سوره الأنبياء (21)

قرآن، سوره الأنبياء (21)

سوره پسین: سوره الحج (22)
سوره پیشین: سوره طه (20)

ردیف عربی برگردان آیتی
سوره الأنبياء (21) آیه 1 اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ روز حساب مردم نزديک شد و آنان همچنان ، به غفلت رويگردانند
سوره الأنبياء (21) آیه 2 ما يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنْ رَبِّهِمْ مُحْدَثٍ إِلاَّ اسْتَمَعُوهُ وَ هُمْ يَلْعَبُونَ از سوي پروردگارشان برايشان هيچ اندرز تازه اي نيامد ، جز آنکه آن را شنيدند و سرگرم بازيچه بودند
سوره الأنبياء (21) آیه 3 لاهِيَةً قُلُوبُهُمْ وَ أَسَرُّوا النَّجْوَى الَّذِينَ ظَلَمُوا هَلْ هذا إِلاَّ بَشَرٌ مِثْلُكُمْ أَ فَتَأْتُونَ السِّحْرَ وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ دلهايشان به لهو خو گرفته است و آن ستمگران سر در گوش يکديگر نهادندو، گفتند : آيا اين مرد جز اين است که انساني همانند شماست ؟ آيا با آنکه به چشم خود مي بينيد ، همچنان از پي جادو مي رويد ؟
سوره الأنبياء (21) آیه 4 قالَ رَبِّي يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِي السَّماءِ وَ الأَْرْضِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ گفت : پروردگار من از هر سخني در آسمان و زمين آگاه است و او شنوا و داناست
سوره الأنبياء (21) آیه 5 بَلْ قالُوا أَضْغاثُ أَحْلامٍ بَلِ افْتَراهُ بَلْ هُوَ شاعِرٌ فَلْيَأْتِنا بِآيَةٍ كَما أُرْسِلَ الأَْوَّلُونَ گفتند : نه ، خوابهاي پريشان است ، يا دروغي است که مي بندد يا شاعري است پس براي ما از آن گونه که به پيامبران پيشين داده شده بود معجزه اي بياورد
سوره الأنبياء (21) آیه 6 ما آمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها أَ فَهُمْ يُؤْمِنُونَ پيش از آنها مردم قريه اي را که هلاک کرديم ايمان نياورده بودند آيااينان ، ايمان مي آورند ؟
سوره الأنبياء (21) آیه 7 وَ ما أَرْسَلْنا قَبْلَكَ إِلاَّ رِجالاً نُوحِي إِلَيْهِمْ فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ ما پيش از تو به رسالت نفرستاديم مگر مرداني را که به آنها وحي مي کرديم و اگر خود نمي دانيد از اهل کتاب بپرسيد
سوره الأنبياء (21) آیه 8 وَ ما جَعَلْناهُمْ جَسَداً لا يَأْكُلُونَ الطَّعامَ وَ ما كانُوا خالِدِينَ آنها را کالبدهايي نکرديم که به طعام نيازمند نباشند و عمر جاويدان هم نداشتند
سوره الأنبياء (21) آیه 9 ثُمَّ صَدَقْناهُمُ الْوَعْدَ فَأَنْجَيْناهُمْ وَ مَنْ نَشاءُ وَ أَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِينَ سپس هر وعده اي که با ايشان نهاديم برآورديم ، و آنها و هر کس را که خواستيم رهانيديم و گزافکاران را هلاک کرديم
سوره الأنبياء (21) آیه 10 لَقَدْ أَنْزَلْنا إِلَيْكُمْ كِتاباً فِيهِ ذِكْرُكُمْ أَ فَلا تَعْقِلُونَ کتابي بر شما نازل کرده ايم که در آن آوازه بزرگي شماست آيا به عقل در نمي يابيد ؟
سوره الأنبياء (21) آیه 11 وَ كَمْ قَصَمْنا مِنْ قَرْيَةٍ كانَتْ ظالِمَةً وَ أَنْشَأْنا بَعْدَها قَوْماً آخَرِينَ و چه بسيار ستمکاره مردمي را که هلاک کرديم و به جايشان مردمي ديگر، بيافريديم
سوره الأنبياء (21) آیه 12 فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنا إِذا هُمْ مِنْها يَرْكُضُونَ چون عذاب ما را حس مي کردند به ناگاه از آنجا مي گريختند
سوره الأنبياء (21) آیه 13 لا تَرْكُضُوا وَ ارْجِعُوا إِلى ما أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَ مَساكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْئَلُونَ مگريزيد به ناز و تنعم و خانه هاي خويش بازگرديد ، تا بازخواست گرديد
سوره الأنبياء (21) آیه 14 قالُوا يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ گفتند : واي بر ما ، ما ستمکاره بوده ايم
سوره الأنبياء (21) آیه 15 فَما زالَتْ تِلْكَ دَعْواهُمْ حَتَّى جَعَلْناهُمْ حَصِيداً خامِدِينَ و همواره سخنشان اين بود ، تا همه را چون کشته درويده و آتش خاموش گشته گردانيديم
سوره الأنبياء (21) آیه 16 وَ ما خَلَقْنَا السَّماءَ وَ الأَْرْضَ وَ ما بَيْنَهُما لاعِبِينَ ما اين آسمان و زمين و آنچه را ميان آن دوست به بازيچه نيافريده ايم ،
سوره الأنبياء (21) آیه 17 لَوْ أَرَدْنا أَنْ نَتَّخِذَ لَهْواً لاَتَّخَذْناهُ مِنْ لَدُنَّا إِنْ كُنَّا فاعِلِينَ اگر خواستار بازيچه اي مي بوديم خود آن را مي آفريديم ،اگر خواسته بوديم
سوره الأنبياء (21) آیه 18 بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْباطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذا هُوَ زاهِقٌ وَ لَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُونَ بلکه حق را بر سر باطل مي زنيم ، تا آن را درهم کوبد و باطل نابود شونده است و واي بر شما از آنچه به خدا نسبت مي دهيد
سوره الأنبياء (21) آیه 19 وَ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الأَْرْضِ وَ مَنْ عِنْدَهُ لا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ وَ لا يَسْتَحْسِرُونَ از آن اوست هر که در آسمانها و زمين است و آنان که در نزد او هستند، از عبادتش به تکبر سر نمي تابند و خسته نمي شوند
سوره الأنبياء (21) آیه 20 يُسَبِّحُونَ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ لا يَفْتُرُونَ شب و روز ، بي آنکه فتوري در آنان پديد آيد ، تسبيح مي گويند
سوره الأنبياء (21) آیه 21 أَمِ اتَّخَذُوا آلِهَةً مِنَ الأَْرْضِ هُمْ يُنْشِرُونَ آيا، در زمين خداياني برگزيده اند که مردگان را از گور بر مي انگيزند ؟
سوره الأنبياء (21) آیه 22 لَوْ كانَ فِيهِما آلِهَةٌ إِلاَّ اللَّهُ لَفَسَدَتا فَسُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ اگر در زمين و آسمان خداياني جز الله مي بود ، هر دو تباه مي شدند پس الله پروردگار عرش از هر چه به وصفش مي گويند منزه است
سوره الأنبياء (21) آیه 23 لا يُسْئَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَ هُمْ يُسْئَلُونَ او در برابر هيچ يک از کارهايي که مي کند ، بازخواست نمي شود ولي مردم بازخواست مي شوند
سوره الأنبياء (21) آیه 24 أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً قُلْ هاتُوا بُرْهانَكُمْ هذا ذِكْرُ مَنْ مَعِيَ وَ ذِكْرُ مَنْ قَبْلِي بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ الْحَقَّ فَهُمْ مُعْرِضُونَ آيا به جز او خداياني را برگزيده اند ؟ بگو : حجت خويش بياوريد در اين کتاب آوازه کساني است که با من هستند و آوازه کساني که پيش از من بوده اند نه ، بيشترينشان چيزي از حق نمي دانند و از آن اعراض مي کنند
سوره الأنبياء (21) آیه 25 وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ أَنَا فَاعْبُدُونِ ما پيش از تو هيچ پيامبري نفرستاديم ، جز آنکه به او وحي کرديم که جز، من خدايي نيست پس مرا بپرستيد
سوره الأنبياء (21) آیه 26 وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً سُبْحانَهُ بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ و گفتند که خداي رحمان صاحب فرزند است منزه است او بلکه آنان بندگاني گرامي هستند ،
سوره الأنبياء (21) آیه 27 لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ در سخن بر او پيشي نمي گيرند و به فرمان او کار مي کنند
سوره الأنبياء (21) آیه 28 يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا يَشْفَعُونَ إِلاَّ لِمَنِ ارْتَضى وَ هُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ مي داند ، هر چه در برابر آنهاست و هر چه پشت سر آنهاست و آنان ، جزکساني را که خدا از آنها خشنود است شفاعت نمي کنند و از بيم او لرزانند
سوره الأنبياء (21) آیه 29 وَ مَنْ يَقُلْ مِنْهُمْ إِنِّي إِلهٌ مِنْ دُونِهِ فَذلِكَ نَجْزِيهِ جَهَنَّمَ كَذلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ هر کس از آنها که بگويد : من سواي او خدايم ، جزاي چنين کسي جهنم است و ظالمان را چنين کيفر مي دهيم
سوره الأنبياء (21) آیه 30 أَ وَ لَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّماواتِ وَ الأَْرْضَ كانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْ‏ءٍ حَيٍّ أَ فَلا يُؤْمِنُونَ آيا کافران نمي دانند که آسمانها و زمين بسته بودند ، ما آنها را گشوديم و هر چيز زنده اي را از آب پديد آورديم ؟ چرا ايمان نمي آورند ؟
سوره الأنبياء (21) آیه 31 وَ جَعَلْنا فِي الأَْرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِهِمْ وَ جَعَلْنا فِيها فِجاجاً سُبُلاً لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ و بر زمين کوهها بيافريديم تا نلرزاندشان و در آن راههاي فراخ ساختيم ،، باشد که راه خويش بيابند
سوره الأنبياء (21) آیه 32 وَ جَعَلْنَا السَّماءَ سَقْفاً مَحْفُوظاً وَ هُمْ عَنْ آياتِها مُعْرِضُونَ و آسمان را سقفي مصون از تعرض کرديم و باز هم از عبرتهاي آن اعراض مي کنند
سوره الأنبياء (21) آیه 33 وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ اوست کسي که شب و روز و آفتاب و ماه را که هر يک در فلکي شناورند ،بيافريد
سوره الأنبياء (21) آیه 34 وَ ما جَعَلْنا لِبَشَرٍ مِنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَ أَ فَإِنْ مِتَّ فَهُمُ الْخالِدُونَ ما پيش از تو هيچ بشري را جاويدان نساخته ايم چسان اگر تو نيز بميري آنها جاويدان بمانند ؟
سوره الأنبياء (21) آیه 35 كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ نَبْلُوكُمْ بِالشَّرِّ وَ الْخَيْرِ فِتْنَةً وَ إِلَيْنا تُرْجَعُونَ هر کسي طعم مرگ را مي چشد و شما را به خير و شر مي آزماييم و همه به نزد ما باز مي گرديد
سوره الأنبياء (21) آیه 36 وَ إِذا رَآكَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَتَّخِذُونَكَ إِلاَّ هُزُواً أَ هذَا الَّذِي يَذْكُرُ آلِهَتَكُمْ وَ هُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمنِ هُمْ كافِرُونَ کافران چون تو را ببينند بي شک مسخره ات خواهند کرد ، که : آيا اين ، همان مردي است که از خدايانتان به بدي ياد مي کند ؟ و اينان خود ياد خداي رحمان را منکرند
سوره الأنبياء (21) آیه 37 خُلِقَ الإِْنْسانُ مِنْ عَجَلٍ سَأُرِيكُمْ آياتِي فَلا تَسْتَعْجِلُونِ آدمي شتابکار آفريده شده آيات خود را به شما نشان خواهم داد ، شتاب مکنيد
سوره الأنبياء (21) آیه 38 وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ مي گويند : اگر راست مي گوييد ، پس آن وعده کجاست ؟
سوره الأنبياء (21) آیه 39 لَوْ يَعْلَمُ الَّذِينَ كَفَرُوا حِينَ لا يَكُفُّونَ عَنْ وُجُوهِهِمُ النَّارَ وَ لا عَنْ ظُهُورِهِمْ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ کافران ، آنگاه که نتوانند آتش را از چهره و پشت خويش بازدارند و کسي به ، ياريشان بر نخيزد ، خواهند دانست
سوره الأنبياء (21) آیه 40 بَلْ تَأْتِيهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلا يَسْتَطِيعُونَ رَدَّها وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ اما نه ، قيامت به ناگهان فراز آيد و حيرانشان سازد و از عهده بازگرداندن آن بر نيايند و مهلتشان ندهند
سوره الأنبياء (21) آیه 41 وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ فَحاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا مِنْهُمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ پيامبراني را که پيش از تو بودند نيز به مسخره گرفته بودند ولي عذابي که مسخره اش مي کردند بر سر مسخره کنندگان فرود آمد
سوره الأنبياء (21) آیه 42 قُلْ مَنْ يَكْلَؤُكُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ مِنَ الرَّحْمنِ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُعْرِضُونَ بگو : کيست آن که شما را شب و روز از قهر خداي رحمان حفظ مي کند ؟، بااين همه از ياد کردن پروردگارشان اعراض مي کنند
سوره الأنبياء (21) آیه 43 أَمْ لَهُمْ آلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِنْ دُونِنا لا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَ أَنْفُسِهِمْ وَ لا هُمْ مِنَّا يُصْحَبُونَ يا آنکه خداياني دارند که به جاي ما آنان را از حوادث نگه مي دارند ؟ نه ، آن خدايان ياري خويشتن نتوانند و ما نيز آنان را پناه ندهيم
سوره الأنبياء (21) آیه 44 بَلْ مَتَّعْنا هؤُلاءِ وَ آباءَهُمْ حَتَّى طالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُ أَ فَلا يَرَوْنَ أَنَّا نَأْتِي الأَْرْضَ نَنْقُصُها مِنْ أَطْرافِها أَ فَهُمُ الْغالِبُونَ بلکه ما آنها و پدرانشان را بهره مند کرديم تا عمرشان به درازا کشيد آيا نمي بينند که قصد اين سرزمين مي کنيم و از اطراف آن مي کاهيم ؟ آيا باز هم آنها پيروزند ؟
سوره الأنبياء (21) آیه 45 قُلْ إِنَّما أُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِ وَ لا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعاءَ إِذا ما يُنْذَرُونَ بگو : من شما را به وحي بيم مي دهم ولي کران را چون بيم دهند ، نمي ، شنوند
سوره الأنبياء (21) آیه 46 وَ لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ و اگر شمه اي از عذاب پروردگارت به آنها برسد ، خواهند گفت : واي برما که ستمکار بوده ايم
سوره الأنبياء (21) آیه 47 وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ إِنْ كانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنا بِها وَ كَفى بِنا حاسِبِينَ روز قيامت ترازوهاي عدل را تعبيه مي کنيم ، و به هيچ کس ستم نمي شود، اگر عملي به سنگيني يک خردل هم باشد به حسابش مي آوريم ، که ما حساب کردن را بسنده ايم
سوره الأنبياء (21) آیه 48 وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى وَ هارُونَ الْفُرْقانَ وَ ضِياءً وَ ذِكْراً لِلْمُتَّقِينَ به موسي و هارون کتابي داديم که حق و باطل را از يکديگر تميز مي دهد و روشني و اندرز است براي پرهيزگاران
سوره الأنبياء (21) آیه 49 الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَ هُمْ مِنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُونَ آنان که از خداي خويش در نهان مي ترسند و از روز قيامت هراسناکند
سوره الأنبياء (21) آیه 50 وَ هذا ذِكْرٌ مُبارَكٌ أَنْزَلْناهُ أَ فَأَنْتُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ اين مبارک قرآني است که نازل کرده ايم آيا منکر آن هستيد ؟
سوره الأنبياء (21) آیه 51 وَ لَقَدْ آتَيْنا إِبْراهِيمَ رُشْدَهُ مِنْ قَبْلُ وَ كُنَّا بِهِ عالِمِينَ پيش از اين به ابراهيم نيروي شناختش را عطا کرديم و به او آگاه بوديم
سوره الأنبياء (21) آیه 52 إِذْ قالَ لأَِبِيهِ وَ قَوْمِهِ ما هذِهِ التَّماثِيلُ الَّتِي أَنْتُمْ لَها عاكِفُونَ آنگاه که به پدرش و قومش گفت : اين تنديسها که به پرستش آنها دل نهاده ، ايد چيستند ؟
سوره الأنبياء (21) آیه 53 قالُوا وَجَدْنا آباءَنا لَها عابِدِينَ گفتند : پدرانمان را ديديم که آنها را مي پرستيدند
سوره الأنبياء (21) آیه 54 قالَ لَقَدْ كُنْتُمْ أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمْ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ گفت : هر آينه شما و پدرانتان در گمراهي آشکاري بوده ايد
سوره الأنبياء (21) آیه 55 قالُوا أَ جِئْتَنا بِالْحَقِّ أَمْ أَنْتَ مِنَ اللاَّعِبِينَ گفتند : براي ما سخن حقي آورده اي ، يا ما را به بازي گرفته اي ؟
سوره الأنبياء (21) آیه 56 قالَ بَلْ رَبُّكُمْ رَبُّ السَّماواتِ وَ الأَْرْضِ الَّذِي فَطَرَهُنَّ وَ أَنَا عَلى ذلِكُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَ گفت : نه ، پروردگار شما ، پروردگار آسمانها و زمين است آن که آنهارا بيافريده است و من بر اين سخن که مي گويم گواهي مي دهم
سوره الأنبياء (21) آیه 57 وَ تَاللَّهِ لأََكِيدَنَّ أَصْنامَكُمْ بَعْدَ أَنْ تُوَلُّوا مُدْبِرِينَ و به خدا سوگند که چون شما برويد ، چاره اين بتانتان را خواهم کرد
سوره الأنبياء (21) آیه 58 فَجَعَلَهُمْ جُذاذاً إِلاَّ كَبِيراً لَهُمْ لَعَلَّهُمْ إِلَيْهِ يَرْجِعُونَ آنها را خرد کرد مگر بزرگ ترينشان را ، تا مگر به آن رجوع کنند
سوره الأنبياء (21) آیه 59 قالُوا مَنْ فَعَلَ هذا بِآلِهَتِنا إِنَّهُ لَمِنَ الظَّالِمِينَ ، گفتند : چه کس به خدايان ما چنين کرده است ؟ هر آينه او از ستمکاران است
سوره الأنبياء (21) آیه 60 قالُوا سَمِعْنا فَتًى يَذْكُرُهُمْ يُقالُ لَهُ إِبْراهِيمُ گفتند : شنيده ايم که جواني به نام ابراهيم ، از آنها سخن مي گفته است
سوره الأنبياء (21) آیه 61 قالُوا فَأْتُوا بِهِ عَلى أَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُونَ گفتند : او را به محضر مردم بياوريد ، تا شهادت دهند
سوره الأنبياء (21) آیه 62 قالُوا أَ أَنْتَ فَعَلْتَ هذا بِآلِهَتِنا يا إِبْراهِيمُ گفتند : اي ابراهيم ، تو با خدايان ما چنين کرده اي ؟
سوره الأنبياء (21) آیه 63 قالَ بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هذا فَسْئَلُوهُمْ إِنْ كانُوا يَنْطِقُونَ گفت : بلکه بزرگ ترينشان چنين کرده است اگر سخن مي گويند از آنها، بپرسيد
سوره الأنبياء (21) آیه 64 فَرَجَعُوا إِلى أَنْفُسِهِمْ فَقالُوا إِنَّكُمْ أَنْتُمُ الظَّالِمُونَ با خودشان گفت و گو کردند و گفتند : شما خود ستمکار هستيد
سوره الأنبياء (21) آیه 65 ثُمَّ نُكِسُوا عَلى رُؤُسِهِمْ لَقَدْ عَلِمْتَ ما هؤُلاءِ يَنْطِقُونَ آنگاه به حيرت سر فرو داشتند و گفتند : تو خود مي داني که اينان سخن نمي گويند
سوره الأنبياء (21) آیه 66 قالَ أَ فَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُكُمْ شَيْئاً وَ لا يَضُرُّكُمْ گفت : آيا سواي الله چيزي را مي پرستيد که نه شما را سود مي رساند نه زيان
سوره الأنبياء (21) آیه 67 أُفٍّ لَكُمْ وَ لِما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَ فَلا تَعْقِلُونَ بيزارم از شما و از آن چيزهايي که سواي الله مي پرستيد آيا به عقل ، درنمي يابيد ؟
سوره الأنبياء (21) آیه 68 قالُوا حَرِّقُوهُ وَ انْصُرُوا آلِهَتَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ فاعِلِينَ گفتند : اگر مي خواهيد کاري بکنيد ، بسوزانيدش و خدايان خود را نصرت دهيد
سوره الأنبياء (21) آیه 69 قُلْنا يا نارُ كُونِي بَرْداً وَ سَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ گفتيم : اي آتش ، بر ابراهيم خنک و سلامت باش
سوره الأنبياء (21) آیه 70 وَ أَرادُوا بِهِ كَيْداً فَجَعَلْناهُمُ الأَْخْسَرِينَ مي خواستند براي ابراهيم مکري بينديشند ، ولي ما زيانکارشان گردانيديم
سوره الأنبياء (21) آیه 71 وَ نَجَّيْناهُ وَ لُوطاً إِلَى الأَْرْضِ الَّتِي بارَكْنا فِيها لِلْعالَمِينَ او و لوط را رهانيديم و به سرزميني که آن را برکت جهانيان قرار داده ايم ، برديم
سوره الأنبياء (21) آیه 72 وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ نافِلَةً وَ كُلاًّ جَعَلْنا صالِحِينَ و به او اسحاق و فرزندزاده اي چون يعقوب را بخشيديم و همه را از شايستگان گردانيديم
سوره الأنبياء (21) آیه 73 وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ وَ إِقامَ الصَّلاةِ وَ إِيتاءَ الزَّكاةِ وَ كانُوا لَنا عابِدِينَ و همه را پيشواياني ساختيم که به امر ما هدايت مي کردند و انجام ، دادن کارهاي نيک و بر پاي داشتن نماز و دادن زکات را به آنها وحي کرديم و همه پرستنده ما بودند
سوره الأنبياء (21) آیه 74 وَ لُوطاً آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ تَعْمَلُ الْخَبائِثَ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فاسِقِينَ و به لوط حکم و علم داديم و از آن قريه که مردمش مرتکب پليديها مي شدند نجاتش بخشيديم آنها که مردمي بد و فاسق بودند
سوره الأنبياء (21) آیه 75 وَ أَدْخَلْناهُ فِي رَحْمَتِنا إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ او را در رحمت خويش داخل کرديم که او از شايستگان بود
سوره الأنبياء (21) آیه 76 وَ نُوحاً إِذْ نادى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنا لَهُ فَنَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ و نوح را، ياد کن که پيش از آن ما را ندا داد و ما به او پاسخ داديم و او و خاندانش را از محنتي بزرگ رهانيديم
سوره الأنبياء (21) آیه 77 وَ نَصَرْناهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا إِنَّهُمْ كانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَأَغْرَقْناهُمْ أَجْمَعِينَ و او را بر مردمي که آيات ما را تکذيب مي کردند پيروزي داديم آنان بد مردمي بودند و ما همه را غرقه ساختيم
سوره الأنبياء (21) آیه 78 وَ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ إِذْ يَحْكُمانِ فِي الْحَرْثِ إِذْ نَفَشَتْ فِيهِ غَنَمُ الْقَوْمِ وَ كُنَّا لِحُكْمِهِمْ شاهِدِينَ و داود و سليمان را ياد کن آنگاه که در باره کشتزاري داوري کردند که گوسفندان آن قوم ، بي شبان در آنجا مي چريدند و ما شاهد داوري آنها بوديم
سوره الأنبياء (21) آیه 79 فَفَهَّمْناها سُلَيْمانَ وَ كُلاًّ آتَيْنا حُكْماً وَ عِلْماً وَ سَخَّرْنا مَعَ داوُدَ الْجِبالَ يُسَبِّحْنَ وَ الطَّيْرَ وَ كُنَّا فاعِلِينَ و اين شيوه داوري را به سليمان آموختيم و همه را حکم و علم داديم و، کوهها را مسخر داود گردانيديم که آنها و پرندگان با او تسبيح مي گفتند و اين همه ما کرديم
سوره الأنبياء (21) آیه 80 وَ عَلَّمْناهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِنْ بَأْسِكُمْ فَهَلْ أَنْتُمْ شاكِرُونَ و به او آموختيم تا برايتان زره بسازد تا شما را به هنگام جنگيدنتان حفظ کند آيا سپاسگزاري مي کنيد ؟
سوره الأنبياء (21) آیه 81 وَ لِسُلَيْمانَ الرِّيحَ عاصِفَةً تَجْرِي بِأَمْرِهِ إِلى الأَْرْضِ الَّتِي بارَكْنا فِيها وَ كُنَّا بِكُلِّ شَيْ‏ءٍ عالِمِينَ و تند باد را مسخر سليمان کرديم که به امر او در آن سرزمين که برکتش داده بوديم حرکت مي کرد و ما بر هر چيزي آگاهيم
سوره الأنبياء (21) آیه 82 وَ مِنَ الشَّياطِينِ مَنْ يَغُوصُونَ لَهُ وَ يَعْمَلُونَ عَمَلاً دُونَ ذلِكَ وَ كُنَّا لَهُمْ حافِظِينَ و گروهي از ديوان برايش در دريا غواصي مي کردند و جز آن به کارهاي ، ديگرمشغول بودند و ما حافظ آنها بوديم
سوره الأنبياء (21) آیه 83 وَ أَيُّوبَ إِذْ نادى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ و ايوب را ياد کن آنگاه که پروردگارش را ندا داد : به من بيماري و رنج رسيده است و تو مهربان ترين مهرباناني
سوره الأنبياء (21) آیه 84 فَاسْتَجَبْنا لَهُ فَكَشَفْنا ما بِهِ مِنْ ضُرٍّ وَ آتَيْناهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنا وَ ذِكْرى لِلْعابِدِينَ دعايش را اجابت کرديم و آزار از او دور کرديم و خاندانش را و همانند آنها را با آنها به او بازگردانيديم و اين رحمتي بود از جانب ما ، تا خداپرستان همواره به ياد داشته باشند
سوره الأنبياء (21) آیه 85 وَ إِسْماعِيلَ وَ إِدْرِيسَ وَ ذَا الْكِفْلِ كُلٌّ مِنَ الصَّابِرِينَ و اسماعيل و ادريس و ذوالکفل را ياد کن که همه از صابران بودند
سوره الأنبياء (21) آیه 86 وَ أَدْخَلْناهُمْ فِي رَحْمَتِنا إِنَّهُمْ مِنَ الصَّالِحِينَ ، آنان را مشمول بخشايش خويش گردانيديم و همه از شايستگان بودند
سوره الأنبياء (21) آیه 87 وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى فِي الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ و ذوالنون را ، آنگاه که خشمناک برفت و پنداشت که هرگز بر او تنگ نمي گيريم و در تاريکي ندا داد : هيچ خدايي جز تو نيست ، تو منزه هستي ومن از ستمکاران هستم
سوره الأنبياء (21) آیه 88 فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ دعايش را مستجاب کرديم و او را از اندوه رهانيديم و مؤمنان را، اينچنين مي رهانيم
سوره الأنبياء (21) آیه 89 وَ زَكَرِيَّا إِذْ نادى رَبَّهُ رَبِّ لا تَذَرْنِي فَرْداً وَ أَنْتَ خَيْرُ الْوارِثِينَ و زکريا را ياد کن ، آنگاه که پروردگارش را ندا داد : اي پروردگار من ،مرا تنها وامگذار و تو بهترين وارثاني
سوره الأنبياء (21) آیه 90 فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ وَهَبْنا لَهُ يَحْيى وَ أَصْلَحْنا لَهُ زَوْجَهُ إِنَّهُمْ كانُوا يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَ كانُوا لَنا خاشِعِينَ دعايش را مستجاب کرديم و به او يحيي را بخشيديم و زنش را برايش شايسته گردانيديم اينان در کارهاي نيک شتاب مي کردند و با بيم و اميد مارا مي خواندند و در برابر ما خاشع بودند
سوره الأنبياء (21) آیه 91 وَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها فَنَفَخْنا فِيها مِنْ رُوحِنا وَ جَعَلْناها وَ ابْنَها آيَةً لِلْعالَمِينَ و آن زن را ياد کن که شرمگاه خود را نگاه داشت و ما از روح خود در او، دميديم و او و فرزندش را براي جهانيان عبرتي گردانيديم
سوره الأنبياء (21) آیه 92 إِنَّ هذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً واحِدَةً وَ أَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ اين شريعت شماست ، شريعتي يگانه و من پروردگار شمايم ، مرا بپرستيد
سوره الأنبياء (21) آیه 93 وَ تَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ كُلٌّ إِلَيْنا راجِعُونَ و در دين خويش فرقه فرقه شدند همه به نزد ما باز مي گردند
سوره الأنبياء (21) آیه 94 فَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلا كُفْرانَ لِسَعْيِهِ وَ إِنَّا لَهُ كاتِبُونَ هر کس که کاري شايسته کند و ايمان آورده باشد ، کوشش او را ناسپاسي ، نيست و ما اعمالش را مي نويسيم
سوره الأنبياء (21) آیه 95 وَ حَرامٌ عَلى قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها أَنَّهُمْ لا يَرْجِعُونَ و قريه اي را که به هلاکت رسانده ايم محال است که بازگشتي داشته باشند
سوره الأنبياء (21) آیه 96 حَتَّى إِذا فُتِحَتْ يَأْجُوجُ وَ مَأْجُوجُ وَ هُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ تا آنگاه که ياجوج و ماجوج گشوده شوند و آنان از بلنديها به شتاب سرازير گردند
سوره الأنبياء (21) آیه 97 وَ اقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَإِذا هِيَ شاخِصَةٌ أَبْصارُ الَّذِينَ كَفَرُوا يا وَيْلَنا قَدْ كُنَّا فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا بَلْ كُنَّا ظالِمِينَ و آن وعده راستين نزديک گردد و چشمان کافران همچنان خيره ماند : واي ، برما ، ما از اين حال غافل بوديم نه ، که ستمکار مي بوديم
سوره الأنبياء (21) آیه 98 إِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنْتُمْ لَها وارِدُونَ شما و آن چيزهايي که سواي الله مي پرستيديد هيزمهاي جهنميد شما به جهنم خواهيد رفت
سوره الأنبياء (21) آیه 99 لَوْ كانَ هؤُلاءِ آلِهَةً ما وَرَدُوها وَ كُلٌّ فِيها خالِدُونَ اگر اينان خدايان مي بودند به جهنم نمي رفتند و حال آنکه همه در جهنم جاويدانند
سوره الأنبياء (21) آیه 100 لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ وَ هُمْ فِيها لا يَسْمَعُونَ آنان در جهنم فرياد مي کشند و در آنجا هيچ نمي شنوند
سوره الأنبياء (21) آیه 101 إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى أُولئِكَ عَنْها مُبْعَدُونَ کساني که پيش از اين مقرر کرده ايم که به آنها نيکويي کنيم ، از جهنم بر کنارند
سوره الأنبياء (21) آیه 102 لا يَسْمَعُونَ حَسِيسَها وَ هُمْ فِي مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خالِدُونَ اينان صداي دوزخ را نمي شنوند و در بهشت که هر چه خواهند مهياست ،، جاودانه اند
سوره الأنبياء (21) آیه 103 لا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الأَْكْبَرُ وَ تَتَلَقَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ هذا يَوْمُكُمُ الَّذِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ آن وحشت بزرگ غمگينشان نکند و فرشتگان به ديدارشان آيند که اين همان روزي است که شما را وعده داده بودند
سوره الأنبياء (21) آیه 104 يَوْمَ نَطْوِي السَّماءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ كَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِيدُهُ وَعْداً عَلَيْنا إِنَّا كُنَّا فاعِلِينَ روزي که آسمان را چون طوماري نوشته در هم نورديم و چنان که نخستين ، باربيافريديم آفرينش از سر گيريم اين وعده اي است که برآوردنش بر عهده ماست و ما چنان خواهيم کرد
سوره الأنبياء (21) آیه 105 وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الأَْرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ و ما در زبور پس از تورات نوشته ايم که اين زمين را بندگان صالح من به ميراث خواهند برد
سوره الأنبياء (21) آیه 106 إِنَّ فِي هذا لَبَلاغاً لِقَوْمٍ عابِدِينَ و در اين کتاب تبليغي است براي مردم خداپرست
سوره الأنبياء (21) آیه 107 وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلاَّ رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ و نفرستاديم تو را ، جز آنکه مي خواستيم به مردم جهان رحمتي ارزاني داريم
سوره الأنبياء (21) آیه 108 قُلْ إِنَّما يُوحى إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ بگو : به من وحي شده که خداي شما خدايي است يکتا ، آيا بدان گردن مي نهيد ؟
سوره الأنبياء (21) آیه 109 فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ آذَنْتُكُمْ عَلى سَواءٍ وَ إِنْ أَدْرِي أَ قَرِيبٌ أَمْ بَعِيدٌ ما تُوعَدُونَ پس اگر رويگردان شدند ، بگو : شما را خبر دادم تا همه در آگاهي يکسان ، باشيد و من نمي دانم آنچه شما را وعده کرده اند نزديک است يا دور
سوره الأنبياء (21) آیه 110 إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَ يَعْلَمُ ما تَكْتُمُونَ اوست که مي داند هر سخني را که به آواز بلند گوييد يا در دل پنهان داريد
سوره الأنبياء (21) آیه 111 وَ إِنْ أَدْرِي لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَكُمْ وَ مَتاعٌ إِلى حِينٍ و نمي دانم شايد اين آزمايشي براي شما و بهره مندي تا به هنگام مرگ باشد
سوره الأنبياء (21) آیه 112 قالَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّ وَ رَبُّنَا الرَّحْمنُ الْمُسْتَعانُ عَلى ما تَصِفُونَ بگو : اي پروردگار من ، به حق داوري کن و پروردگار ما بخشاينده است و به رغم آنچه مي گوييد همه از او ياوري مي جويند

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.