايشان تلاوت شود سجده کنان بر روي در مي افتند
سوره الإسراء (17) آیه 108 وَ يَقُولُونَ سُبْحانَ رَبِّنا إِنْ كانَ وَعْدُ رَبِّنا لَمَفْعُولاً و مي گويند : منزه است پروردگار ما وعده پروردگار ما انجام يافتني است
سوره الإسراء (17) آیه 109 وَ يَخِرُّونَ لِلأَْذْقانِ يَبْكُونَ وَ يَزِيدُهُمْ خُشُوعاً و به رو در مي افتند و مي گريند و بر خشوعشان افزوده مي شود
سوره الإسراء (17) آیه 110 قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمنَ أَيًّا ما تَدْعُوا فَلَهُ الأَْسْماءُ الْحُسْنى وَ لا تَجْهَرْ بِصَلاتِكَ وَ لا تُخافِتْ بِها وَ ابْتَغِ بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلاً بگو، : چه الله را بخوانيد چه رحمان را بخوانيد ، هر کدام را که بخوانيد، نامهاي نيکو از آن اوست صدايت را به نماز بلند مکن و نيز صدايت رابدان آهسته مکن و ميان اين دو راهي برگزين
سوره الإسراء (17) آیه 111 وَ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبِيراً بگو : سپاس خدايي را که فرزندي ندارد و او را شريکي در ملک نيست و به مذلت نيفتد که به ياري محتاج شود پس او را تکبير گوي ، تکبيري شايسته

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.